Dzyan Kitabı'nın, bugünkü Küba ve Florida dolaylarında batmış olan çok geniş kara parçalarından söz ettiği söylenir. Bugüne kadar efsanevi Atlantis'in nerede olduğu bulunamamıştır. Atlantis'le Dizayn Kitabı'nda anlatılan Batık ülkelerin aynı olması çok muhtemeldir .
"Taşıyamaz yüreğinin batık sandalı
bu yalnızlığı, bu can sıkıntılarını
Yaşam gelincikler gibi beklerken seni
gecenin kapısını çalma ey kalbim."
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Hep yapmazlar mutlulardır belki
Pazar günleri birlik ve beraberlik zamanı, aynı gemide olduğumuzu hissetme, batık gemileri düşünüp su almadığımıza şükretme zamanı. Pazar günleri kadın-erkek demeden, Kuzey-Güney Kanadı ayırmadan, Ev' in tüm fertlerinin yan yana gelme zamanı. Mutlu olduğuna inanmaya çalışan aileler hep böyle yapmaz mı?
Diriliş kavramına en çok yaklaşmış olan Tolstoy bile, ölümden sonraki hayat ve diriliş inancını bir nevi günaha batık insan ruhunun uyanışı, toplumun erdemle yeni baştan dirilişi alanına taşımaktadır
Bütün gece kitap okuyorum ve okuduğum her kitapla, olmayan mutluluğum biraz daha kararıyor.
Ve sonra hep kendime soruyorum, ben bu kitapları nasıl okuyorum da bu çözümsüz bir tuzak olan aynalar labirentinde kendimi hep eksik, hep yetersiz, hep anlamsız görüyorum diye...
Sanki kendimden ve bütün yakınlarımdan öç almak için okuyorum onca kitabı ve ruhum önce yıkanıyor, sonra coşkulu bir rüzgarla şişiyor, hız alıyor, sonra nasılsa kesiliyor rüzgâr ve birden ben hiç yol almadığımı anlıyorum, hiç gelişmediği-mi, hiç değişmediğimi, gece boyu karanlık bir denizde hep kendi etrafımda döndüğümü anlıyorum.
Birkaç yakamozun, bir iki oyuncu yıldızın, kim bilir ne zaman balmış batık teknelerin gözümü aldığını, benimle, yeniyetme bu ruhla bir zaman oyunu, bir hayat oyunu oynadığını hissediyorum... Garip, ürkütücü bir oyun...
Çünkü kurallarını asla öğrenemediğim bu dünyada kimin
özgürlüğünü savunsam, benim ölmemi istiyor.
Dedikleri gibi zamanla unutmak gerçekten mümkün mü? Hayır, bu doğru değil. Zaman hatıraları parlatıyor. Tıpkı altının içine düştüğü su misali. Bir gün de geçse bin ayda, o altının suyun dibinde parladığını görürsün. Su, yalnızca adi madenleri bozar; bir süre sonra yüzeyini aşındırır ve o maden paslanmaya başlar. İnsan hayatındaki gerçek o şeyi de zaman asla yok edemez. Zamanın dalgaları yükselir, doğrudur. İnsanın dibe çeker, içine alır. Fakat sen o denize daldığında mercanların kızıl olduğunu, incilerin istiridyeler içinde parıl parıl parladığını görürsün. Denizden sadece yosun ve değersiz deniz kabukları çıkmaz ki. İşte Granada bütün ihtişamıyla orada duruyor, denizin dibinde, batık vaziyette.
