Kitabı hiç sevmedim. O kadar sıkıcı geldi ki. Okuyosun ama okuduğun herşey çok tanıdık. Sanki bir kaç kitabın karıştırılmış hali gibi olmuş. Karakterlerin hepsi de çok çocuksu geldi. Ve kitapların çok okunması için sürekli cinsellik katılması ve abartılması benim hoşuma gitmiyor. Herşey yerinde ve dozunda güzel. Uzatılmak için sürekli aynı replik ve konu etrafında dönülmesi, heyecan katılmaya çalışılması ama olamaması, çocuksu karakterler benim için eksi yönler.
Puan vermedi
Herkese Merhabalar
Bugün sizlere Biliana Todorova’nın kaleminden çıkan Güçlü Bilinçaltı Mükemmel Zihin kitabıyla geldim. Benim gibi kişisel gelişim ve psikoloji türündeki kitaplara ilgi duyuyorsanız bu eser dikkatinizi çekebilir.
Kitap, beynimizin çalışma biçimini ve düşüncelerimizin hayatımız üzerindeki etkilerini sade bir dille ele alıyor. Çoğu zaman günlük hayatta karşılaştığımız sorunların kaynağını dış etkenlerde arıyoruz ancak yazar, olaylara verdiğimiz tepkilerin ve zihinsel alışkanlıklarımızın da en az yaşadıklarımız kadar önemli olduğunu vurguluyor.
Okurken en çok hoşuma giden noktalardan biri anlatılan konuların yalnızca teoride kalmaması oldu. Yazar zihinsel dayanıklılık, özgüven, iletişim ve motivasyon gibi konuları örneklerle desteklerken bunları günlük yaşamda nasıl uygulayabileceğimize dair öneriler de sunuyor. Bu sayede kitap sadece bilgi veren değil aynı zamanda düşündüren ve harekete geçirmeyi amaçlayan bir yapıya sahip.
Kitap boyunca beynimizin değişime karşı zaman zaman direnç gösterebildiğini ancak doğru yaklaşımlar ve düzenli çabayla yeni alışkanlıklar geliştirebileceğimizi görüyoruz. Özellikle olumsuz düşüncelerle başa çıkma, stresli durumlarda bakış açısını değiştirme ve kişisel gelişim yolculuğunda daha bilinçli adımlar atma gibi konular üzerinde durulması eseri daha da ilgi çekici hale getiriyor.
Kitabın dili oldukça akıcı ve anlaşılırdı. Nörobilimle ilgili kavramlar yer alsa da okuyucuyu zorlayan bir üslup kullanılmamıştı. Kişisel gelişim türünde okumalar yapmayı sevenlerin seveceği bir kitap olduğunu düşünüyorum tavsiye ederim.
@altinkitaplar
#kitapdoktoru #kitapdoktoruyorumluyor #okudumbi̇tti̇
Daha önce adını hiç duymadığım, hiç tanımadığım bir yazarın kitabını rastgele seçerek okumak istedim ve bu kitaba rastladım. Kitabı ilk gördüğümde adı ilgi çekici geldi. Kitap klasik bir aşk, ayrılık, özlem hikayesi. Genel olarak güzel şans verilesi bir kitaptı. Yazar annenin evladı için çektiği acıları çok derinlemesine işlemişti ki takdir etmek mümkün. Kitabın çok anlamsız bulduğun noktası şu "tuzlu su". Yazar hanım hiç gözyaşı dememiş de tuzlu su demiş hep. Açıkçası bu benim pek hoşuma gitmedi, yazarın farklı bir şey yapmak isteği ile yanlış bir hamle yaptığını düşünüyorum. Ağlamak insanı bir ihtiyaç ve ihtiyacı suyun içine karıştırılmış tuz anlamı vererek anlamsızlaştırmış yazarımız. Kitabın ilk başlarında Murat'ın Esrayı kıskanması ve Esra'nın bağımsız olma isteğiyle sınırlarından kurtulma çabasını çok sevdim. Ben kitabın ileri taraflarında bağımsız ve güçlü bir kadın olarak tek başına yaşamaya devam eden bir Esra bekliyordum fakat hemen yeni birine şans veren Esra ile karşılaştım, bunu da anlayabiliyorum hayat böyledir zaten. Esra'nın oğluna kavuşması sahnesini onca duygusallıktan sonra biraz yetersiz buldum. Çünkü tam 19 yıl beklenmis bir hayatın akışı yarım sayfaya sığmamalı bence. Kavuştukları sahnede Aydın'ın da kesinlikle olması gerektiğini düşünüyorum ayrıca. Çünkü sadece Esra'nın oğlu kaybolmamıştı, Aydın'ın da çocuğuydu ve bütün acıyı Esra çekiyor gibi gösteriliyordu bence. Okunmaya değer bir kitap, bir şans verin yeni yazarlar tanıyın derim.
