“Siz çoksunuz, oysa ben tekim. bana dilediğinizi söyleyin ve yapın. Dişi koyun gecenin karanlığında kurtların avı olabilir... Fakat kanı, vadinin taşlarında tan ağarıp da güneş yükselene değin duracak!” İnternette Halil Cibran’ın bu sözlerini görünce çok hoşuma gittiği için annemle paylaştım ve bana babamın gençken Halil Cibran’ın kitaplarını okuduğunu söylemesi üzerine bu kitabı alarak ben de okumaya başladım. Kitap insan hayatının en temel konularını — aşk, evlilik, çocuklar, özgürlük, din, ölüm, çalışma, dostluk gibi — bir bilge karakterin öğütleri aracılığıyla anlatıyor. Bir roman değil de felsefi denemeler dizisi gibi. Beni derinden sarsmadı ama hoşuma gitti. Yazarın bakış açısını merak ettiğim için daha fazlasını okuyacağım.
Bu kitabı bitirdiğim an yazarın altı kitabını da okumuş bulunuyorum. Açıkçası diğer kitaplarına göre bu kitabı nedense bir tık daha zor okudum.
Kitapta acılardan, aldatılmaktan terk edilmekten ya da bu tarz hüzünlü şeylerden bahsediliyor. Ancak nedense sanki hiç bizde suç yokmuş gibi lanse edilmiş gibi hissettim. Doğal olarak bazen bizde de suç olabiliyor, bunun gözardı edilmesi birazcık tuhaf olmuş gibiydi.
Onun dışında sohbet tarzında kitapları sevenler için gayet ideal bir eser. Ayrıca yazar video olarak da paylaşım yapıyor isterseniz takip edebilirsiniz.
Kitaptan alıntılar:
Sorun onu unutmak değil, sorun ona hiç ulaşamamak, bütün sorun burada...
Etrafım çok kalabalık ama ben tekim gibi.
Yaptığın ya da yapacağın hiçbir şeyden pişmanlık duyma. Pişman olduğun şeyler varsa da onlar sana güzel şeyler öğretmiştir, tatlısıyla.
Sayfa sayısı: 176
Aldığım fiyat: 55 TL.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
ŞEVVAL DEMİRDÖĞER - KAZAZEDE 2
Herkese selamlar
Nasılsınız, neler yapıyorsunuz?
Neler okuyorsunuz?
Bugün sizlere yine ve yine severek okuduğum bir serinin ikinci kitabı ile geldim
İkinci kitapta Sezin ve Turan aşkı doludizgin devam ederken Sezin yine bir sivilin hayatı konusunda zor anlar yaşamış ve dahi kaçırılmıştır.
Sezin'i alıkoyan ise ilk kitaptan aşina olduğumuz bir isim! Peki ya kim?
( Kitabı okuyanlar yorumlarda kendini belli etsin )
Kitapta en çok eglendiğim kısım ise açık ara farkla Sezin ve Turan arasındaki ilişkiyi öğrenen timin tepkileri
Ve belki de en can alıcı ve beni de duygulandıran kısım Sezin'in abisiyle yaptığı konuşma anı ve sonrasında yaşadıklarıydı
Büyük bir heyecan, sabırsızlık ve merakla 3. kitabı bekliyorum
Alıntılar
"Benimle aynı çatıyı paylaş. Aynı masada aynı yemeği yiyelim. Evimde her şeyim tek, ben tekim. Çiftim ol. İki tabak koyayım masama, iki dolabım olsun. İki yastığım var, soğuk tarafı sıcak olsun.”
“Ben varım. Yanında dağa ihtiyacın varsa güneşi keser, herkesi karanlıkta bırakırım. Bir sen görürsün güneşi. Yanında insanlara ihtiyacın varsa yanında dikilirim. Bir milyon insan olurum sana. Tek başıma. Neye ihtiyacın var? Güce ihtiyacın varsa bu dünyanın en güçlüsü sensin. Ben varım. Düşmek istiyorsan zeminim, kalkmak istiyorsan merdivenim. Her ne istiyorsan o olurum sana.”
"Kaza , zedesine kavuştu. Kimseye yenilmeyen Sezin Kaza , yine zedesinin kollarına yenilmişti."
Acıların çocuğu EuriaFantastik
Bu kitapta başka bir karakteri okuyoruz Adı Euria. Hmmmm bu size de tanıdık geldi değil mi? Tabii ki de geldi, bu ruh hastası Eiran'nın kardeşi Euria Vaseva!
