Çünkü unutanlar, unutulmayanların oyununa tekrar gelirler.Alıntı
Puan vermedi·344 syf.·
2025 21. kitabı
Aytunç Erkin’in Dayının Casusları kitabı, modern Türkiye’nin karanlık hafızasına bir projektör tutuyor.
Bu eser, sadece bir gazetecilik çalışması değil; aynı zamanda bir hafıza kaydı, bir itirafname, bir darbe anatomisi.
Erkin, belgeler ve tanık ifadeleriyle, FETÖ’nün (ve arkasındaki görünmez ellerin) devletin damarlarına nasıl sızdığını, Türk Silahlı Kuvvetleri’ni, Emniyet’i, Yargı’yı ve MİT’i nasıl felç ettiğini sahne sahne anlatıyor.
Kitapta görüyoruz ki, sahte belgeler, isimsiz ihbar mektupları, gizli tanıklar, dinleme operasyonları ve itibarsızlaştırmalar sistematik bir proje dahilinde yürütülmüş.
FETÖ, bu süreçte sadece Türkiye’nin milli unsurlarını değil, adalet duygusunu da sabote etmiş.
Devlet içinde paralel bir yapı kurarken, “Dayının akrabaları” şifresiyle en mahrem birimlerde bile gizli ajandalarını ilerletmişler.
Kitap, özellikle Reha Taşkesen gibi isimlerin hikâyesi üzerinden, cemaatin “ya bendensin ya düşmansın” mantığıyla nasıl kişisel ve kitlesel tasfiyeler yaptığını ifşa ediyor.
Tarihsel bir derinlik de var: Erkin, Gladyo’yu, Pentagon belgelerini, Watergate skandalını hatırlatarak; bu işlerin sadece “bizim ülkemize özgü” olmadığını, küresel bir yöntem olduğunu vurguluyor.
Sonuç olarak:
“Dayının Casusları”, bir devrin şifresini çözüyor.
İçimizdeki hainin, dışımızdaki efendilere nasıl hizmet ettiğini gösteriyor.
Öğrenmek istemeyenlere bile “okkalı bir tokat” gibi çarpıyor.
Kitabı okurken acayip üzüldüm nedense. Başarılı bir insan karşınızda var ve gün geçtikçe tükeniyor. Hayatlarımızı güzelleştirecek bizleriz bence. Çok çok büyük çıkmazlar olabilir, yanlışlarımız olabilir, felaketler olabilir. Ama insan için hatırda tutmak kadar unutmak üzere yaratilmamis miydi? Bizler mutsuzluğu mutluluktan daha çok seviyoruz. Adeta ruha enjekte etmişiz. Osomo dazaie gelirsek bize bıraktığı kitaplar açısından mükemmel yaşama açısından kötü bir son elde etmiş. Aslında kendi yaşadığı çağın buhranlarini, toplumların sahip olduğu anlayışı çok güzel anlatmış. Değişen bisey yok yine o zaman ki sığ toplum yine bugün var. Başkalarının kendini topluma kabul ettirmek için başka kimliğe bürünmesi tek dazai için değil, gününüz toplumun içindeki insanlar için devgir zorunluluk. " BENIM KURALLARIM, İSTEDİKLERİM, SEVDIKLERIM, DÜŞÜNCELERİM" e ait bir şey taşıyorsan bendensin. Bence Dazai sıkıştığı bu toplumda yer edinemediği için kendini her geçen gün küçük gördü ve bu yasamdansa ölümü tercih etti belkide. Dazai gibi binlerce insan var ve biz böyle kaliteli çok insan kaybediyoruz elinden tutmak yerine.
İyi okumalar...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Merhabalar
Bugün kalemini keyifle okuduğum #melisakesmez #bazenbahar eseri ile geldim.
Yazardan #nohutoda eserini okumuş sevmiştim, kütüphanede #atlarıbağlayıngeceyiburadageçireceğiz ile bu eserini görür görmez aldım
İçinizi sıcacık yapan, okudukça kendinizden bir parça bulacağınız 10 öykü barınıdırıyor bazen bahar eseri.
