Biri-kim
@baytekiner
Bir garip fikir işçisi.
Her zaman ÖĞRENCI, bazen ÖĞRETMEN, bazen YAZAR!
Eğitim
Yüksek lisans
İstanbul
Kastamonu
239 okur puanı
Ocak 2015 tarihinde katıldı
Düşman yaratamazsanız kahraman olamazsınızEdebiyat
Düşman yaratamazsanız taraftar bulamazsınız, taraftar bulamazsanız kahraman olamazsınız. Sizi tehdit eden güçleri var olduğuna dair halkı ikna edeceksiniz. Gruplar yaratacaksınız ki iktidarınız sağlamlaşacak.
İlginç bir kitap. Siyaset biliminin özeti gibi, daha doğrusu 21 yüzyılın özeti gibi. Her ne kadar Stalin gibi diktatörleri eleştiriyor gibi görünse de kitapta her devrin izlerini bulmak mümkün. Demokratik olduğunu söyleyen ülkelerde bile sistemin nasıl işlediğinin anlaşılması bakımından önemli ip uçları içeriyor. Bence bu kitabı herkes okumalı hatta ders kitabı olarak bile okutulmalı. Ha, zaten “herkes okusaydı dünya bu halde mi olurdu?” derseniz veya “hangi iktidar bu kitabı okutturmayı göze alır?é derseniz susarım. Çünkü haklısınız…
Şimdi gelelim kahramanlara;
Napolyon: çiftliğin lideri, tam bir namussuz. Stalin gibi, Lenin gibi, Mao gibi, Kim Yong gibi. Fakat ilginçtir bu düzenbaz önce oradaki gariban hayvanların oyuyla iktidara geliyor. Onları insanların kötülüğünden kurtaracağını vaat ediyor. Sonra iktidarın bitmek tükenmek bilmeyen nimetleri, yalancı cennette sürülen hayat…
Diğer domuzlar Napolyon'a yağcılık yapmak ve onun emirlerini harfiyen uygulamakla iktidarın rantından fazlasıyla yararlanırlar. Buradan da anlıyoruz ki her iktidar kendi zenginini ve yandaşını üretir ve kollar.
Snowball: Napolyon’un önce yanında yer alan sonra da muhalif görüşleri olan lider. Napolyon tarafından kendisine bir komplo kuruluyor, çiftlikten kovuluyor. Her olumsuz durum üstüne atılan, çiftlikten kovulduğunda bile yaşanan olayların sorumlusu olarak gösterilen zavallı; hain, ajan, dış güç… Yani onun ismi Napolyon’un iktidarını sağlamlaştırıyor. Örneğin çiftlikte en güzel şarapları, sütleri içen, en güzel meyveleri yiyen lider Napolyon bunları Snowball’ın geceleri çiftliğe
Reklam
İhsan Süreyya Sırma’yı ilk kez okumak istedim. Ve yazarın “en iyi kitabım” dediği bu kitapla başlayayım dedim hevesle, heyecanla...
İlk bölümler akıcı değildi, nehir dediğin akardı oysa fakat yazılar akmadı. Nehirden nehre geçtim yeni yazıları okumayı denedim olmadı başaramadım üzgünüm.
Böylesi bir isme hürmetsizlik etmek istemem. Neticede emek var, birikim var, yaşanmışlıklar var. Fakat ben zorlamama rağmen kitabın sonunu getiremedim...
Okuma SerüveniEğitim
Bazı kitaplar kendini gösterememiş yetenek gibidir. Doludur, kabiliyetlidir, kelimeleri şiir gibi akıcıdır, şık çalımlarla kendini okutturur. Fakat bilinmez, önemsenmez, vitrinde olmadığı için hak ettiği değeri görmez... Real Madrid'de forvet oynayacak birinin Siirtspor'da takılıp kalması gibi bir şeydir bu...
Bir dost kütüphanesinde rastladığım göz atmak için elime aldığım kitabı sonuna kadar okumadan bırakamadım. Sonra bir tane sipariş edip kütüphaneme koydum. Birine ödünç verdim geri gelmeyince yenisini aldım yine okudum yıllar sonra yine okuyorum...
