alevli bakışlarıyla öylesine öfke doluydu ki, bu öfke ormanları kül etmeye yeterdi. Bu kadın kendi evinde emretmeye alışık olmalıydı. Bu kadın öfkesinde, hiddetinde de güçlüydü.
Benim en sevdiğim söz senden duyduğum ben’dir.
Hep yinelediğim söz sana koyduğum ben’dir.
İyi olmak adına bilgiç olmak istemem,
Seni sen’lediğim söz, bir-bir oyduğum ben’dir.