10/10
Beğendi
·2026 36. kitabı
Arif Ergin 
Tekvin Bir adamın kaçırılan kız kardeşini ararken, dünyayı etkileyebilecek büyük bir tarihi ve gizli örgütler komplosunun içine girmesini anlatan gizem ve macera romanıdır. Ama sadece bir macera romanı değil; tarih, sanat, din ve dünya düzeni üzerine düşündüren bir romandır. Kitapta olaylar hızlı ilerlediği için sıkılmadan okunuyor. Özellikle gizli örgütler, tarihi sırlar ve Osmanlı’dan gelen gizemler kitabı meraklı hâle getiriyor. Bazı yerlerde bilgi ve teori yoğunluğu olsa da genel olarak sürükleyici bir kitap. Dan Brown tarzı gizem romanlarını sevenlerin hoşuna gidebilecek bir eser.
Kitabın yazarı Arif Ergin bölüm başlıkları olarak kullandığı harflerle ilgili şu bilgileri vermiş.
1- Romanın her bir bölümünün başındaki harfler belirli bir sıralamayla bir cümle oluşturuyor
2- Farklı bir sıralamayla kutsal bir metin oluşturuyor.
3- Eksik harfleri ile bir kod numarası oluşturuyor.
4- Eksik harflerin kod numarasının ebcet değeri bir tarih veriyor (neyin tarihi söylemem)
5- Bazı bölüm başlarındaki harfler o bölümde belirli bir sayıda ve o sayının katları şeklinde geçiyor.
6- Kitaptaki her saat bir yılı, her yıl bir saati veya kutsal kitaplardan (Kuran, Tevrat) bir bölümü (bap/ayet/sure) veriyor.
7- Kitaptaki iki bölüm yer değiştirilince yeni bir roman ve farklı bir sona ulaşıyorsunuz. (Bu çok ilginçmiş)
8- Bölüm başlarının belirli bir sıralamadaki ebcet değeri Kurandaki ayet sayısının karesini veriyor.
Ve henüz açıklayamadığım onlarca detay var. Bunlar çok küçük bir kısmı inanın. Tekvin'i 6 yıl boyunca ilmek ilmek kurguladım.
KUVÂYİ MİLLİYE DESTANINazım Hikmet Ran
Genco Erkal'ın sesiyle kitabı okumak etkileyiciliğini kat be kat arttırdı, müzikal desteği ve diğer okuyucular mükemmel bir tat bıraktılar damağımda. Nazım Hikmet'in inceliğini yine Fazıl Say'ın oratoryosundan tanımıştım, o zariflik bu kitapla yine pekişti içimde. Ayrıca Muammer Sun'un "Sevda Çiçeği" müziği bir o kadar yakışıyor kitapla.
İyi okumalar.
1. BAP, KARAYILAN'IN HİKAYESİ
«Karayılan der ki : Harbe oturak,
Kilis yollarından kelle getirek,
nerde düşman varsa orda bitirek,
vurun ha yiğitler namus günüdür...»
2. BAP, 1919 İSTANBUL'UN HÂLİ VE ERZURUM VE SİVAS KONGRELERİ VE
KAMBUR KERİM'İN HİKAYESİ
«Ey bin kocadan arta kalan bilmem neyi bakir» Tevfik Fikret, 'Sis', İstanbul'un devrini tasvir eden bir mısrası.
"Erzurum'da yaz gelip de bastı mıydı sıcaklar.
Erzurum'un düzdür, topraktır damı.
Erzurum güzelleri giyer, balam,
incecik ak yünden ehramı.
Yürek boynun büker, balam,
Erzurumlu türkülere.
Halim selimdir Erzurum'un adamı
ve lâkin dönmesin gözü bir kere!..."
Sivas, mandayı kabul etmedi fakat,
«Hey gidi deli gönlüm,»
dedi,
«Akıllı, mutlu, sabırlı deli gönlüm,
ya İSTİKLÂL, ya ölüm!»
"Usta, ovdu Kerim'i bayıltıncaya kadar.
Sonra, zifte koydu bu kırılmış dal gibi çocuk gövdesini.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Tek Bir Şehir, Tek Bir Gün ve Üç Kişinin HikâyesiEdebiyat
Homeros’un destanlarından biri olan Odysseia’nın yakın tarihimize evrilmiş modern bir versiyonu diyebiliriz Ulysses için. ‘’Ulysses’’ İthaka Kralı Odysseus’un adının Latince türevidir. Tıpkı Odysseia gibi on sekiz bölümden oluşan Ulysses’te bu bölümlere ek olarak üç farklı bap bulunuyor. Neden üç bap altında bölümlere ayrıldı peki? Çünkü her birinin bir karşılığı var:
1- Stephen Dedalus: Telemakhos
2- Leopold Bloom: Odysseus
3- Molly Bloom: Penelope
Homeros’un Odysseia adlı epik şiirinde Odysseus Troya Savaşı’ndan sonraki on yılını evinin yolunu bulamadan geçirmiştir. Başına birçok talihsizlik gelir. Evine döndüğünde ise sarayı taliplilerle doludur kendisi de çok yaşlanmıştır artık. Eşi Penelope de yaşlanmış haliyle hep onu bekler. Oğlu Telemakhos adadan ayrılıp onu aramaya çıkar ve bölümlerin bazıları Telemakhos’un dinlediği savaş hikâyeleriyle doludur.
