Burası benim için bir günlük gibi olacak, okuduklarımı ve okurken hissettiklerimi unutmamak için alıntılar ve incelemeler yapacağım. Yazdıklarımın hepsi kendim için.
Beni asıl üzen, şimdi. Şimdinin o ele avuca sığmaz, çapkın, uçucu hercailiği. İçinden geçtiği anı, elini uzatsa dokunacağını sandığı en yakınındaki zaman parçasını katiyen tutamıyor insan. Soluğumu içine bıraktığım her an, onu idrakimle birlikte eskiyip hızla maziye gömülüyor. Şimdinin imkansızlığı, beni asıl bu üzüyor.
"Düşsen kendini bağışlardın Rikkat. Oysa sen düşmemek için alemden sakınarak, yarım yamalak yaşadığın her gün için, yavaş yavaş düşman oldun kendine. Bak, kendinle dargın kaldın."
"Oldun baba, iyi bir baba oldun. Kırık dökük yaşanıyor bütün hayatlar, kimsenin suçu yok bunda. Hepimiz biraz yanlış, biraz yarım. Ben senden razıyım, senden razıyım."