Anlayabilmek için en kötüsünün başa gelmesini beklemek ne acı. Neden mutluluğu, ancak çekip giderken çıkardığı sesle tanıyabiliyoruz?
Sen gitmeden önce mutlu muydum? Büyük bir acıdan sonra insanın daha önce her şey hep çok iyiydi diye düşünme eğilimi vardır. Her şey hep çok iyi değildi, daha iyiydi sadece.
Kendimizin belirlemediği inanç ve ırklarımızın, başkalarınınkinden daha üstün olduğu, daha iyi olduğu varsayımı, inanıp da üzerine ideoloji oluşturabileceğiniz en saçma tezdir.
...
"Peki, ben?"dedi ermiş. "Ben neden çekilmiştim ormanlara ve ıssızlığa? İnsanları çok fazla sevmiş olduğum için değil miydi?
Şimdi ise Tanrıyı seviyorum; insanları sevmiyorum. İnsan benim için çok eksik. Insanı sevmek öldürdü beni!"