Odysseia'nın bölümlerinin hepsi Ulysses’te karşılık bulmuyor aslında. Daha karmaşık bir yapısı var ve konuların içeriğine eser içinde değinilmiyor. Joyce’un arkadaşlarına Ulysses hakkında yazdığı mektuplardan anlaşılıyor durum. Bölümlerin detayını Nevzat Erkmen’in Ulysses Sözlüğü’nde okuma fırsatı buldum neyse ki. Zaten kitabı da onun çevirisinden okudum. Kitabın detaylarına geçmeden önce çeviriden bahsetmek istiyorum: İçimden geçti. Orijinaline en yakın ve en doğru çeviriyi okuduğumu düşünüyorum tabii, ama yine de zorlandığımı itiraf etmeliyim. Şöyle ki hangi kelime veyahut cümlenin sözlükte olup olmadığı açık bir şekilde belirtilmediğinden iki kitabın sayfalarını da eş zamanlı biçimde okumam gerekti. Özellikle de bir tanecik Fransızca veya İtalyanca bir sözcüğün anlamına bakmak için bile sözlükten gözümü ayırmamak beni epey yordu. Kitabın sayfalarının alt kısmına, en azından bu gibi kelimeler için dipnot
Lavoisier'e, Giardino Bruno'ya1000Kitap
Kitap ile ilgili incelememe başlamadan önce şunu söylemek istiyorum. Eğer demokrasiye inanıyorsanız, laikliğe inanıyorsanız ya da bunlara inanıp inanmamakta sorun değil (zaten bir şeye inanmayın bence araştırın ve doğrusunu bulun.)ama tarafsız bir gözle okumanızı tavsiye ederim. Ve özellikle siyasal İslamcı bir dünya görüşüne sahip insanların okumalarını daha çok tavsiye ederim. Kitapta amaç dünya genelinde din adına uygulanmakta olan dinsel terörün nedenlerini ve kaynaklarını ortaya koymaktır. Aslında konu çok daha derin ve demokrasiye inanan, laikliği benimsemiş insanların daha çok üzerinde düşünmesi gereken bir konu. Mutlaka konuyu daha derin araştıran kitaplarda okunmalı.
Dinci radikalizmin yok ettiği yaşamlar, yok ettiği özgürlükler kitapta çokta detaya girilmese de açıklanmış. Tabii biz bunları sadece okuyoruz, gözümüzün önünden inanılması zor bir şey gibi geçip gidiyor. Belki bunları yaşadık ya da hiç karşılaşmadık ama başımıza gelince belki de ahlar edip, vahlar edip ağlayacağız. Peki bunlar ülkemizde yaşanmadı mı, elbette yaşandı, çok çok ağırlarını gördük. Sivas, Çorum, Kahramanmaraş , Menemen olayı ve aydınlarımıza yapılan saldırılar, suikastler vb . daha bir çok suikast ,katliam. Yazar tabii ki sadece İslamiyet açısından konuyu araştırmıyor , içinde Hristiyanlıkta var ya da Yahudilikte. İslamcı arkadaşların bu konuda yazara tarafsız bir gözle bakmalarını tavsiye ederim. Yani konu İslam düşmanlığı ya da din düşmanlığı değil bu konuda yazar gayet objektif. Önyargı ile bakmamalarını öneririm. Neyse gelelim tekrar kitabımıza. Yazarın şöyle bir din tarifi var. Katılırsınız ya da katılmazsınız bu sizin takdirinizdir ancak ben gayet olumlu bulduğumu belirtmek isterim. "Din bizim kaderimize tesir eden kuvvetlere inanmak ve bu inanç sonunda onlara karşı özel
Biz kardeşleri sevdiğimiz için ölümden yaşama geçtiğimizi biliyoruz. Sevmeyen ölümde kalır. (1.yuhanna 3:14.bap)
Dünya malına sahip olup da kardeşini ihtiyaç içinde gördüğü halde ondan şefkatini esirgeyen olabilir mi? (1.yuhanna 3:17.bap)
Yavrularım, sözle ve dille değil, eylemle ve içtenlikle sevelim. (1.yuhanna 4:7.bap)
Sevmeyen kişi Tanrı'yı tanımaz. Çünki Tanrı sevgidir. (1.yuhanna 4:8.bap)
Hiç kimse hiçbir zaman Tanrı'yı görmüş değildir. Ama birbirimizi seversek, Tanrı içimizde yaşar ve sevgi içimizde yetkinleşmiş olur. (1.yuhanna 4:12.bap)
Tanrı sevgidir. Sevgide yaşayan Tanrı da yaşar, Tanrı da onda yaşar. (1.yuhanna 4:16.bap)
"Tanrı'yı seviyorum" deyip de kardeşinden nefret eden yalancıdır. Çünkü gördüğü kardeşini sevmeyen, görmediği Tanrı'yı sevemez. (1.yuhanna 4:16.bap)
Tolstoy, incilden pasajlar vererek örnek öyküler oluşturmuş kitabinda, sevmek ve iyilik herzaman kötülüğü yener. Sabir en büyük erdemdir. Diyebiliyor rahatlıkla insan, haksız da değil iyilik bir dine mahsus değil elbette, insanlığın özünde var olan güzelliğin yapı taşı iyilik. Sevmekten, hoşgörüden, alçakgönüllülükten vazgeçmeyin.
