sevgili günlük sükürler olsun tekrar kitap okumaya baslıyorum. ve iki sükür daha biri istanbul ag haritası yapbozuma digeri igne ipliklerime. sizi özledim cocuklar
Bazen,
göğsümün tam ortasında görünmeyen bir kafes taşıdığımı düşünüyorum;
demirden yapılmış değil,
başlayıp da yarım bıraktığım cümlelerden,
cesaret edemediğim adımlardan,
her gece zihnimin içinde birbirine dolanan ihtimallerden örülmüş bir kafes.
İçindeyim.
Anahtarını da
kilidini de
ellerimde tuttuğumu biliyorum.
Ama hangisinin hangisi olduğunu
bir türlü seçemiyorum.
Yürümek istiyorum.
Öyle herkesin alkışlayacağı yolları değil;
yalnızca ardıma dönüp baktığımda
"işte buradan ben geçtim" diyebileceğim bir iz bırakmak istiyorum.
Fakat her başlangıcın eşiğinde
içimde benden daha yorgun biri beliriyor.
Kolumdan tutuyor.
Henüz düşmemişken
yenilmişim gibi omzuma dokunuyor.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Benle anlaşabilmek niyetiyle başlıyorumAlıntı
"Çünkü insanın çekileceği en güzel yer, kendi içidir."
Marcus Aurelius
Kendime Düşünceler
Marcus Aurelius
Kendime DüşüncelerSorgulama zamanı...Hayata Dair
Hiç, mükemmel bir günde bile berbat hissettiğiniz oldu mu? İçinizdeki bu depresif duyguların temelini bilmediğiniz, bilseniz bile değiştiremediğiniz günlerden bahsediyorum. Ben böyle boşlukta kaldığım günlerde geçmişi, geleceği ve anı çok fazla sorgulamaya başlıyorum; bu da beni bir şeyler yapmak istemeye itiyor ama bu istek, bir şeyler yapmama engel oluyor. Psikologlar buna depresyon diyor ve ağır ilaçlar veriyorlar; bense ilaçsız bir şekilde bu hisle nasıl yaşanır, bunun peşindeyim. İnsan bu boşluktan kendini nasıl kurtarır?
Son zamanlarda benim uyguladığım, kendimde işe yaradığına inandığım yöntemler var —ki inanç da bazen bizi bu boşlukta bir şeylere bağlayan en önemli nokta oluyor. Öncelikle insanın gülmeyi bildiği kadar ağlamayı, sinirlenmeyi, öfkelenmeyi, bir şeylerle dalga geçmeyi ve hayata her açıdan, farklı bakmayı öğrenmesi gerek.
Benim kendime uyguladığım yöntemlere gelirsek... Bazen bu yöntemler sadece oturup, hiçbir şey düşünmemeye dayalı oluyor. Açık bir alanda; piknik alanlarında, ormanlarda, deniz kenarında veya sahilde, bir yere uzanıyorum. Yerde oturup veya yatıp hiçbir şey düşünmemek... İnsan gerçekten bazen hiçbir şey düşünmemenin tadını bilmeli. Çünkü aslında en çok o düşünmediğimiz, hiçbir şeyi kafaya takmadığımız anlarda beynimiz harekete geçip kendini resetleyerek güncelliyor.