I make do with what I find
for dress.
Starwort from the fields,
berries from the hills
are all I need of sustenance.
Not mingling with society
my appearance does not matter.
My food being meager
tastes all the sweeter.
I do not speak
of these pleasures
to reproach the rich.
I just compare
my past life
with the present.
Reality depends
upon your mind alone.
If your mind is not at peace
what use are riches?
The grandest hall
will never satisfy.
I love my lonely dwelling,
this one-room hut.
Sayfa 57 - [Giyinmek için bulduğumla yetinirim. Tarlalardan yıldız çiçeği, tepelerden meyveler tek ihtiyacım olan rızıktır. Topluma karışmadığımdan görünüşümün bir önemi yoktur. Yiyeceğim kıt olduğundan tadı çok daha tatlı gelir. Bu zevklerden zenginleri kınamak içi·Kitabı okudu
"We should never forget that everything we have and all the people we love will dissappear at some point. This is something we should keep in mind but without giving in to pessimism. Being aware of the impermanence of things does not have to make us sad; it should help us love the present moment and those who surround us."
"Sahip olduğumuz her şeyin ve sevdiğimiz tüm insanların bir noktada yok olacağını asla unutmamalıyız. Bu karamsarlığa kapılmadan aklımızda tutmamız gereken bir şey. Şeylerin geçici olduğunun farkında olmak bizi üzmek zorunda değil; şimdiki anı ve etrafımızdakileri sevmemize yardımcı olmalı."
Sayfa 113
"Biri dikkatinizi bu kelimelerin yazıldığı kâğıda çekse, birden onun farkına varırız. Aslında kâğıdın hep farkındaydık, ama kelimelere dikkat ettiğimiz için bunun farkında değildik. Farkındalık beyaz bir kâğıda benzer."
Rupert Spira, Being Aware of Being Aware
Love is the only way to grasp another human being in the innermost core of his personality. No one can become fully aware of the very essence of another human being unless he loves him.
Instead, I’d concentrated what little strength I possessed on getting myself through twelve months of firsts without Mum: the first Mother’s Day, the first birthday, and then of course Christmas, all the while being only too aware that the hardest “first” of all, the first anniversary of losing her, was still ahead of me.
Keske seni anlamasaydım CharlieAlıntı
I don't know if you've ever felt like that. That you wanted to sleep for a thousand years. Or just not exist. Or just not be aware that you do exist. Or something like that. I think wanting that is very morbid, but I want it when I get like this. That's why I'm trying not to think. I just want it all to stop spinning.