Ama şimdi bana neden eiraya ruh hastası dedin diye kızacaklar olacak. Lütfen kızmayın. Kitabı okuyanlar zaten ne demek istediğimi anlamıştır ama size de açıklayayım. Küçükken bile kendisine duyulan ilgi azalmasın, hep en sevilen olayım diye bile Euriaya iki yaşındaki kardeşi ve kendisi arasında zorla seçim yapıtırtmaya çalışan bir karakter. Sarayın en üst katındaki balkonun kenarına iki yaşındaki bebekle oturup "ikimizden birini aşağı atacağım Euria, kimin kalmasını istiyorsun?" Diye tehdit etmesi sizce aklı selim birisinin söyleyebileceği bir şey mi? Kesinlikle hayır.
Neyse içimde bir öfke tufanı vardı. Boşaltmış olduk. Şimdi gelelim kitaba. Kitabın konusu aşırı iyi düşünülmüştü yazarın bu sefer kötü karakterin nasıl kötü karakter olduğunu ve ana düşmana dönüştüğünü çok iyi kurgulamış.
Fakat yinede birinci kitaptaki hazzı bu kitapta alamadım. Karakterler çok basit gelmişti gözüme o kadar derin işlenememişti. Ve yine ana karakterin her zamanki gibi sert, ben bu yolda tekim tavırları beni çok uyuz etti. Tıpkı Saige ve irithel e benziyordu. Bu da Adoranın başka tür güçlü kadın karakter yazamadığını gösteriyor.
Fenris ve Eurianın arasındaki aşk (denebilirse) çok basit, yüzeysel ve hızlı gerçekleşmişti. Herkes o zman bu işte bir iş olduğunu anlar zaten.
Ve gelelim sadece kötü adam olması için konulmuş, iki sahneden başka karşımıza çıkmayan Malthazara. Şaka Maka adam Eurianın kaçırıldığı zaman ve Euria ile kapıştıkları zaman karşımıza çıktı. Bir an durdum ve dedim bu Malthazarın nefret edilecek ve ya korkulacak ne yanı var. Hiçbir şey öğrenemedik adamla ilgili. Kötü karakter olarak geçiyor fakat hiç de öyle
"Söz gelimi bugünkü devletin imkân dâhilinde dünyevi mutluluğu tesis ettiğini iddia etmiyorsunuz herhalde?"
Hiçbir şekilde bunu iddia etmiyorum, çünkü insani topluluğun tamamı bencillik, riya ve kaba kuvvet üzerine kuruludur."
2.Dünya Savaşı öncesindeki Nazi Almanyasına #öğretmen ve öğrencilerin gözüyle bir bakış #tanrısızgençlik #ödönvonhorváth kaleminden.
Çocukların, gençlerin nasıl bir faş*zan politikayla zihinlerinin yıkandığını ve bu politikaların bir eğitimciyi nasıl etkisizleştirerek çarkın işleyişi karşısında pasivize etmeye çalıştığını anlatıyor satırlar.
Itaatin esas olduğu biat kültüründe sorgunun ve düşünmenin yasaklandığı bir toplum entegre sürecini okurken empatinin yoksunluğu da düşündürüyor insanı.
"Ben tekim siz hepiniz" cumlesi geliyor aklıma. Militari*t düşünce ile nefretin zihinlere enjekte edildiği bir toplum nasıl yaratılır? Ayrışma nereden başlar? Bizden olmayan nasıl öteki haline getirilerek potada eritilir...
"Ne der Pascal? 'Hakikati arzularız ve içimizde yalnızca belirsizlik buluruz. Mutluluğu ararız ve yalnızca sefalet ve ölüm buluruz'
#mutluazınlığa bu defa çevirisiyle #oktaydeğirnenci eşlik etmiş...
@jaguarkitap
Kitabı lise zamanlarımda çok sık görüyordum kitapçılarda ve benden yaşça büyük insanların elinde neden kitabın ismi böyle diye düşünmüştüm kitabı gördüğümde ama alıp okumamıştım o zamanlar demek ki şimdi okumam gerekiyormuş. :)
Kitabın ön sözünde yazar şöyle bir cümle kurmuş "Kitabı kalabalığa yazmadım, sadece sanki yanımda en sevdiğim küçük kuzenlerimden biri ya da biraz büyümüş kızım varmış da; hayatın bana öğrettiklerini, dümdüz bir denizin kıyısında, bir zeytin ağacının sevgi dolu gölgesinde yan yana ona anlatıyormuş gibi yazdım." Aynen söylediği gibi yazmış Şerif Hocam, yalın diliyle, yer yer parantez içinde yaptığı esprileriyle karşılıklı sohbet ediyormuş gibi hissederek yazmış ve bende öyle okudum. Bu sefer kitaptan bir alıntıyla değil de kendime bir not bırakmak istiyorum.
"Benim adım Gülsüm ve binlerce Gülsüm yok. Ben tekim ve bu dünyada biriciğim."
"Brif, braf, bruf :)"
Şu Hortumlu Dünyada Fil Yalnız Bir HayvandırAhmet Şerif İzgören · Elma Yayınevi · 202428,1bin okunma