Yazarın #uçurtmaavcısı ve #binmuhteşemgüneş kitaplarını yıllar önce okumuştum. Her ikiside hala hatırladığım ve asla unutmayacaklarım arasında. Şimdi onlara bir yenisi daha eklendi. Onlar gibi bir anlatımı yok, onlar gibi romana dönüştürülmemiş ama etkisi aynı. Belki de şahit olduğumuz için daha fazla...
Resimli bir hikaye kitabı gibi görünüyor. İçi mi? İster bir babanın dile getirdiği dua deyin, ister kimsesizlik deyin, ister bilinmezliğe duyulan çaresizlik deyin... Bu ağıtı hangisi tarif ederse artık. Çünkü 3 yaşındaki bir bebeğin kısacık hayatından esinlenerek yazılmış. Savaşın o çirkin yüzünden kaçarken, Akdenizin soğuk sularından kıyıya vuran bir bebek...
"Sen babanın en değerli yüküsün. Babanın gözlerinin ışıl ışıl nurusun. Hırpalanmış kalbimin sultanısın. Bunu bilmesi için denize yakarıyorum..."
"Sana dedim ki "elimi tut korkacak bir şey yok". Bunlar yalnızca söz. Baba sihirbazı derler buna. Ama bu, senin ona olan güvenin, babanı mahvediyor. Çünkü tek düşünebildiğim, denizin ne kadar derin, engin ve umursamaz olduğu. Ve seni ondan korumaktan ne kadar da aciz olduğum..."
Boğazımda koca bir yumru bıraktı bu kitap. Sanki seslice ağlasam geçecekmiş gibi. Öyle büyük bir zevkle okudum ki size anlatamam, tadı damağımda kaldı. Ve de tam da isteyeceğim şekilde sonlandı.
Yazarın okuduğum 2.kitabıydı, bütün kitaplarını okumak istediğime karar verdim “Kar Kuyusu” da bitince. “Körburun” yine de favorim tabi ki.
Aşağıda yazacağımı alıntı ise bence kitabı özetler nitelikte;
“Sırf hayatta tutunabilecekleri başka bir şey bulamadıkları için çocuk yapan insanlara izin vermemek lazım. Daha kendi mutluluğunu sağlayamadan bir de çocuğun olursa onun mutlu olmasını nasıl sağlayacaksın?”
Doğarken anne babanı seçemiyorsun, hayatın anne babanın ruh sağlığına bağlı olarak şekilleniyor, nasıl büyük bir yük farkındasınız değil mi?
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yalnız Efe
Arkadaşlar size 
Yalnız Efe kitabını anlatacağım Rabia adında bir kız varmış bu kızın babası Eseoğlu diye bir adamla düşmanmış Rabia'nın babasına Eseoğlundan alacağı varmış bir gün alacağını almaya gitmiş ama Rabia'nın babası gecelere kadar gelmemiş. Sonra bir adam gelmiş ve Rabia'ya "Babanı vurmuşlar *lmüş" diyince Rabia çok üzüldü ve "Babamı görebilir miyim?" dedi adam "*lüsünü görüpte ne yapacaksın" diyince "Boşver" dedi Rabia "Sadece beni oraya götür". Ceseti görmüş sonra bunu Eseoğlunun yaptığını anlamış almış tüfeğini Eseoğlu ve adamlarının hepsini *ldürmüş sonra bir küçük evde Yalnız Efeyle tanışmış ve onun kız olduğunu öğrenince çok şaşırmış Yalnız Efe yi hiçbir erkek görmemiş onun evine Girene gözünü kapat dermiş açarsa *ldürür açmazsa "Size kötülük yapan biri var mı?" diye sorar eğer varsa kötülük yapanı *ldürürmüş kitap böyle bitti görüşürüz.Bu arada bu Yalnız Efe kitabını 
Ömer Seyfettin yazmış
Yalnız Efe kitabını anlatacağım Rabia adında bir kız varmış bu kızın babası Eseoğlu diye bir adamla düşmanmış Rabia'nın babasına Eseoğlundan alacağı varmış bir gün alacağını almaya gitmiş ama Rabia'nın babası gecelere kadar gelmemiş. Sonra bir adam gelmiş ve Rabia'ya "Babanı vurmuşlar *lmüş" diyince Rabia çok üzüldü ve "Babamı görebilir miyim?" dedi adam "*lüsünü görüpte ne yapacaksın" diyince "Boşver" dedi Rabia "Sadece beni oraya götür". Ceseti görmüş sonra bunu Eseoğlunun yaptığını anlamış almış tüfeğini Eseoğlu ve adamlarının hepsini *ldürmüş sonra bir küçük evde Yalnız Efeyle tanışmış ve onun kız olduğunu öğrenince çok şaşırmış Yalnız Efe yi hiçbir erkek görmemiş onun evine Girene gözünü kapat dermiş açarsa *ldürür açmazsa "Size kötülük yapan biri var mı?" diye sorar eğer varsa kötülük yapanı *ldürürmüş kitap böyle bitti görüşürüz.Bu arada bu Yalnız Efe kitabını Ömer Seyfettin yazmış
Kurtların Uluduğu Yer ilk tanıtımı yapıldığı andan beri okumak için sabırsızlandığım bir kitaptı ama ancak kısmet oldu. Yazarın kalemiyle ilk defa tanıştım ve ben çok beğendim. Akıcı ama aynı zamanda sanatsal bu dengeyi korumak oldukça zordur. Her şeyden önce kitap YETİŞKİN OKURLAR için lütfen bu detayı atlamayalım.
