Şairlik ipekçiliğe benzemez. Pek zorluklu ince bir iştir. Şöyle edersin lafın kafiyesi bozulur. Böyle edersin söz teraziden düşer. Sağa kaçarsın olmaz. Sola gidersin uymaz. Elmas işleyen bir kuyumcu dikkatiyle her bir lafı tartarak, kantarlayarak tastamam yerine çivi gibi mıhlamalı.
Gerçek hayatta trajedinin, sahnedekine ya da bir kitabın sayfaları arasındakine benzemediğini biliyorlarmış. Trajedi ne bir ceza ne de bir dersmiş. Dehşeti tek bir insana yüklenemezmiş.