Bir Gün Benim de Bir Kedim Olursa...
Şu incecik kitabı bitirmem tam 13 günümü aldı inanamıyorum...
Sándor Márai zaten çok sevdiğim, kalemine her zaman hayran olduğum bir yazar. Sırf onu okumayı sevdiğim için kitabı yarım bırakmadım, yazarın o güzel anlatımının hatrına yavaş yavaş okumaya devam ettim. Ama bu süreçte kendimle ilgili çok net bir şey fark ettim: Hayatımda hiç evcil hayvanım olmadığı için kitabın o sıcak ruhuna tam olarak girmekte
biraz zorlandım galiba...
Kitap, huysuz ama gerçekten alt başlığındaki gibi "şahsiyetli" bir köpekle sahibinin hikayesini anlatıyor. Márai bir hayvanla aynı evi paylaşmayı, o tatlı inatlaşmaları öyle gerçekçi anlatmış ki... Aslında hep minnoş bir kedim olsun çok istiyorum; okurken hep
"belki bir gün benim de bir kedim olursa yazarın anlattığı bu bağ kurma duygusunu
kalbimde tam anlamıyla hissedebilirim" diye geçirdim içimden. Ama şu an o sessiz ve derin dostluğu kendi hayatımda hiç tecrübe etmediğim için hikayeyi biraz dışarıdan izliyormuşum gibi hissettim maalesef...
Eğer evinizi paylaştığınız bir can dostunuz varsa, bu kitabı okurken satır aralarında kendi dostunuzu bulup çok seveceğinize eminim. Benim içinse, çok sevdiğim bir yazarın sadece insan değil hayvan psikolojisini bile ne kadar iyi anlattığını görmek, Márai ile bağımı güçlendiren çok tatlı bir okuma deneyimi oldu.
Sándor Márai zaten çok sevdiğim, kalemine her zaman hayran olduğum bir yazar. Sırf onu okumayı sevdiğim için kitabı yarım bırakmadım, yazarın o güzel anlatımının hatrına yavaş yavaş okumaya devam ettim. Ama bu süreçte kendimle ilgili çok net bir şey fark ettim: Hayatımda hiç evcil hayvanım olmadığı için kitabın o sıcak ruhuna tam olarak girmekte
biraz zorlandım galiba...
Kitap, huysuz ama gerçekten alt başlığındaki gibi "şahsiyetli" bir köpekle sahibinin hikayesini anlatıyor. Márai bir hayvanla aynı evi paylaşmayı, o tatlı inatlaşmaları öyle gerçekçi anlatmış ki... Aslında hep minnoş bir kedim olsun çok istiyorum; okurken hep
"belki bir gün benim de bir kedim olursa yazarın anlattığı bu bağ kurma duygusunu
kalbimde tam anlamıyla hissedebilirim" diye geçirdim içimden. Ama şu an o sessiz ve derin dostluğu kendi hayatımda hiç tecrübe etmediğim için hikayeyi biraz dışarıdan izliyormuşum gibi hissettim maalesef...
Eğer evinizi paylaştığınız bir can dostunuz varsa, bu kitabı okurken satır aralarında kendi dostunuzu bulup çok seveceğinize eminim. Benim içinse, çok sevdiğim bir yazarın sadece insan değil hayvan psikolojisini bile ne kadar iyi anlattığını görmek, Márai ile bağımı güçlendiren çok tatlı bir okuma deneyimi oldu.
Açık konuşmak gerekirse Bir İhtimal Daha bende hiç karşılık bulmadı. Rebecca Yarros’tan daha güçlü bir hikâye beklerdim ama bu kitap bana oldukça zorlama geldi. Özellikle ilişkilerin kurulma şekli ve duygusal derinliği bana inandırıcı gelmedi.
Açık ilişki teması işlenmiş ama bana göre bu bir “aşk hikâyesi” hissi vermiyor. Daha çok kararsızlık ve karmaşa üzerine kurulmuş gibi. Karakterlerin ne hissettiğini anlamakta zorlandım; davranışları çoğu zaman tutarsız geldi. Bu da hikâyeye bağlanmamı iyice zorlaştırdı.
