İncelemesi zor deneysel bir çalışma. Ben annesini kaybeden bir çocuğun büyüdüğü evdeki tüm travmalarıyla baş başa kalan bir kişinin zihnindeki dağınıklığın metindeki biçim farklılığıyla vurgulandığı bir eser gördüm. Sanki yazarın gerçekten yaşadığı bir anıyı okuyucuyla utana sıkıla veya içindekini dökme cesareti göstererek paylaştığını düşündürdü. 10dk da okudum bitti ama aslında anlatıcı büyük bir alt metin sunuyor. Sorun şu ki bu alt metin çok kişisel. Okuyucunun kendi iç dünyasındaki kendi varoluş sıkıntıları bu metnin bünyesine nüfus etmesine izin vermeyebilir. Ama ben sevdim mi sevdim :) herkesin iç dünyasına kimse karışamaz.
Beyaz DişKitap İncelemesi
Ben bu kitaba başladım, yarıda yarıda bıraktım devam ettim yarıda bıraktım. Bu döngü de idi. Bu kitap bana göre değil.
Bana akıcı gelmedi.
Kürt ve köpekler le ilgili bir kitap.
Beyaz Diş
Jack London
Beyaz Diş
Jack LondonReklam
Kızıltepe 3 İnceleme
Selam ben geldim.
Çok uzun bir süre geçti bu kitabın ardından. Üniversite sınavına hazırlık süreci son ayda kitaplarımdan uzaklaşmama neden oldu.
Kızıltepe zaten çok sevdiğim ve aile sıcaklığını hissettiğim, birlik, beraberlik, dayanışma ve tatlı maceraların iç içe olduğu bir kurgu. Bu kitapta yine aynı duygularla ilerleyen bir kitaptı.
Mahira ve Sancak'ın ilişkisinin sınanması, mahalledekilerin pikniğe gitmeleri, Mahira'nın babasının arada hatırlanması içime işlendi.
Kitabın sonu hem beklenmedik aynı zamanda bir o kadar beklenen bir sondu bence.
Sonraki kitabı final olması nedeniyle çokça heyecan ve biraz buruk duygularla bekliyorum.
Umarım sizde beğenirsiniz, teşekkürler.
İtalyan yazar Domenico Starnone ile tanışma kitabım oldu Yanlış Hedef. Son derece ilginç konusu sayesinde radarıma girmişti zaten. Senarist olan başkarakterimiz, karısına göndereceği “seni seviyorum” mesajını yanlışlıkla iş arkadaşına gönderiyor. Daha da kötüsü, gelen cevap da “ben de seni seviyorum” minvalinde.
Bir yandan birkaç dakikada açıklığa kavuşturulabilecek bir yanlış anlaşılma var ortada, bir yandan da bu yanlışlığı büyük bir duygusal krize dönüştürmeye kararlı bir karakter.
Açıkçası evet, konu gerçekten çok ilginç. Ama bana kalırsa romanın bütün yükünü de bu fikir taşıyor. Ben karakterin kendi kendine büyüttüğü bu ikilemi pek içselleştiremedim. Hatta yer yer gereğinden fazla uzatıldığını düşündüm.
Sonuç olarak dikkat çekici bir fikir üzerine kurulmuş bir roman okudum. Ama maalesef bende çalışan kısım da büyük ölçüde bundan ibaret kaldı.
Oralardan mümkün olduğunca uzakta olmak isterdim..Alıntı
"Başka bir ailede ve başka bir dünyada olsaydık, o kendisi olabilseydi ve ben kendim olabilseydim, ağabey ve kız kardeş gibi olabilir miydik?"
Yazar, hikâyeyi büyük bir öfke ya da ajitasyonla değil de; adeta bir mahkeme tutanağı veya otopsi raporu soğukluğunda anlatıyor. Bu mesafeli dili, biz okuyucularda çok daha derin bir dehşet ve rahatsızlık hissi bırakıyor.
Roman, tek bir ağızdan değil; Diana’nın abisi, öğretmenleri, doktorlar, komşular, jandarmalar, savcı ve sosyal hizmet uzmanı gibi farklı tanıkların gözünden parça parça aktarılıyor. Böylece sessiz kalıp görmezden gelerek suça ortak olan toplumsal yapıyı da bizlere sorgutlamış oluyor.
Kitabın adı olan “Sakar”, aile içi şiddeti örtbas etmek için kullanılan basit bir bahaneden fazlası. Çevredeki yetişkinler de bu yalana inanmayı seçiyor; çünkü gerçeği kabul etmek, sorumluluk almayı gerektiriyor ve kimse sorumluluk alacak kadar cesur değil. Hatta bu durumdan kaçıp mesleğine ara verenler bile oluyor. Kurumlar ise tırnak içinde kurallara, formlara ve prosedürlere o kadar bağlılar ki gözlerinin önündeki somut insan dramını raporlar arasında kaybediyorlar..
Kısacası roman, kötülüğün yalnızca şiddeti uygulayanlardan değil; “bana dokunmayan yılan bin yaşasın” diyerek sessiz kalan sıradan insanlardan da büyüdüğünü gösteriyor. Sayfaları çevirirken Diana için bir şeyler yapmak istiyorsunuz fakat kitaptaki karakterler gibi eliniz kolunuz bağlı kalıyor. Kitap bittiğinde geriye kalan ağır suçluluk ve huzursuzluk hissi, bence yazarın hedeflediği ve okuru yüzleşmeye çağıran en güçlü etkisi.
Selamûn aleyküm
Bazı şahsiyetler vardır; adını zikrettiğinizde dahi gönlünüzde bir coşkuya, muhabbete sebep olur. İşte Emîr Sultan hazretleri (k.s) benim için öyledir.
Nasıl olmasın? Buhara'yı Bursa'ya bağlayan bir köprü yapmak istesek hangi güç hangi teknoloji ile başarırız bunu! Ama Emîr Sultan gibi pîrler yapar biiznillah. Bu konuya bizim kalemimiz de ilmimiz de yetmez ondan sebep kitaptan bashedelip dostlar
Yazarımız yine şaşırtan, duygulandıran, sürükleyen bir olay örgüsüyle tarihi bağlamdan kompadan okuyucuyla konuşmuş. Ama bu defa bir asanın arkasına saklanarak... Zira Fatih Duman bu işi seviyor ve dahi sevdiriyor
Buhara'dan bir ağaç dalı Emîr Sultan hazretlerinin elinde asa oluverip Bursa'ya kadar bir yaren gibi ona eşlik ediyor. Lakin öyle bir kurgu ki yedi yüzyıl sonra yine aynı asa karşımıza çıkıyor. Şimdi burası çok heyecanlı dostlar. İki ayrı zaman dilimi kendi yolunda adım adım ilerlerken bir usta kalemin elinde öyle güzel cem oluyor ki...
Ben spoiler vermek istemiyorum ama Allah dostlarına muhabbeti olanların keyifle okuyacağı bir kitap olduğunu söylemek istiyorum.
Bu arada kitabın fotoğrafını Emîr Sultan hazretlerinin merkad-ı şerîfinde çekmek nasip olmuştu. Biz fatihamızı orada hediye etmiştik. Gelin bu vesileyle hep beraber bir daha edelim...
Hasılı kitap, sevgi ve muhabbetle kalın
instagram.com/p/DZ7xTVKMTUb/?...
Reklam
Reklam