Kitabı annesine ithaf eden Kesmez, ilk öyküsü 'domates tohumlarında' anneliğe dair değindiği kısım hoştu :
"Bir kadının kızı olmak ne müthiş bir şeydi.
Kemerli bir burun da olsa, tek başına bir şeye benzemeyen bir işareti parmağı da, muhteşem annelerin bize sundukları bu kutsal hediyeleri ölene dek yanımızda taşıyacak olmamız, ne büyük mucizesiydi hayatın.
Bu gizli alametleri ile hep 'Sen bendensin' diyeceklerdi bize. 'Benim hamurumdan, benim toprağımdan, benim kökümdensin. Aynı bahçenin mahsuluyuz biz.' Bir kiraz ağacının sürgün verdiği yerden uzayıp günün birinde aynı çiçeği açması, aynı yaprağı büyütmesi gibi bir dalın ucunda..."
'telefon kulübesi' öyküsünde değindiği duvarlarda gördüğü mesaj manidardı:
"Can acısının yok edilemeyen izleriyle doluydu şehrin duvarları.Ancak bir kazı orada saklananı çıkarabilirdi gün ışığına.Duvarın özüne doğru ilerledikçe keşfedeceğimiz her cümle, nice hikayenin şahidi yapabilirdi bizi."
'bir bahçeyi beklemek' öyküsü ise en sevdiğim ki burada şehirde yaşayan Ayşe ve güneye çiftliğe göç eden Deniz adlı iki kızın mektuplaşmaları vardı. Hayata yükledikleri anlamları okumak keyif verdi.
"İnsan, kendi ile kilometrelerce uzak düştüğü modern hayata ne zaman ikna olmuş diye düşündük ya sonra.
Ne zaman alışmış şehrin kafesine kapatılmaya. Pencereden bakıp da sadece başka pencereler görmeyi ne zaman kabullenmiş."
~~
Kübra Kabakcı #ikikelimelikitapokuyoruz etkinliğinde ve B harfi ile @okumakurtarmamerkezi
Kübra Kabakcı #ikikelimelikitapokuyoruz etkinliğinde ve B harfi ile @okumakurtarmamerkezi
Ebemizin Örekesini Görmek!Hayat ve İnsan
Görmek istediğimizi mi görüyoruz? Görmemizi istediklerini mi? Yoksa gerçekten olanı mı? Belki yine körüzdür.
Özellikle bu dönemde mutlaka okunması gereken bir eser!
Bu kitabı okumadan önce yazarın 
Körlük kitabını okumanız da fayda var. "Elimde maalesef o kitap yok şuan almaya da bütçem yok direk 
Görmek okumaya başlasam olmaz mı? "derseniz olur tabiki ama kitaptan aldığınız verim bence %100 yerine %75-80 arasına düşer. Çünkü ilk kitapta yazarın hem olaylara bakış açısına hem de üslubuna alışarak ikinci kitapta kendinizi tamamen kitabın içerisine sokma ihtimaliniz var birinci seçenekte.
Kitaba gelecek olursak.
Kitap yağmurlu bir seçim gününde başlıyor.. Sonrasında spoiler vermeden söylemem gerekirse halk hükümeti protesto için boş oy yani namıdiğer ismiyle beyaz oy kullanıyorlar. Daha sonra ise örneklerini 21. yy da defalarca gördüğümüz gibi bu kişiler hükümet tarafından terörist muamelesi görüyor. Sonrasında olaylar Körlük kitabına bağlanıyor çünkü bu kitap Körlük kitabından 4 yıl sonrayı anlatıyor....
Okurken dikkatli olursanız siyasi yapı, hiyerarşi, derin devlet vs bir sürü olay ciddi anlamda algılayabilirsiniz. Günümüz ile bağlantı kurarak belki devlet-hükümet farkını belki ya bendensin ya törörist ikilemini hatta belki de gündemi değiştirmek için siyasetçilerin nasıl el birliğiyle kendi insanını bombaladığı algılayabilirsiniz.
