Savaştan sonra herkesi bir telaş sardı: cesetleri gömme telaşı. Ölümün, zaferi örselemek için kendisine has bir usulü vardır; şan ve şerefin peşinden vebayı getirir. Tifüs, galibiyetin ayrılmaz bir parçasıdır. Derin bir kuyuydu avludaki. Onu bir kabristan yaptılar. İçine üç yüz ölü attılar. Belki aşırı bir telaşla yaptılar bu işi. Hepsi de ölmüş müydü acaba? Efsane, “Hayır,” diyor. Söylentiye göre, definden sonraki gece kuyudan imdat isteyen zayıf sesler geldiği duyulmuş.