Katip BartlebyEdebiyat
Yaklaşık bir saat içerisinde sessiz ve dingin bir atmosfere ihtiyaç duyarak rahatlıkla okunabilecek bir kitap.
Klasiklerin dili ve üslubu çeviri olsalar dahi beni her seferinde çok duygulandırıyor. Zira hızla tükendiğimiz şu çağda, betimlemeler, tanımlamalarını çaldığımız Edebiyatı da nasıl tükettiğimizi görüyorum
Bartelby;
Önceleri sinir bozucu diye düşünürken sonrasında ölümün ta kendisi olduğunu fark ettiren karakter. Ölüm gibi soluk benizli, karanlık, tepkisiz…
Ama tam da olması gerektiği şekliyle hep duracağı yerde, hayatın tam ortasında, gözünün önünde, sağında, solunda, önünde, arkanda…
SOBE !
Not: Anlatıcının bakış açısı, dilinin yalın ama dolu betimlemeleri, duygularını yoklayarak tasvir edip, ândan kopmadan bu farkındalığı anlatışı benim için çok keyifliydi.. İki kitap arası soluklanma kitabı olabilecek bir Amerikan Edebiyatı..
Keyifli satırlar..
Bazı kitaplar okunur ve biter, bazılarıysa sessizce insanın içine yerleşir. Dokunmadan benim için ikinci gruptaydı.
Nermin Yıldırım, bu romanda özlemi, bekleyişi ve yarım kalmış duyguları öyle incelikli anlatıyor ki, sayfalar ilerledikçe hikâyeden çok kendi hislerinizle karşı karşıya kalıyorsunuz. Kimi satırlarda geçmişe döndüm, kimi satırlarda uzun zamandır adını koyamadığım duygulara rastladım.
Yazarın şiirsel dili ve duyguların derinine inen anlatımı kitabı benim için özel kıldı. Büyük olaylardan çok küçük kırgınlıkların, söylenemeyen sözlerin ve insanın içinde taşıdığı boşlukların hikâyesi bu.
Kitabı kapattığımda geriye bir hikâyeden çok bir his kaldı. Belki de bazı insanlar gibi bazı kitaplar da dokunmadan iz bırakıyordur.
Bilinçli olun ey öğretmenler! Milli mücadele hala devam ediyor.
Bazı kitaplar yalnızca bir hikâye anlatmaz, bir dönemin ruhunu da hissettirir. Halide Edib Adıvar’ın Vurun Kahpeye romanı benim için böyle kitaplardan biri oldu.
Milli Mücadele yıllarını anlatan eser, bir yandan işgal altındaki bir vatanın yaşadığı acıları gözler önüne sererken diğer yandan insanların zor zamanlarda nasıl değişebildiğini de gösteriyor. O dönemi okumak beni her zaman hüzünlendiriyor. Bir milletin bağımsızlığı için verdiği mücadeleyi, yaşanan fedakârlıkları ve kayıpları düşündükçe insanın içi burkuluyor.
Kitapta en çok etkilendiğim karakter ise Aliye oldu. Güçlü duruşu, mesleğine olan bağlılığı, doğrularından vazgeçmemesi ve baskılar karşısında eğilip bükülmemesi bana göre olması gereken öğretmen figürünü temsil ediyor. Öğretmenliğin sadece ders anlatmak değil, gerektiğinde fikirleri ve değerleri savunabilmek olduğunu hatırlatıyor.
Romanın dikkat çekici yönlerinden biri de dini kendi çıkarları için kullanan insanları eleştirmesi. İnanç üzerinden insanları yönlendirmeye çalışan din tüccarları, savaş sırasında düşmanla aynı safta yer alıp rüzgâr tersine dönünce taraf değiştiren iki yüzlü kişiler bugün bile yabancı gelmiyor. Halide Edib bu karakterler üzerinden yalnızca bir dönemi değil, insan tabiatının değişmeyen bazı yönlerini de anlatıyor.
Sonuç olarak Vurun Kahpeye, yalnızca bir Milli Mücadele romanı değil; cesaretin, karakter sahibi olmanın ve doğru bildiği yolda yalnız kalmayı göze almanın hikâyesi. Çok beğenerek okuduğum, hem düşündüren hem de duygulandıran eserlerden biri oldu.