Benim iç yüzümü gösteren;
Ne yaslı günlerin sıradan siyah giysileri,
Ne de elde olmayan sesli iç çekişler i,
Yok yok ;ne de gözlerde dinmeyen ırmaklar,
Ne de yüzündeki perişan ifadeler, ya da
Acı belirten tavırlar, haller, pozlar,
İşte bunlar "görünür". Çünkü bu rolleri oynayabilir insan.
Benim içimde görünüşten öte bir şey var...
Bu saydıklarımsa acının süsleri, takıları yalnız.
Burada fakirlik de yok zenginlik de; keder de yok acı da; kin de nefret de... Burada herkes ölümde eşitliği buluyor.
"Buranın adı ne?" diye sordu.
"Gömülmeyenlerin ülkesi," dedim.