Gilbert Adair tarafından yazılan bu roman, 1968 Paris öğrenci olaylarını merkezini alan sinema tutkusu ve gençlik hevesleriyle örülü oldukça kışkırtıcı bir hikâye. Hikâye, sinema tutkunu üç gencin etrafında döner: Amerikalı öğrenci Matthew ile Fransız ikizler Thèo ve İsabelle. Fakat romanda bu karakterlerin isimleri sadece Fransız kardeşlerin yani orijinal isimler değiştirilmiş: Thèo/Guilherme ve İsabelle/Daniel. Türkiye basımı olmadığı için PDF ile okumayı denedim. Kitabı sanki yarım saat önce okumuşum da hepsi aklımda.... anlat derseniz özet bile çıkarabilirim! Sevdiğim bir şey olunca insanın, yapası geliyor. Amazonda bu kitap 50.000 Tl gözüküyor idi, şu an ne durumda bilemiyorum. Alıntı da yapmayacağım çünkü ben restore edilmiş kitabı olan Adair tarafından kaleme alınan 
The Dreamers bunu okudum ve kütüphanemde duruyor. Başucum! Bu incelemem orijinal kitap ile sinema versiyonu incelemek olacak. Sahiden çok fark var! Bernardo Bertolucci'nin 2003 ''The Dreamers'' filmini duymuşsunuzdur; senaryosunu bizzat Adair; kendi romanından uyarlamıştır. Ancak önemli farkları var:
Kitap: Çok daha klostrofobik, karanlık ve yozlaşmış bir hava hakimdir. Adair, karakterlerin birbirine uyguladığı psikolojik şiddeti ve ''oyunların'' yarattığı tahribatı daha soğukkanlı bir dille anlatıyor. Kitapta hijyenin bozulması, evin bir çöplüğe dönmesi gibi detaylar (bilhassa kedi maması yemeleri), karakterlerin gerçeklikten kopuşunu simgeler.
Film: Bertolucci, hikâyeyi nostaljik ve romantik bir görsellikle sunar. Paris'in sarı ışıkları, müzikler ve oyuncuların karizması, kitaptaki o rahatsız edici havayı bir nebze yumuşatır.
Karakter Dinamikleri:
Matthew: Kitapta Matthew çok daha pasif tabiri caizse bir röntgenci gibi karakterleri izleyen ve onların sapkın dünyasına çekilen biridir.
Filmde ise
The Dreamers bunu okudum ve kütüphanemde duruyor. Başucum! Bu incelemem orijinal kitap ile sinema versiyonu incelemek olacak. Sahiden çok fark var! Bernardo Bertolucci'nin 2003 ''The Dreamers'' filmini duymuşsunuzdur; senaryosunu bizzat Adair; kendi romanından uyarlamıştır. Ancak önemli farkları var:
Kitap: Çok daha klostrofobik, karanlık ve yozlaşmış bir hava hakimdir. Adair, karakterlerin birbirine uyguladığı psikolojik şiddeti ve ''oyunların'' yarattığı tahribatı daha soğukkanlı bir dille anlatıyor. Kitapta hijyenin bozulması, evin bir çöplüğe dönmesi gibi detaylar (bilhassa kedi maması yemeleri), karakterlerin gerçeklikten kopuşunu simgeler.
Film: Bertolucci, hikâyeyi nostaljik ve romantik bir görsellikle sunar. Paris'in sarı ışıkları, müzikler ve oyuncuların karizması, kitaptaki o rahatsız edici havayı bir nebze yumuşatır.
Karakter Dinamikleri:
Matthew: Kitapta Matthew çok daha pasif tabiri caizse bir röntgenci gibi karakterleri izleyen ve onların sapkın dünyasına çekilen biridir.
Filmde ise
Başucum kıtabım diyebilirim çok özeldi.Aile servetini yiyip tükettiği gençlik günlerinde, uzun bir hayatın ona neler sunacağından habersizdir elbette Fugui.
Yıllar sonra, yaşlı öküzüyle tarlasını sürerken tanıştığı bir yabancıya hayatından söz etmeye başladığında, şımarık bir gencin başına gelenlerden fazlasını sayıp dökecektir bu yüzden: Fugui, kendisiyle birlikte altı insanın hayatını, kaderin sürprizlerini, yaşamın acılarını ve sevinçlerini anlatır. Onun dilinden -daha doğru bir ifadeyle Yu Hua’nın kaleminden- dökülenler, insanlık durumlarına dair epik bir romana dönüşür böylece. Basit bir anlatım, güçlü bir anlatı doğurur: Sabanın toprakta bıraktığı izlere benzer kâğıt üzerinde satırlar. Yaşamın her şeyi kapsaması gibi, Yaşamak da hayatı olduğu gibi kucaklar. Doğumları ve ölümleri, mutsuzlukları ve umutlarıyla...