Daha fazla bir şey demek istemiyorum.
Okuyun, anlayın, okutturun... - bence ortadaki en önemlisi, maalesef çoğu insanımız da bulunmuyor -
Körlük kitabını okumanız da fayda var. "Elimde maalesef o kitap yok şuan almaya da bütçem yok direk Görmek okumaya başlasam olmaz mı? "derseniz olur tabiki ama kitaptan aldığınız verim bence %100 yerine %75-80 arasına düşer. Çünkü ilk kitapta yazarın hem olaylara bakış açısına hem de üslubuna alışarak ikinci kitapta kendinizi tamamen kitabın içerisine sokma ihtimaliniz var birinci seçenekte.
Kitaba gelecek olursak.
Kitap yağmurlu bir seçim gününde başlıyor.. Sonrasında spoiler vermeden söylemem gerekirse halk hükümeti protesto için boş oy yani namıdiğer ismiyle beyaz oy kullanıyorlar. Daha sonra ise örneklerini 21. yy da defalarca gördüğümüz gibi bu kişiler hükümet tarafından terörist muamelesi görüyor. Sonrasında olaylar Körlük kitabına bağlanıyor çünkü bu kitap Körlük kitabından 4 yıl sonrayı anlatıyor....
Okurken dikkatli olursanız siyasi yapı, hiyerarşi, derin devlet vs bir sürü olay ciddi anlamda algılayabilirsiniz. Günümüz ile bağlantı kurarak belki devlet-hükümet farkını belki ya bendensin ya törörist ikilemini hatta belki de gündemi değiştirmek için siyasetçilerin nasıl el birliğiyle kendi insanını bombaladığı algılayabilirsiniz.
Daha fazla bir şey demek istemiyorum.
Okuyun, anlayın, okutturun... - bence ortadaki en önemlisi, maalesef çoğu insanımız da bulunmuyor -
Ahhh canım Emily
Bu kitapta beni benden aldı acımasız Ruth teyze tarafından yaşadıkların. Ama o da o soylu ailesine ve yetişme tarzına yakışan bir şekilde davranmak, böyle soğuk ve zalim olmak zorunda. Ona da hak vermedim değil.
Kitap karakterleriyle sohbet edenler toplaşın Bayılıyorum bir kitabı okurken karakterlerin kişilik tahlillerini analiz etmeye ve onların düşündüğü gibi düşünürken kendimi bulmaya.
Dört yaşındayken annesini, on bir yaşında da çok sevdiği babasını kaybeden Emily New Moon çiftliğindeki iki teyzesiyle ve onların kuzenleriyle yaşamaya alışmışken eğitimi için Ruth teyzesinin yanında yaşamak zorunda kalır. Tüm zorluklara ve zalimliklere rağmen bitmeyen hayal gücü ve yaşama sevinci sayesinde en kötü durumlarda bile mutluluk bulan Emily bendensin
Bu güzel hikaye nasıl devam edecek, serinin diğer kitaplarında Emily hayal ettiği yazma serüvenine ve hayatına nasıl yön verecek birlikte okuyup göreceğiz. Ortaokul çağından itibaren her yaşa hitap eden bu muhteşem seri kesinlikle sizlere ve çocuklarınıza tavsiyemdir
Ne kadar naif sözler ve bir o kadar kalıcılıkta usta… Her şiiri beni bendensin aldı son derece etkili şahane bir eser. Her bir şiir için farklı düşüncelerim oldu ve her bir şiir için ayrı heyecanlandım. Bu insanın karşısına çıkabilecek zor şeylerden biri. Dar bir şiir çerçevesinde bir çok şair aynı çerçevede şiir yazmaya çalışıyor, bu özgünlük her açıdan olağanüstü. Geçici olmayan şairlik budur. Bu şiir uzun yıllar inleyecek…
