Ah Max çok iyi anlıyorum seni :(
Kendisini "birey olma meselesine kaptırmış, her şekilde bunu ifade etmeye çalışan, Sen nesin? Ben neyim?” sorularının peşine düşmüş biri olarak nitelendiriyordu. Max Beckmann
Sayfa 101 - YKY
-...Esneyen bütün bir dünya kadar yorgunum ben. -Bırak yorgunluğu, Beckmann. Gel. Yaşa! -Bu hayatı mı? Hayır, bu hayat bir hiçten ibaret. Ben artık yokum bu oyunda.
Edebiyat
Reklam
sonra bir çöpçü geliyor, bir Alman çöpçüsü, üniformalı, kırmızı şeritli, süprüntüler-çürükler kurumunun adamı. çöpçü yerde, katledilmiş katil Beckmann'ı görüyor. açlıktan ölmüş, buz kesmiş, donmuş, serilekalmış. yirminci yüzyılda. yüzyılın ortasına doğru. sokakta. Almanya'da. ve millet, ölünün yanından geçip gidiyor, aldırış bile etmeden, alışmış, dudak bükerek, tiksinerek ve kayıtsız, kayıtsız, o kadar kayıtsız! ve ölü, en derin rüyalarına kadar ölümünün de hayatı gibi anlamsız olduğunu hissediyor: ölümü anlamsızdır, değersizdir, renksizdir. sen de tutmuş, bana yaşa diyorsun! niye? kimin için? ne için? ölmek benim hakkım değil mi? canıma kıymak hakkım değil mi? yetişmez mi kendimi bu kadar katlettirdiğim, bu kadar katil olduğum? nereye gitsem? ne ile yaşasam? kiminle? ne için? bu yeryüzünde bizler nereye gitsek ki? bizler ihanete uğradık. kalleşçe ihanete.
beşinci sahne - pdf·Kitabı okudu
Alıntı
katil de benim. ben mi? ben ki katledilenim, onların katlettikleriyim, ben mi katilim? bizi katil olmaktan kim koruyabilir ki? biz her gün bir cinayetin önünden kayıtsız geçip gidiyoruz! ve katil Beckmann, hem maktul hem de katil olmaya dayanamıyor artık. dünyanın suratına haykırıyor: ölüyorum!
beşinci sahne - pdf·Kitabı okudu
Alıntı
- ben cinayet işlemedim. - işledin, Beckmann. biz her gün bir cinayete kurban gider, her gün bir cinayet işleriz. biz her gün bir cinayetin önünden kayıtsız geçer, gideriz.
beşinci sahne - pdf·Kitabı okudu
Alıntı
- bırak yorgunluğu, Beckmann. gel. yaşa! - bu hayatı mı? hayır, bu hayat bir hiçten ibaret. ben artık yokum bu oyunda. ne diyorsun sen? yürüyün, arkadaşlar, oyunu güzelce bitirmemiz gerek. perde nihayet, nihayet kapandığı zaman biz kim bilir nerede yığılıp kalacağız; hangi karanlık köşede ya da hangi baygın göğüste?
beşinci sahne - pdf·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Reklam