Onlar uykudan uyanır,günlerin kısa olduğunu idrak ederek birbirleriyle kucaklaşmaya,öpüşmeye,birbirlerini sevmeye acele ederlerdi,çünkü ellerinde kalan her şeyin bu olduğunu bilirlerdi.
İnsanoğlu acı çekti mi,iyilik,kötülük üstüne kendince fikirler yürütüyor.Mesela bana şöyle şöyle yapmadılar,diyor ve çektiği acıya karşılık ödül beklemeye hakkı varmış gibi,iyilik görmek istiyor.Kötülüğe gelince,çektiği acıların,başkalarına kötülük yapması için ona hak kazandıracağını sanıyor.Yaptıkları iyiliği kendilerine ödev sayarcasına,yapmadılar mı, onları suçluyor,ama başkalarına,adeta bir hak sayarak yaptığı kötülüklerden ötürü kendini mazur gösteriyor.