Begüm Kaya
@begka
73 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Edebiyatın Gamlı Prensesi ‘Tezer Özlü’Edebiyat
Tezer Özlü’yü nasıl anlatsam bilmiyorum. Cümleleri yazıp yazıp siliyorum. Kitabı okurken yüreğimi sızlatan, içimi burkan bir şeyler vardı. Edebiyatın gamlı prensesi diyorlar ona gerçekten de öyle.
Tezer Özlü’nün iç dünyasına, onun çocukluğuna yolculuk yapıyoruz. Bolca bunalımlı ve bolca depresif bir yolculuk bu. Varoluş sancılarını, topluma bakışını, erkekleri, cinselliği, kendini tanımasını anlatıyor.
Tezer’in büyüdüğü evi, arkadaşlarını, lisesi yıllarını, ilk aşklarını, ilk birlikteliğini okuyoruz. Onun bunalım günlerin, intihar girişimini, klinikte yattığı günleri bu klinikteki elektroşok tedavisi uygulandığı zamanları ve ruh halini anlatıyor.
Hemen okunacak bir kitap gibi duruyor ama öyle değil en az yarım gününü vermen gerekiyor. Yoran bir kitap. Sindire sindire okunması lazım ama kesinlikle okunması gereken kitaplardan.
Küçük Kadınlar
Küçük kadınlar, sımsıcak bir hikayeyi konu alıyor. Kitabın filmi de var ben filmini de beğendim ama kitap gibi olamaz asla.
4 kız kardeşin hikayesini okuyoruz. Meg en büyükleri güzel kıyafetlere düşkün bir genç kız. Jo ise tam tersi erkek gibi konuşan ve yürüyen bir kız - benim favorim Jo bu arada- Beth ise tam bir iyilik meleği. Amy en küçükleri ve biraz şımarık...
Olaylar Jo ile komşuları zengin Bay Laurence’ın yalnız ve içe kapanık torunu Lourie ile tanışması ile başlıyor. Bu ikisinin dostluğu beni zaman güldürdü zaman zaman içimi burktu, hüzünlendirdi.
Bu dört farklı kız kardeşi okumak o kadar eğlenceliydi ki ... Evde olan olaylar ve diyaloglar çok güzeldi.
Filmi kitapla aynı şekilde ilerlemiyor. Film geçmiş ve şimdi olarak ilerliyor. Kitap tek bir zaman üzerinden akıyordu.
Küçük Kadınlar benim okuduğum en güzel kitaplardan biri oldu. Herkese gönül rahatlığı ile tavsiye ederim.
Beş Sevim ApartmanıEdebiyat
Mine Söğüt’ten okuduğum 2. Kitap ve bu kadının kalemi kesinlikle çok güzel. İlk okuduğum hikaye kitabıydı ve o da acılarımıza, yaralarımıza değiniyordu. Mine Söğüt’ün kafa yapısına o deliliğine hayranım resmen.
Toplumsal yaralara, görmezden geldiğimiz yok saydığımız konuları tokat etkisiyle anlatıyor bize. Sevgisizliğin, yok sayılmanın, itilip kakılmanın insanın psikolojisin ne kadar çok etkilediğini yüzümüze çarpıyor.
Kitap hakkında ne desem spoiler gibi olacak. Ama kısaca Doktor Samimi küçüklüğünden beri kendisine musallat olan -aslında bir yere kadar da iyi anlaştığı- cinperileri yok etmek istiyor. Beş Sevim Apartmanında her daireye bir kişi yerleştiyor ve bu kişilerin cinperlerini inceliyor. Bu beş kişinin hikayelerinin hepsi toplumsal konuları; aile içi şiddet, cinsiyet karmaşası gibi konulara değiniyor.
Aile Çay Bahçesi
İlk defa Yekta Kopan okudum ve tanışmak için güzel bir kitap.
‘Aile Çay Bahçesi’ herkesin kendinden bir parça bulabileceği bir kitap. Kitap ailemizin bizi ne kadar yaralayabileceğini sadece bir dille anlatıyor.
Ah o kapanmak bilmez çocukluk yaralarımız... Geçti deriz ama derinden ince ince kanar durur. Müzeyyen de tam böyle işte. Küçük yaşta annesini kaybetmiş ve bunun için kardeşini suçluyor. Babası ise annesini aldatan ve sürekli başka kadınlarla ilgilenen bir adam. Bütün bu yaşananlar Müzeyyin’in içinde kızgın bir ateş gibi yıllardır yakıyor onu. Nefret ediyor ailesinden en çok da kardeşinden.
Müzeyyen’in bunalımını o içinde bulunduğu depresif ruh halini okumayı sevdim. Kardeşine olan nefreti ve öfkesini ise anlayamadım. Kardeşini yok sayması onu umursamamasına kızdım çünkü o da daha küçücük bebekti o da annesini kaybetti. Kardeşi Çiğdem ister miydi sanki annesi ölsün? Ablası olarak onu böyle yalnız bırakmasına çok kızdım. Babalarına ise sonunda hak ettiğini bulmuş dedim.
Kısacası Aile Çay Bahçesi önerebileceğim bir kitap oldu. Herkese okumasını tavsiye ederim.
Azizi Bey Hadisesi
Okuduğum 2. Ayfer Tunç kitabıydı ve kesinlikle çok güzeldi.
Ah o Aziz Bey!
Okurken hem çok kızdım hem de kendimle özdeşleştirdim Aziz Bey’i. Kitabı bitirince dedim ki kendi kendime “ Acaba ben de Aziz Bey gibi bencil miyim? Bu bencilliğim yüzünden gözümün önündekileri göremiyor muyum? Ben de kaybedince anlar mıyım?”
Aziz Bey’in eşi kitapta beni en çok üzen karakter oldu. Bu yüzden Aziz Beye bu kadar kızdım. yanındakini görmeyişine çok kızdım daha çok sinir oldum. Yıllardır yanındaki insanı görmeyen, umursamayan hatta varlığını unutan Aziz Bey’i şöyle bir sarsıp etrafındakiler baksana diye kızmak geldi. Bu kadar kızmam haksızlık belki de hangimiz yanımıza bakıyoruz ki bakışlarımız hep uzakta aklımız hep bizim olmayanda.