Batuhan Şener
@batuuuuuuu
İşime bakıyorum
Şu anda okuduğu kitaplar
Önsöz
John Lennon'un ünlü şarkısındaki gibi, hiçbir dinin olmadığı bir dünya hayal edin.
İntihar bombacılarının olmadığı,11 Eylül'ün, İngiliz Metro Bombalamalarının, Haçlı Seferlerinin, cadı avlarının, mezhep savaşlarının,Hintlilerle Pakistanlıların ayrılmasının, İsrail Filistin savaşlarının, Sırp/Hirvat/Boşnak katliamlarının, Yahudilerin "İsa katilleri" diye idam edilmelerinin, Kuzey İrlanda "sorunlarının" hiç olmadığını, din sömürüsü ile televizyonlarda servet kazanan uyanıkların olmadığını düşünün.
Antik heykelleri havaya uçuran Taliban'ın olmadığını, kâfirlerin halk içinde kafalarının kesilmediğini, derilerinin bir fıskiyesini gösterdiler diye kadınların suratına kezzap atılmadığını hayal edin.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Önsöz 3
Değerli insanları, yaratıcı bireyleri, iş adamlarını her parçası kendilerine ait
ürünleri üretmekten, sahip oldukları şeyleri, çalışkanlıklarını, zekalarını ve egolarını
kendilerinin en çok yararına ait olduklarını düşündükleri şekilde kullanmaktan
alıkoymak, insanlığın en kutsal haklarının açık bir ihlalinden başka bir şey olmadığı
gibi, insanoğluna yapılacak en büyük kötülüktür...Buna rağmen, bugün dünyanın
pek çok yerinde hukuka ve düşüncelere hakim olan eğilim tam ters istikamettedir.
Yani, açık veya örtülü bir şekilde, yetenekli olanın ahlaki görevinin yetenekli
olmayana hizmet etmek ve kendini herhangi birinin ihtiyaçları için feda etmek
olduğunu öne sürerek, aklı ödüllerinden mahrum bırakmayı talep etmek hâlâ baskın
bir eğilim...Oysa, rasyonel bir beyin zorlama altında çalışmaz, bilgisini ve bu
yoldaki eylemlerini hiç kimsenin refahına kurban edemez. Yetenekli olanın ahlaki
görevi yetenekli olmayana hizmet etmek ve kendini herhangi birinin ihtiyaçları için
feda etmek değildir. Bundan şüphe duyuluyorsa, bu tip insanların varlığına müsaade
edilmeyen ülkelerin yarattıkları “eser”e, buralardaki yaşama standartlarına göz
atılabilir.
Pek çok insanın onun yaratıcılığı sayesinde hayatını sürdürebildiği yaratıcı sınıf
bir gün çalışmaktan vazgeçerse ne olur?
Önsöz 2
Bir an gözlerinizi kapatın bir azınlığa (ki yaratıcı insanlar, iş adamları oldukça
dar bir azınlığı teşkil eder) bu şekilde bir muamele yapılacak olsa kopacak feryadı
hayal edin. Örneğin, bir filmde; kadınları, eşcinselleri, etnik veya dinî bir azınlığı
aşağılayıcı diyaloglar, sahneler olsaydı, vakit kaybetmeden film “ihbar” edilir,
filmin kurgusu yeniden gözden geçirilir, ardından “affedilemez” mahiyetteki bu
hata için özür dilenir, dahası film vizyondan kaldırılırdı. Peki ya iş adamları, para
kazananlar ve kâr amacı güdenler? Bunlar aleyhine yapılacak her şey mübahtır, zira
onlar affedilemez bir suç işlemekte, her geçen dakika büyük bir günah ile
yaşamaktadırlar, çünkü onlar BENCİLdirler.