Yaşıyoruz öylesine; derine inmeden, hiç düşünmeden... Varoluşumuzun nedenini bile bilmeden...
En son ne zaman sorduk kendimize "Yaşama amacımız ne?" diye! Hikayenin sonuna geldiğimizde ne olacak diye! Cevaplardan mı korkuyoruz yoksa soru sormaktan mı kaçınıyoruz sence?
Gerçek hayatta kaçındığımız sorular ve/veya korktuğumuz cevapları kitaplardan okumayı yeğliyoruz belki de.
İnsan Neyle Yaşar? daha önce üzerine çokça düşünmediğimiz konular üzerinde duruyor öncelikle. "İnsanda ne var? İnsana ne verilmemiştir? İnsan neyle yaşar?" Tolstoy, bu soruları hikayelerin içinde anlamlı bir hale getirerek cevaplandırıyor.
"İnsana çok toprak gerekir mi?" ise açgözlülük üzerine okunması gereken temel hikayesidir zannımca.
Kitapta sunulan birtakım öğretiler ise şu şekilde;
-Biri sana kötü bir şey mi söyledi, aldırmayacak doğrusunu göstereceksin.
-Hıncı uzatırsanız daha kötü olur.
-Kin tutmamak iyidir.
-Kötülük eden kötülük bulur.
-Biri seni güçlendirirse Tanrı'nın emrine uy affet onu; hem hayatın dertsiz kaygısız, hem de vicdanın hep rahat olur.
Ayrıca Tolstoy'un bu eserinde İncil'den birtakım alıntılar yaptığını da söylemek mümkün. Bkz.
-"Biz kardeşleri sevdiğimiz için ölümden yaşama geçtiğimizi biliyoruz. Sevmeyen ölümde kalır." (1. Yuhanna 3:14. bap)
-"Sevmeyen kişi tanrıyı tanımaz. Çünkü Tanrı sevgidir." (1. Yuhanna 4:8. bap)
-""Göze göz, dişe diş" dendiğini duydunuz. Ama ben size diyorum ki, kötüye karşı direnmeyin." (Matta, 5:38-39. baplar)
-"Kötülük yapana karşı koyma; sağ yanağına vurana öbür yanağını da çevir." (Matta 5:39. bap)
Özellikle Matta'da geçen ifadeler tartışılabilirliği oldukça yüksek konuları teşkil etmektedir.
Eserdeki en anlamlı cümle ile incelememi sonlandırmam gerekirse;
DÜNYADA BARIŞ, İNSANDA İYİ NİYET OLMALI.
İnsan Neyle Yaşar? daha önce üzerine çokça düşünmediğimiz konular üzerinde duruyor öncelikle. "İnsanda ne var? İnsana ne verilmemiştir? İnsan neyle yaşar?" Tolstoy, bu soruları hikayelerin içinde anlamlı bir hale getirerek cevaplandırıyor.
"İnsana çok toprak gerekir mi?" ise açgözlülük üzerine okunması gereken temel hikayesidir zannımca.
Kitapta sunulan birtakım öğretiler ise şu şekilde;
-Biri sana kötü bir şey mi söyledi, aldırmayacak doğrusunu göstereceksin.
-Hıncı uzatırsanız daha kötü olur.
-Kin tutmamak iyidir.
-Kötülük eden kötülük bulur.
-Biri seni güçlendirirse Tanrı'nın emrine uy affet onu; hem hayatın dertsiz kaygısız, hem de vicdanın hep rahat olur.
Ayrıca Tolstoy'un bu eserinde İncil'den birtakım alıntılar yaptığını da söylemek mümkün. Bkz.
-"Biz kardeşleri sevdiğimiz için ölümden yaşama geçtiğimizi biliyoruz. Sevmeyen ölümde kalır." (1. Yuhanna 3:14. bap)
-"Sevmeyen kişi tanrıyı tanımaz. Çünkü Tanrı sevgidir." (1. Yuhanna 4:8. bap)
-""Göze göz, dişe diş" dendiğini duydunuz. Ama ben size diyorum ki, kötüye karşı direnmeyin." (Matta, 5:38-39. baplar)
-"Kötülük yapana karşı koyma; sağ yanağına vurana öbür yanağını da çevir." (Matta 5:39. bap)
Özellikle Matta'da geçen ifadeler tartışılabilirliği oldukça yüksek konuları teşkil etmektedir.
Eserdeki en anlamlı cümle ile incelememi sonlandırmam gerekirse;
DÜNYADA BARIŞ, İNSANDA İYİ NİYET OLMALI.