Sadece aşağı yukarı 100 sayfalık ilk bölümü okumak için bile bu kitap alınır. Defalarca okunur, okunur, okunur...
Hayatı anlamlandırmak için okuma yolculuğuna çıkmak isteyen dostlara tavsiye olunur....
Hakkari'de Bir MevsimEdebiyat
Kitap bir denizcinin daha önce görmediği ve hiç de alışamadığı bir dağ başına düşmesi belki de sürgünü ile başlıyor. Küçük köyü, valiyi dönemin şartlarını çok güzel tasvir etmiş. Yol, yolculuk, han odası, süryani kitapçı, muhtar, mektuplar, eğitim bakanlığındaki duyarsız memurlar dönemin anlayışını yansıtıyor... Efkar kelimesini fakirliğin çoğulu olarak kullanırsak tam bir tasvir-i efkar.
Fakat ilerleyen sayfalardaki hezeyanların rahatsızlık verdiğini söylemeliyim. Küçük kız çocuğunu düşlemesi, cinsel iştiyakların ruhunu ele geçirmesi faslını, 'Tanrım, Var olmayan tanrım...' tarzında ifadeleri ben sakıncalı buldum. Ahlak; edebiyat içinde bir ayrıntı bir çeşni olarak yer almamalı.
Onun dışında kitap gayet akıcı, dönemin şartlarını çok güzel yansıtmış. Filmi bile yapıldı.
İnsanını Anlam ArayışıEdebiyat
Bir defa değil bir kaç defa okunması gereken kitap.
İnsan fıtratı gereği bir kutsalın ipine yapışmak, kendini aşan bir gayeye bağlanmak zorunda. ‘İnsan mukaddesi olandır.’ İnançları zayıf olan bile bindiği uçak türbülansa girdiğinde, yaşadığı ev depremde beşik gibi sallandığında en güçlü olana -Allah’a- sığınma ihtiyacı hissediyor. Bu gerçeği kitabın her sayfasında iliklerinize kadar hissediyorsunuz.
Ailesi fırınlarda yakılmış Yahudi asıllı psikiyatrist Viktor Frankl Nazi kampındaki insanları gözlemleyerek şu yargıya varmıştır: “Bu kamplarda hayata anlam ile tutunan insanlar ayakta kalmayı başardı.” 28 kişiden sadece birinin yaşama şansı elde ettiği Auschwitz kampında bir arkadaşının paltosunun cebinde Tevrat’tan yırtılmış dua sayfası bulundurduğunu, onu okuyarak acılara direndiğini anlatır. Yırtık bir sayfa, sadece yırtık bir sayfa okyanus ortasında kalakalmış bir tutuklunun can simidi olur.
Başka bir arkadaşı rüyasında 30 Martta özgürlüğe kavuşacağını görür. Rüyaya o kadar umut bağlar ki 30 Marta kadar acılara dayanır. Fakat rüya gerçekleşmez, anlaşma olmamış, özgürlük gelmemiştir. Bunun üzerine umudunu kaybeder ve ilginç bir şekilde komaya girerek 31 Mart günü ölür. Bütün tutuklular “Bu kampta ayakta kalacak mıyız?” diye sorarken Frankl şöyle sorar: “Bütün bu acıların, çevremizdeki bunca ölümlerin bir anlamı var mı?” Eğer anlam yok ise direnç geliştirmeye gerek yoktur, intihar bir kurtuluştur. Fakat eğer yaşadıklarından çıkarılabilecek bir anlam var ise acılar dayanılabilir olacaktır. İnsanın kaderini kabul etmesi, kendi talihsizliğine katlanması gerekebilir. Bazen kaderde acı çekmek yazılıdır. Ve insan çektiği acılarla o sayfayı tüketir ömründe yeni bir sayfa açılır. Ne olursa olsun umudu yitirmemek, mücadeleyi elden bırakmamak gerekir.
Bir gece demiryolu
Reklam