İnsanlığı modern/hür/müreffeh bir dünyaya doğru getiren; çok uzak değil,
günümüzden yalnızca birkaç asır geriye gittiğimizde karşılaşacağımız fakirlik,
sefalet ve kölelik ile bugünün dünyasındaki zenginlik ve hürriyet arasında muazzam
bir farkın oluşmasını sağlayan dinamiklere baktığımızda sürecin temel bir düstur
üzerinde yol aldığını kolayca keşfedebiliriz: Bu, gönüllü ilişkiler ağı olarak
tanımlayabileceğimiz “piyasa” (ekonomisinin) yaygınlaşması, yani bireyin kendi
öz-çıkarlarının peşinde koşması önündeki engellerin bertaraf edilmesidir. Bunun
pratikteki manası, mevcut kaynakları fakirler arasında dağıtmaktansa,müteşebbislerin kendi çıkarlarının gereklerini takip ederken daha fazlasının
üretilmesini mümkün kılmaları, böylece mevcut sınırlı kaynaklarla binlerce insanın
ihtiyaçlarının temin edilmesidir. Şüphesiz, sürecin bu şekilde, yani çoğunluğun
refahının artmasını sağlayacak biçimde ilerlemesi ve böyle davranmanın bireyler
için ahlaki bir ödev haline gelmesi, yaratıcı bireylerin hemcinslerine daha büyük
yararlar sağladıklarını kavradıklarından ve bu durumdan duydukları
Önsöz
Atlas Silkindi Ayn Rand’ın felsefesinin bütün unsurlarıyla ve en mükemmel
şekilde ortaya serildiği felsefi bir romandır.
Rand’ın felsefesinin en önemli ve kurucu unsuru bireyciliktir. Rand, bireyin
temel ve esas beşeri varlık olduğuna inanır. Ona göre, birey, akıl sahibi bir varlıktır
ve hiçbir kollektivite uğruna feda edilemeyecek, kurban edilemeyecek bir değerdir.
Akıl sadece insanın sahip olduğu bir hazinedir ve insanın varlık mücadelesindeki en
önemli aracıdır. Akla uygun davranmak insanın tabiatının gereğidir. Ancak, insanlar
arasında aklını “gerektiği gibi” kullananlar azınlıktadır. Yani, bütün insanlar değil
sadece aklını kullananlar, yani kendi çıkarı için çalışan, işini iyi yapan, hiçbir zaman
“biz” demeyen benciller yaratıcı olabilirler, keşfederler, icat ederler, geliştirirler;
geriye kalan “biz”ciler ise bu azınlığın, yani yapıp edenlerin yarattığı şeyleri
tüketirler, hatta bazen sömürürler...İnsanlar çoğu zaman farkında değildir ama,
modern, medeni toplumlar bu yaratıcı azınlık sayesinde sefaletten kurtulur,
zenginleşir, özgürleşir...Yaratıcı insanların engellenmesi bütün insanların
engellenmesi ve dolayısıyla sefaletin ve barbarlığın yayılması anlamına gelir. Ve
insanlık tarihi yaratıcı insanların engellenip onların, onlara rağmen başarmasının
tarihidir
Maymun Adası
"Şov bu, bize özel bir gösteri. Ses çıkarma da izle, tadını çıkar."
Bana hızlıca bunları söyledi, bir eli hâlâ vücudumu sarmalıyordu, diğer eliyle ise geçen insanları gösterip fısır fısır kim olduklarını anlatıyordu.
Şu geçen, birinin karısıymış, hayatını kocasının oyuncağı olarak mı yoksa efendisi olarak mı geçirse bilemiyormuş. İnsanların göbek deliği denen şey, şu şekil bir şey olabilirmiş... Oradaki adam alimin tekiymiş. Vefat etmiş dahi insanların fikirlerini çalan, yaşayan dahiler hakkında ise atıp tutarak ekmeğini kazanan, tuhaf biriymiş. Nedendir bilmezmiş ama o adamı her gördüğünde uykusu geliyormuş. Aralarından bir tanesi aktrismiş... Gündelik hayatta sahnedekinden daha iyi rol yapan yaşlı bir hanımmış. Ahbabım laf arasında "Haydaa, bak yine dişim ağrımaya başladı," diyerek dedikoduya devam etti. Şuradaki adam ise toprak ağasıymış. Sürekli kendisinin de emekçi olduğundan bahsedip duran ürkek bir adammış. Ahbabım bu adamı gördüğünde, sanki burnunun üstünde pireler zıplıyormuş gibi sinirleniyormuş.
En çok ötedeki bankta oturan,beyaz eldivenli adamdan nefret ediyormuş. "Baksana. O adam kendini gösterdiği an sanki etrafı pislik dolu sapsarı bir duman bulutu kaplıyor gibi."
