Her şey bir şarkıyla başladı.
Güneşin henüz doğmadığı, yıldızların henüz yanmadığı, rüzgârın bile adını bilmediği bir dünyada...
Ve ben, bir kitabın sayfaları arasında bir dünyanın doğuşuna tanıklık ettim.
Büyücünün Yeğeni, yalnızca Narnia Günlükleri'nin başlangıcı değil; hayal gücünün, masumiyetin ve umudun doğuşunu anlatan büyülü bir masal.
Digory ve Polly'nin merakla başlayan yolculuğu, onları dünyalar arasında gezdirirken aslında çok daha derin bir hikâyeye dönüşüyor. Çünkü Digory'nin kalbindeki asıl yolculuk, hasta annesini kaybetme korkusuyla başlıyor.
Bu yüzden kitap sadece bir fantastik macera değil.
Bir çocuğun çaresizliği.
Bir evladın sevgisi.
Ve doğru olanı yapmanın bedeli...
C. S. Lewis'in kurduğu Narnia, okuduğum birçok fantastik dünyadan farklı hissettirdi. Çünkü burada büyü gösteriş için değil, hayranlık uyandırmak için var. Özellikle Aslan'ın şarkısıyla Narnia'nın yaratıldığı sahneler, yıllar geçse de unutulmayacak kadar etkileyiciydi.
Ağaçlar yükseliyor.
Yıldızlar yanıyor.
Nehirler akmaya başlıyor.
Ve tüm bunlar bir şarkının içinden doğuyor.
İşte o anlarda kitap okumuyorsunuz.
Black Nightingale kötü karakterlerin vakkosudur
Uzun zamandır cadı konusunu işleyen bir fantastik okumuyordum ve tek kelimeyle bayıldımm. Kitabımız yazar olan Rosanna Camborne'un arkadaşıyla tatile giderken yaşanan bir arbede sonucu hiddenfield nehrine düşmesi ve uyandığında kendi yazdığı kurgusunda uyanmasıyla başlıyor. Tabi bu sürede bir de kitabının kötü karakterinin savaşçıları tarafından da kaçırılıyor hem de Gordion prensesi Leda sanılarak. Tam bir kaos arkadaşlar ben okurken çok eğlendim. Beni de Black Nightingale kaçırabilir mi acaba ya gerçekten rica değil ihtiyaç falan bayıldım resmen. #k:470878m 
M. Rise
M. Rise
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İza'nın şarkısı değil ama annesi Etelka' nın şarkısı beni cok etkiledi.Bu anlatıda aynı olayı farklı hislerle,kendi gözünden anlatan kişiler var haklı olan kim : İza ,Etelka,Antal...
Bilemiyorum, belki başkası böyle hissetmemiştir ama ben genel de hep İza'nın karşısındaki kisileri icsellestirdim sanırım .Onlara üzüldüm,onları haklı buldum.
İza şarkısını kendisi yazdı gibi geldi,sonu dramatik bitse de çoğu şey kendi istediği gibiydi.
Pek empati yapmadı sanki.
Macar edebiyatından okuduğum 2. Roman beğendim.
Sinir krizleri içerisinde yüzdüğüm ve kitabın yarısından fazlasında Trianan sövdüğüm bir kiatp olması dışında güzeld ve sürükleyiciyei ama çok sinir oldım bazıe yerlde resmen gidip ben kendim konuşmak istedim Lila annneiaine de hem sinir oldum hem hak verdim anlayacağınız her duyguyu yaşadım güzel kitaptı
Sevdiğim bir yazardan yine bir gizem gerilim kitabı Güzel Çirkin. Fazla betimlemeler ve az olayla başladı kitap. Fakat sonra olaylar çoğalmaya başlayınca iyice gerildim. Özellikle kitaplarında evli çiftleri anlatmasını seviyorum. Güzel başlayıp sonra bozulan beraberlikler bela da getirebiliyor. Grady ve Abby’nin fazlaca rutin olan bir evlilikleri var. Sonra birden Abby kayboluyor. Grady ise çöküyor. Yazar olan kahramanımız, kitap temsilcisi ve aynı zamanda kayınvalidesi olan Kitty ‘nin yönlendirmesiyle bir adaya kitap yazmak için gidiyor. Fakat ada çok gizemli. Haberleşme de yok. Üstelik Abby’yi görmeye başlıyor. Bu bir sanrı mı yoksa gerçek mi bilemiyor. Ada ile ilgili olan bir şey erken dikkatimi çekti. Grady ise çok geç farketti bunu. Fakat son kısımlar tahmin ettiklerimin dışındaydı. Bence kimse bilemezdi. Böyle olması güzel. Yazar bunu çok iyi başarıyor. Şaşırmak istiyordum ve şaşırdım. Yine de son sayfaları sevemedim. Yarım kaldı sanki ben bir şeyler daha olsun isterdim. O yüzden biraz puan kırdım açıkçası. Yeni kitaplarını okumaya devam edeceğim.
Yine bir çırpıda biten bir Maggie abla kitabı oldu.
Diğer kitaplardan farklı bir dille yazılmış bu sefer, gerçizaman örgüsü yine iç içe geçmiş şekilde sunulmuş bize ama..
Başta çok da sarmadı gibi hissettiğim, sayfalar ilerledikçe keyif almaya başladığım bir kitap oldu. Bir de kendi hikayesi olmasının verdiği ekstra bir güzellik de var tabi.
