mehmet
@bariscan
Bir insanı sevmekle başlayacak her şey...
Sevgili Tanrı,
Babama kalsa hayatta en güzel günler çocuklukmuş!
Erken yatağa yollanıp hiçbir şey seyredememenin nesi güzel?
N'olur şunu babama anlatır mısın?
JO
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Puan vermedi·104 syf.·
8 günde okudu
·2017 6. kitabı
Mutlaka,ama mutlaka...
Tarih önünde...
Vicdanlarda...
Son tahlilde ve son noktada...
Kazanan...
Yoluna devam eden...
Şerefi,haysiyeti,hakkı,hukuku,demokrasiyi,özgürlüğü,adaleti geliştiren:
iNSANLIKTIR!
Uçurumun tam kenarındayız.
Korkulu ve umutsuz gözlerle aşağı bakıyoruz.
Aşağısı karanlık.
Aşağısı kan ve gözyaşı dolu.
Aşağıda ortaçağ karanlığının acımasız totaliter anlayışı egemen.
Birbirlerini gırtlaklayan,çarmıha gerilen,kazığa oturtulan,yakılan,işkence edilen insanların çığlıkları yukarı ulaşıyor.
Korkulu ve umutsuz gözlerle aşağı bakıyoruz.
Kan ve gözyaşı belleklerimizde.
Çığlıklar kulaklarımızda.
Ya yasalar çerçevesinde,barışçı yöntemlerle,Demokratik olarak,Demokrasi için:
DİRENECEĞİZ...
Ya da uçurumdan aşağı yuvarlanıp 'Demokrasi Ruhuyla' birlikte yok olup gideceğiz!
(...) Çoğu zaman tarihçi için,hatta bilgin için,uzakta bir kitapta aradıkları gerçek,tam anlamıyla,gerçeğin kendisinden çok, işareti ya da kanıtıdır,sonuç olarak vaat ettiği ya da doğruladığı bir başka gerçeğe yer bırakır ki,bu da en azından kendi zihinlerinin kişisel bir yaratısıdır.Edebiyatçı için durum hiç de böyle değildir.O,okumak için okur;okuduğunu aklına hapsetmek için okur.Onun için kitap,kendisi cennetin kapılarını açtığında kanatlanıp giden melek değil,kıpırtısız bir puttur;o bu puta,kendi kendisi için tapar ve uyandırdığı düşüncelerden gerçek bir saygınlık edinmek yerine, çevresindeki her şeyi yapay bir saygınlıkla doldurur.
