Basak Basak
@basakinbiri
Cemal Süreya sever
Öykü okumayı sevmediğimi zannediyordum. Ta ki Yusuf Atılgan ile tanışana kadar.. Yapı Kredi Yayınları yazarın tüm öykülerini bir kitapta toplamış ve çok da güzel olmuş. İlk sayfayı okuduğum an anladım ne kadar güzel bi kitaba başladığımı. Hiç bitmesindi hiç... Dili o kadar güzel o kadar akıcı ki başladığınız öykünün nasıl bittiğini anlamıyorsunuz bile. Yaşadığı toplumu çok iyi gözlemleyerek uç noktalara değinmiş. Aslında hepimizin yaşadığı ya da yaşayabileceği durumları bir çırpıda okumuş oluyoruz. Her bir öyküde başka bir hayat gördüm başka bir hayat yaşadım. O hayatlara üzüldüm ya da sevindim. Okuduğum kitabın duygu silsilesi yaratması benim çok hoşuma giden bir durum. Hiç bir kelimeye takılmadan bir engelle karşılaşmadan film seyreder gibi derinliğini anlamaya çalıştım bunu yaparken de hiç yorulmadım. Cümlelerin her biri dolu dolu ve bu doluluk mütevazılık ile örülü. Kimi hikayede yalnızlık karşıladı beni. Gördüğüm bu yalnızlık çok onurlu ve kararlı ne istediğini bilen bi kadına aitti. Kimi hikayede bir adam tanıdım. Tanıdığım o adam sevdiği kadın uğruna kendi kurallarından vazgeçmişti.
Beni o kadar içine aldı ki kişilerden biri gibi oldum sanki her öyküyü bitirdiğimde. Kitabı bitirdiğimde sanki çok sevdiğim bi dostumu uzaklara uğurlar gibi hissettim...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kitaba başlamadan evvel Murathan Mungan ön yargısı ile başladım işe. O yüzden kitaplarına uzun zaman başlamadım neymiş ne değilmiş diye bile bakmadım.
Derken Kırk Oda adlı kitabını okumaya koyuldum.Kitapta toplam 9 adet öykü bulunuyor ve ben sizlere çok beğendiğim ve etkilendiğim ikisinden bahsedeceğim.
İlk hikaye Yedi Cücesi Olmayan Bir Pamuk Prenses.
Bu hikayeyi okuduktan sonra kitaba gönül rahatlığıyla devam ettim ve büyük bir keyifle bitirdim. İlk hikayeden de anlayacaksınız dili çok akıcı nasıl okuyup bitirdiğinizi anlayamıyorsunuz. Bu hikayede dil kullanımı dışında beni cezbeden başka bir tarafı ele aldığı bilindik hikayeyi değişik bir bakış açısıyla işlemiş olmasıydı. Okurken acaba neyi nereye nasıl bağlamış diye merak edip durdum ve konunun içinde yer alan felsefik kısmı anlamaya çalıştım. Bunu yapmak çok hoşuma gidiyor çünkü beni düşündüren kitapları her zaman çok sevmişimdir. Yazar önemli olanın bir şeyi isteyip ona ulaşamasan bile yola devam etmen gerektiği ve bu yolda ilerlerken her zaman azimle ve istekle en önemlisi büyük bir inançla başka yollara sapmadan onu yapman gerektiği konusu üzerinde duruyor. Gerçekten de durup düşündüğünüzde bir yere varmaktansa o yolculuğu yaşamanın uğraş vermenin daha önemli olduğunu anlıyorsunuz. Bunu da pamuk prenses üzerinden anlatıyor. Pamuk Prenses karakterinin günümüz öykülerinde kullanabilir olması benim çok hoşuma gitti.
İlk hikayeyi bitirdikten sonra heyecanla diğerlerini de okumaya koyuldum ve etkilendiğim beni şaşırtan bir diğer hikayeye denk geldim o da Aşkın Gözyaşları ya da Rapunzel ile Avare idi.
Hikayenin aslında ne olduğunu hangi konuyu ele aldığını ne anlatmak istediğini son 2 sayfasında anlıyorsunuz. Ben bu iki sayfayı okurken hayal kırıklığı,sevinç,üzüntü,şaşkınlık gibi bir çok duyguyu hissettim. Bu