Yer yer “bu neden böyle yazılmış?” diye düşündüğüm çok oldu. Duygusal olarak etkilemek yerine beni hikâyeden uzaklaştırdı. Belki farklı bir bakış açısıyla okuyanlar sevebilir ama benim için oldukça dağınık ve tatmin etmeyen bir okuma deneyimiydi. Beklentimin çok altında kaldı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Başlarken belki sıkılırım diye dusunmustum ama o kadar akıcı gitti ki uzun zamandır aklımda olan bir cok soruya cevap buldum diyebilirim. Kitap birbiriyle bağlantılı ama aslında farklı 13 bölümden oluşuyor. Beni en cok etkileyen kaygıyla ilgili bölüm oldu.
Çocukken yaşanılan her seyin şu anki hayatimizi nasil etkiledigini sade bir dille, insani terminlere boğmadan anlatan harika bir basucu kitabı.
Kendinizde ve çevrenizde anlam veremediginiz duygularin, davranışların arkasindaki bilinçaltı sebepler hakkında fikir sahibi oluyorsunuz.
Yazar gercek bir insan olmanın aslında hiç kolay olmadığını, çaba ve özen gerektirdiğini anlatmakta.
Bir kere okuyup kaldırlacak değil arada donup bakılmasi gereken bir eser.
Bu kitabı okurken ister istemez Jane Eyre ile karşılaştırdım, bu kitap daha az okunduğu için benim de beklentim daha azdı ama neredeyse Jane Eyre kadar sevdim bu kitabı da. Hatta o kitaptaki bazı sıkıcı ve gereksiz uzatılmış bölümler yoktu bu kitapta, baştan sona sıkılmadan okudum. Ve burda karakter daha gerçekçi ve yakın hissettirdi bana diyebilirim. Samimiydi.
Agnes Grey, bir papaz kızı ve babasının sağlığı bozulunca ailesine maddi destekte bulunmak için mürebbiye olarak çalışmaya başlıyor. Gittiği ilk malikanede zorlu günler geçirip dönüyor ve bu kez başka bir malikanede işe başlıyor. Burda da yine onu zor günler bekliyor. O dönemin keskin sınıf ayrımını yine ortaya koyan bir kitap. Daha sonrasında Bronte kardeşlerden beklediğim üzere Agnes aşık oluyor ve bu süreci okuyoruz.
Genel klasiklerle karşılaştırdığımda daha yüzeysel anlatıma sahip, o dönemde kitap yazmak isteyen herhangi birinin yazabileceği bir kurguya sahip, uzun betimleme veya iç hesaplaşmaların olmadığı bir kitaptı. Belki de hoşuma giden bu yalınlık oldu benim de. Yormayan bir klasik okumak istediğimiz zaman okunacak tarzda bir seçenek. Sıcak hissettiren bir aşk hikayesi, samimi gelen bir başkarakter ve akıcı bir hikaye idi özetle.
Bence bu seri bir kitap olmalıydı. Ama 2. kitabı okumadan konuşmak istemiyorum. belki de severim ama mutlu bir sonla biten tek bir kitap beni daha mutlu ederdi.
Herkese ama herkese öneriyorum bu kitabı. Çok kapsamlı ve görseller ile de anlatılarını destekliyor. Yalnızca travma sonrası stres bozukluğu değil birçok psikiyatrik bozukluk ve psikolojik problemin de bedene nasıl yansıdığını anlatıyor. Bu kapsamdaki ilk örneklerin nasıl çıktığı, şu anki örneklerinin nasıl olduğunu da anlatıyor kitap. (Ve hayır, Vietnam Savaşı gazileri size üzülmedik:)) Siz de bu kitabı okuduktan sonra nedenini bulamadığınız sırt, kalça ve çene ağrılarınızın nedenini bulursunuz belki de..
