zey
@belkitanirsin
Rahatlıkla okuyabilirsiniz, spoiler yok. Bolca övgü ve biraz da gözyaşı var…
Bu kitabı masanızın başına koyun ve pes etmeyi düşündüğünüz her an Martin’le göz göze gelin. Çünkü onun size söyleyeceği çok şey olabilir.
Bir tarafta işçi kesimden Martin, bir tarafta burjuva ailenin okumuş kızı Ruth…
Martin Eden’ın hikayesi, aşkı uğruna sevdiği kızın zeka seviyesine erişebilmek, kızın çevresindeki insanların nasıl düşündüğünü kavrayabilmek için kitapları yutmasıyla başlıyor ve yazarlığa giriştiği sancılı süreçle devam ediyor.
Ben Martin’in bıkmadan çalıştığı her saat adeta onunla masa başında sabahladım. Tutkuyla yazdığı eserleri belki yayınlarlar diye büyük umutlarla onunla beraber editörlere yolladım ve sonucu bekledim. Her sayfada Martin’in hayatına bir nefes daha dahil oldum.
Martin’in para kazanıp yazdığı hikayeleri yollayabilmek, Ruth’un karşısına takım elbisesiyle çıkabilmek için bir insanın kapasitesini aşacak kadar çalıştığı ve hastalandığı zamanlar oldu. Ona o sayfalardan elimi uzatıp ‘lütfen dinlen’ demek istedim. Neyse ki Maria yardımına koştu ve iyileştirdi onu.
Bazen parasızlıktan neredeyse aç kaldı. Önüne dünyalar dolusu yemek sermek istedim.
Bazen çok yalnız, desteğe muhtaç hissetti. Bunu dile getirmese de hissetti, biliyorum. Onu karşıma alıp böyle bir azmin ve kuvvetin kimsede olmadığını söyleyip ona sarılmak istedim. Neyse ki bu zamanlarda geç de olsa Brissenden dokundu ona.
Tüm bu süreçte, yüksek mevkili doğası ve üst sınıfa yakışır aldığı sabit eğitim yüzünden at gözlüklerini çıkaramayan Ruth, Martin’i bir yabani gibi görüyor, onu şekillendirmek üzere eline aldığını zannediyordu ama Martin kalıba girmiyordu. Çünkü gün geçtikçe aydınlanıyor ve görmeye başlıyordu. Ama Ruth’a olan aşkı bir milim bile değişmiyordu.
Varlıklı aile ise, bu alt kesimden yakışıklı işçi çocuğu bir “tür” olarak nitelendirip, kızlarının “aşka” uyanışının
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
“Bu dünyada bir insana kendi çıkarının tersine işler yaptıran duygu nedir?” diye soruluyor kitabın satırlarında.
Aşk dediyseniz doğru bildiniz. Kara sevda dediyseniz sizler çoktan bu kitabın yapraklarını ciğerlerinize çekmişsinizdir.
Kitap, her şeyden elini eteğini çekmiş, duyguları hissedemeyen ana karakterimiz Ahmet’in iç dünyasını ve yaşadığı koşulları anlatıyor. Başlarda ana karakterin bu kayıtsızlığına anlam veremeyip zaman zaman sinir olsam da okudukça kitabın derinliklerine indim ve bunlar bir yere vardı.
Her şey yan komşunun öldürülmesiyle ve gazeteci kızın Ahmet’in kapısını çalmasıyla başlıyor. Kitapta yan komşunun hikayesinden ziyade Ahmet’in, kardeşinin hikayesini gazeteci kıza anlatmasını ve büyük bir ruhsal çözülmeyi bölüm bölüm okuyorsunuz. Tabi kitabın bitiminde iki hikaye de şaşırtıcı bir biçimde son buluyor.
Kitap, unutmanın insan soyunun şifası olduğuna değinirken bir yandan ise nasıl bir hasara yol açtığını gösteriyor. Bu ironi içinde sayfaları çevirirken eminim sizler de zevk alacaksınız.
‘Acaba insanların duyguları olmasaydı her şey ne kadar kolaylaşırdı der misiniz?’ sorusunun bu kitabın temelini oluşturduğunu belirtmiş Livaneli.
Peki ya aşk bir derya deniz ise kara sevda da bu suların dibi midir diye sorsam?
Gerçekten ustalıkla işlenmiş sürükleyici bir hikaye olmuş Kardeşimin Hikayesi.
Şimdiden iyi okumalar dilerim.
‘Esra’rengiz bir kazayla hafıza kaybı yaşayan ‘Gizem’in heyecanla dolu serüveni… Olay örgüsü ve karakterleriyle kendini okutturan, oldukça akıcı dile sahip bir kitap. Fakat ucu açık kalan detaylar var. Yazar bir kısmını da okuyucuya bırakmış. Kitap birçok sır üzerine kuruluymuş gibi geliyor ama çok bir ters köşe yok, şaşırmıyorsunuz. Yine de konusuyla, araya serpilen ülkeye dair siyasi eleştirilerle güzel bir kitaptı. “Ve madem Tanrı canın yanında akıl da veriyordu kullarına, coğrafya kaderimiz olmamalıydı,” diyerekten yazımı bitiriyorum :)
SevdalinkaEdebiyat
Sevdalinka, ‘’sevda şarkıları’’ demek. Kitap, Boşnak soykırımını, orada yaşanan 1992 Savaşı’nı anlatıyor. Peki kitabın adı neden sevda şarkıları? Sevdalinka, Boşnakça bir kelime ve bence yazar, savaşlar ve soykırımlar sonucu birbirinden ayrı düşen insanların kalplerinde açılan yarayı sevdalinkalar söyleyerek somut bir şeye dökmelerinden dolayı bu ismi seçmiş.
Kitap, ana karakterimiz Nimeta’nın hikayesini, Boşnak Soykırımı’yla birleştirip anlatıyor. Nimeta evli, iki çocuklu ve gazeteci bir Boşnak kadını. Savaşlarla beraber hayatı da oldukça değişiyor ve çalkantılı bir hayat sürüyor. Gazetecilik hayatı, ailesi, aşık olduğu ve eşine bir türlü söyleyemediği Stefan, annesinin baskıları ve savaşlar derken Nimeta’nın bu dönemdeki serüvenini okuyoruz.
Her Boşnak gibi Nimeta da bu dehşet ve kan dolu soykırıma tanık oluyor. Çok yakın çevresinden sevdiği insanlar işkencelere uğrayıp katlediliyor. Ama neden? Bu soykırım, bu insanlık dışı eziyet niye?
Düşünce ve inanışlarından dolayı tarihte ilk defa Haçlı orduları Boşnaklara yollanmış. Ayrıca günümüze kadar da Balkanlar’da hep bir var olma mücadelesi içinde olmuş Boşnaklar.
Sırbistan’ın başına çeşitli oyunlar çevirerek Slobodan Milošević geçiyor. O zamanlar Yugoslavya 6 federe devletten oluşuyor ve Sırbistan da hep Büyük Sırbistan hayalleri kuruyor. Bu doğrultuda Milošević, Sırbistan dışında yaşayan Sırpları milliyetçilik duygusuyla azdırıp savaşa yöneltiyor. Önce Hırvatistan’daki Sırplar başlıyor katletmeye, Hırvatlar da buna karşılık onları katlediyor. Sonra sıra kaçınılmaz olan Bosna’ya geliyor…
Akıcı ve bir o kadar da acıklı bir kitap. Okumanızı ve tüm bunları öğrenmenizi tavsiye ederim.