Fantastik kitap okumayı çok severim ama fantastik aslında çok tehlikeli bir türdür. Sıfırdan bir evren oluşturursun ve her detayını ince düşünmen gerekir. Okurun kafasında soru işareti olmamalı ve bu oldukça başarılı bir şekilde yapılmıştı. Özellikle Antalya'da geçen ve bunu normal hayata bu şekilde yedirebilmek cidden takdiri hakkediyor. Kitabın konusu o kadar ilgi çekici ki Tanrılar, vampirler, cadılar ve kurt adamlar... Seç beğen al bir konsept.
Ana karakterimiz Balın, alfa bir babanın kurt olmayan sıradan(!) kızı. Bu sebeple kendini bir yere ait hissetmekte zorlanan, aile gibi gördüğü sürüden uzakta yaşamaya ikna edilen kayıp bir kız. Hayatta tutunacak tek dalı olan babasının aslında ona en büyük zararı veren kişi olduğundan haberi bile yok. Hayatta oradan oraya savrulurken yaz tatili için döndüğü evinde onu hayatının en büyük sınavına iteceğini bilemezdi. Balın'a o kadar üzüldüm ki anlatamam. O kadar yalnız ki güçlü görünebilmek için sürekli kendiyle savaşıyor. Güçlü olmaya da mecbur çünkü kimsesiz ve yolun sonunda ölüm var. Tüm bu savaşların ortasında yol arkadaşı ama nefret ettiği eski sevgilisi Arz. Ne kadar da çetrefilli bir hayat değil mi? Bakalım bu yolun sonunda neler olacak?
Arz... Kabul ediyorum ki kitabın başında senden cidden nefret ediyordum ama sonra bir kitap gibi açılan ruhunu gördükçe sana da sımsıkı sarılmak istedim. Babanı korumak isterken tüm hayatını kaybetmene sebep olan o hata sana başka bir güzellik armağan etti. Soldum
Evet, gene bi watty kitabı. Dehşet potansiyeli olan bir konu, yüzeysel karakterler ve iç sıkan diyaloglar. Karakterlerin gerçeklikten çok uzak olduğunu düşünüyorum. Yazar sanırım sineklerin tanrısından esinlenmiş(?).
Gerçek hayatta bu kadar yüzeysel olan hiçbir insan göremezsiniz, üstelik çok da gıcıklar.
Felaket kopuyor metroda mahsur kalıyorlar, bi tane Allah’ın kulubda yav biz buradan nasıçıkıcaz demiyo. Kimsenin hiçbir Çabası yok ve Oğuz ismindeki esas oğlan dışındaki herkes çok katlanılmaz. Ana karakter bisküvisini kimse ile paylaşmıyor?wtf? Olm iki lokma az yedin diye ölmezsin bu ne bencilliktir? Ve herkes yemekleri o kadar çarçur yiyo ki… Ve milletbölmeye başlıyor okey. Hepsin çok saçma. Yazar başta kolaylık olsun diye sanırım en hikayenin içinde olmayan karakterleri öldürmüş. Ana karakterin Oğuz sevdası bitirdi beni. Lan ölecen? Ananı babanı görecen mi belli değil hala yok kıvırcığım yok yiğidim yok ay şu hareketi ne kadar seksi. Nefret ettim bu kadar kötü bi kriz yönetimi olamaz ya.
Mesela Şüeda karakteri için öldü dendi. Sadece öldü mü? Nasıl öldü? Cesur da zehirli tavuk yemiş olm manyak mısınız adam anlamaz mı onun zehirli olduğunu?
Üstelik cesetlerle birlikte yaşıyorlar. Sen bi bardan sütü bile bi gün dolaba koymasan bok gibi kokar. Cesetlerin korkusundan durulmaması hatta enfeksiyonlar hastalıklar falan çıkması gerekiyordu.
Sadece kitabın giriş kısmını beğendim o da dilinden dolayı. Ama bahsettiği hiçbir kavramın üstüne durulmamış ve ne yazık ki kitabın büyük kısmı aşk vb entrikalarla dolmuş bu acıları karakterlerin nasıl yaşadığını görememişiz bile.
Dehşet yavandı ve Oğuzla Beste arasındaki diyalogları okurken yanlışlıkla ağaç olmuş olabilirim. Üstelik oldukça çekingen oldum.
Evet tüm karakterler yavandı ama Esra karakterinin o şekilde yazılması hiç
Tekrarlarımız
Senin hikâyen sana yapılmış bir şey değil, senin izin verdiklerindi. Babana kızdığın, öfke duyduğun ne varsa kendinde bulduğunda bile değişmeyi seçmedin. Aziz Bey… Senin hadisen, belki de en çok kızdığın babanı tekrar ederek, içinde bir yerde onu yaşatmandı.