ezgi çetin
@beauvoil
“göğsümün altında başlayan ve leğen kemiğimde biten boşluktan bir dünya geçiyordu.”
Bir solukta okuduğum, akıcılığına ve yazarın üslubuna hiçbir söz söylememekle birlikte konusunu yerden yere vurmak istediğim bir kitap oldu. 15 yaşında bir erkek çocuğu ile 36 yaşındaki bir kadının “aşkını” konu alan -bana göre pedofiliyi- bir kitap. Benim okumak istemediğim,böyle bir ilişkinin sevişme sahnelerini anlatan paragraflar vardı bazı yerlerde gerçekten midem bulandı ki bu kitabı okuyan neredeyse hiç kimse böylesine önemli bir detaya değinmemiş kadının çocuğa uyguladığı manipülasyon ve psikolojik şiddet cabası. Evet, kitap çok akıcı ve okurken asla sonraki sayfada neler olacağını tahmin edemiyorsunuz üstelik belli bir sayfadan sonra “oha nasıl” diye diye şaşırıp kalıyorsunuz. Kitabın değindiği konular yer yer değişse sizi içine de çekse ana tema olan ve benim pedofili olarak gördüğüm bu kitap hayal kırıklığı oldu. Bu tarz kitaplarda istismar edilen kız değil de erkek çocuğuysa göz ardı edilebiliyor, istismar sayılmıyor ve bu gerçekten ikiyüzlülük.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Öncelikle kitabı klasikbirokur adlı youtube kanalında “abartılması gerekilen kitaplar” tarzındaki başlıklı bir videoda görüp mayıs ayı kitap listeme eklemiştim. yazar, mitoloji okumuş ve mitoloji konusu dışında konuya sahip kitaplardan ilki Ahraz kitabı.
Ahraz dilsiz,sağır anlamına gelen kökeni arapça olan bir kelime. tüm kitabı özetleyen mükemmel bir kitap ismi olmuş. kitabı nasıl anlatacağımı bilmiyorum konusundan başlamak en iyisi. babasıyla bir teknede yaşayıp çöp toplayan ve sonra yangında babasını kaybeden, kasabanın tiksindiği, tüm kötü şeylerin sorumlusu olarak seçtiği, günah keçisi seçilen, hamile bir kadın olan Adile’nin ve hamilelik esnasında yaşadığı acıyı (yarım saat aynı sayfayı okuyup hüngür hüngür ağladım) en başta konu alan sonrasında doğan çocuğu İsrafil’in yaşadığı acılar bağlamında ilerleyen bir kitap. İsrafil çöp toplayan, sevilmeyen sağır bir çocuk,konu kısaca böyle ama ben hayatımda hakan günday’ın “daha” kitabından sonra bir kitaba bu kadar ağladığımı hatırlamıyorum. bu nasıl bir üslup, bunlar nasıl cümleler ve bu nasıl bir betimleme yeteneği. herkesin okumasını istiyorum. 200 sayfaydı normalde bitirirdim hemen ama sindirmek o kadar zor ki kitabı, okurken dudaklarımı yoldum her sayfasında. sevdiğim herkese bu kitabı alıp hediye edeceğim,herkesin okuması gerektiğini düşündüğüm bir kitap oldu. sevdiğim bir alıntıyı ekleyeyim:
“-tanrı bu çocuğu görüyor mu dersin? doğumundan haberli mi?
+görmez olur mu hiç, görür de duyar da.
- ya tanrı da ahrazsa?
+öylese içimizden geçenleri duyuyordur demek”
Nasıl başlayacağımı bilemediğim bir kitap oldu Ormanda Ölüm Yokmuş. Daha önce Latife Tekin okuduysanız bilirsiniz dilini, kalemini okunması güçtür biraz ki ben bu kitabı youtube’da bir videoda öneri üzerine görmüştüm ve bazı okurların yarıda bıraktığını söylüyordu kanal sahibi haklı olabilir çünkü düş ve gerçekliği ayırt etmek zor.
Kitap, öyküler yazan Yasemin ve resimi bırakmış Emin adındaki iki arkadaşın ormana gidip aralarında geçen diyalogları konu alıyor. Platonik bir aşk yaşayan ve evli olan Emin’in biraz varoluş sancısını, gelgitlerini Yasemin’in de bu olaylara duruşunu ele alıyor.
Bunları ele alırken de doğayı,ormanı muazzam bir şekilde betimleyip şehirleşmenin insan üzerindeki olumsuz etkilerini gösteriyor bize. Okunması zor ama okumayı bitirdikten sonra “ne kitaptı be” denilecek,inanılmaz tat alabileceğiniz leziz bir eser bence.
Bülbül’ü ÖldürmekEdebiyat
Yazara ve okura saygısızlık etmeden nasıl bir yorum yapacağımı bilemiyorum doğrusu. Büyük bir beklenti ve hevesle okumaya başladığım kitap ortalara doğru bende hayal kırıklığı yarattı. Irkçılık gibi yoğun bir konu bana kalırsa inanılmaz yavan anlatılmıştı tabi, belki de bu yazarın amaçladığı bir şeydi zira kitabı küçük bir kız çocuğu olan Scout’un dilinden okuyoruz. Kitapta neredeyse tek sevdiğim şey insan psikolojisinin ne kadar işteş ve aynı olabildiğini:sürü psikolojisini yansıtabiliyor olması.
Klasiklere yeni başlayan, yaşı bir tık küçük ve okuma alışkanlığı kazanmaya çalışanlara tavsiye edebilirim ancak okuma kültürü gelişmiş olanların çok verim alacağını düşünmüyorum.