Yayımlandığında ülkesinde yasaklanmasına rağmen, bir hayat öyküsü okumamış da sanki bir hayat yaşamış olduklarını söyleyen okurlarının her geçen gün artmasıyla bir “modern klasik”e dönüşen Yaşamak’ı Bahar Kılıç, Çince aslından çevirdi
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Hayatıma geçirmek istediğim 4 madde. Kitabı başucum yaptım tekrar tekrar okuyup hayatımın anlaşmasını yapmam gerekiyor.Kitaptaki şu cümle çok hoşuma gitti .Yaşamınızdaki canlılık,üretkenlik,sevecenlilik Tanrının size ‘Hey,seni seviyorum’ demesidir .
Dante'nin İlahi Komedyasından öykünerek yazdığı insanlık komedyasının 1. kitabıdır Goriot Baba. "Hain evlat" kavramını anlatır bu kitapta. İnsanlık tarihi var olduğu müddetçe eskimeyecek bir kavramdır bu. Şu öğüdü verir aslında kitap bize: "Sakın mirasınızı paylaşmayın ölmeden önce. Çünkü yüzünüze bakmazlar." Goriot Baba kendini iki kızına adamış, iyi eğitim alsınlar, iyi evlilikler yapsınlar diye bütün malını mülkünü harcamış bir kahraman. Bir makarna tüccarı iken sonra Paris'in arka sokaklarında bir pansiyonda buluruz onu. Yanına Rastignac isimli yine taşradan hukuk okumaya gelen bir delikanlı gelir. Rastignac Goriot Babanın kızlarından biriyle bir ilişki yaşar, yükselme hırsı ile. Goriot Babanın aslında o zengin kadının babası olduğunu öğrenir ve bize o karmaşayı, duyguların gelgitlerini insanların acımasızlığını, şehrin ışıklarının yalanlığını dahiyane tespitlerle anlatır.
Bir alıntıyla kitabın özeti: "Zengin olsaydım,servetimi korusaydım, onlara vermeseydim şimdi burada olurlardı. Dudaklarıyla yanaklarımı yalarlardı. Bir konakta otururdum, güzel adamlarım, uşaklarım, ateşim olurdu. Başucum da kocaları ve çocukları ile gözyaşı dökerlerdi. Şimdi ise hiç. Para her şeyi verir insana. Kızlarını bile verir."
“AKŞAM GÜNEŞİMİ KAYBETTİM”
Reşat Nuri Güntekin ile tanışmam Dudaktan Kalbe ile oldu.. beni derinden etkileyen, kendimden veya kendiliğinden olan bir şey yakaladım. Başucu kitabımdır benim. Aslında duyanlar hep şaşırmıştır onca eser içinden diye iğnelenmelere de maruz kalmıştım. Evet başucum… Akşam Güneşinde de okumadan önce aslında eser hakkında bilgim az çok olmuştu, alıntılarla, incelemerle… insanlar ilk heyecanlarını sonrasında “bir hastalık” diye adlandırılabilir ama bu bir hastalık dediğimiz bizim derinden iyileşmemize sebebiyet verendir. Acısı bile bir neviden herşeyimizdir… acısı bile güzelliklerle dolu.
“O vakitler bir sevda bir sevdayı söndürür, sevilen bir yüz başka bir yüzün hayalini unutturur.” Aslında ben burda gelecek sayfalar hakkında biraz iğneleme olduğunu düşündüm… Jülidenin eşiyle tanışıp tam anlamıyla baş başa, karı koca muhabbeti içerisine girince, eski “HASTALIĞINI” unutur.. demiştim. Öyle de oldu.
Tadı damakta kalacak bir eser daha okudum. Reşat Nuri sevenlere, tavsiyem.. tereddütsüz.
BaşucumKitap
Bir ıssız adaya gidecek olsam ve yanıma tek kitap alma hakkım olsa, kütüphanem yanıyor olsa ve sadece tek kitabımı kurtaracak vaktim olsa, tüm kitapları satacak olsam ama sadece bir tanesi hariç olsa, evime bir hırsız girse ve o hırsız kitapsever bir hırsız olup! kitaplarımı çalsa, acaba çalındı mı diye kitaplığıma bakacağım o ilk kitap işte bu kitap.