Puan vermedi
Başımıza gelmediği müddetçe bir hastalığa yakalananların neler çektiğini hissettiğini anlayamıyoruz. Toplum olarak en büyük eksiklikliğimiz empati yeteneğimiz.Benim için zor bir okuma olduğu kesin hele ki babamı 2 yıl önce kanserden kaybetmişken. Kitabı elime alır almaz hastane koridorlarına döndüm neler yaşandı nasıl bir süreçten geçtik. Yazar ile her aşamayı tek tek yeniden yaşadım. Bizim kayıpla sonuçlandı maalesef. Yazarımız hastalığı yenmiş işte kitap burda çok güzel ayrıntılara girmiş bu hastalıkta moralin nasıl iyileştirici bir gücü olduğunu, bir komutan edası ile önce kendi içinde nasıl savaş açman gerektiğini tek tek anlatmış. Ve daha yanında dikkat edilmesi gereken bir sürü detayı. Benim babamda ve hastane sürecinde hastalarda gördüğüm en büyük yıkım yaşamaya dair umutlarının olmaması ve birbirlerini demoralize etmeleriydi . Buraya gelenin sonu mezarlık diye konuşurdu herkes. Çabalamayı bırakmışlardı. Ve çogu hasta o serviste maalesef babam gibi vefat etti.
Bu kitap hastalıkla baş etmede nasıl bir yol izlenmesi gerekir çok güzel anlatmış. Bence hastanelerdeki tüm kanser bölümlerine hediye olarak götürülmeli.
Başaran yenen üstesinden gelen insanların bunu nasıl yaptıklarını anlamaları için.
Lütfen alın okuyun başımıza gelmez demeyin... 
Lösemiliydim 
Doğan Ülkü Dadaşoğlu
Lösemiliydim Doğan Ülkü Dadaşoğlu
Kapağına vurulup okumaya başladığım çok kitap olmuştur. 
Andrea Camilleri nin polisiye serisinin ilk kitabı olan 
Suyun Şekli de onlardan biri. Renkleri o kadar tatlı ve dikkat çekiciydi ki kayıtsız kalamadım. :)
Serinin en düşük puanlı kitabı olmasına rağmen ben sevdim. Birçok kişi karakter isimlerinin uzunluğundan ve akılda kalmamasından şikayet etmiş. E ama İtalyanca böyle bir dil; isimler bile kulağa bir şarkı gibi geliyor bana, melodik ve güzel. :)
Komiser Montalbano'ya ise bayıldım. Süper kahraman gibi değil; düşünceli, alaycı, insanları iyi gözlemleyen biri. Olayları çözmeye çalışırken yalnızca ipuçlarını değil, insanların psikolojilerini de okumaya çalışıyor.
Polisiyenin yanında Sicilya'nın atmosferini, insan ilişkilerini ve küçük kasaba siyasetini de görmek benim hoşuma gitti.
Andrea Camilleri nin polisiye serisinin ilk kitabı olan Suyun Şekli de onlardan biri. Renkleri o kadar tatlı ve dikkat çekiciydi ki kayıtsız kalamadım. :)
Serinin en düşük puanlı kitabı olmasına rağmen ben sevdim. Birçok kişi karakter isimlerinin uzunluğundan ve akılda kalmamasından şikayet etmiş. E ama İtalyanca böyle bir dil; isimler bile kulağa bir şarkı gibi geliyor bana, melodik ve güzel. :)
Komiser Montalbano'ya ise bayıldım. Süper kahraman gibi değil; düşünceli, alaycı, insanları iyi gözlemleyen biri. Olayları çözmeye çalışırken yalnızca ipuçlarını değil, insanların psikolojilerini de okumaya çalışıyor.
Polisiyenin yanında Sicilya'nın atmosferini, insan ilişkilerini ve küçük kasaba siyasetini de görmek benim hoşuma gitti.
'Kağıt Ev' kitabı, benim için kitaplara duyulan tutkunun ne kadar büyüleyici ama aynı zamanda ne kadar tehlikeli boyutlara ulaşabileceğini gösteren sıra dışı bir eser oldu. Kısa olmasına rağmen içinde kitap sevgisi, takıntı, yalnızlık ve insanın kendine kurduğu dünyalar üzerine derin düşünceler barındırıyor. Özellikle kitaplarla kurulan ilişkinin bir hobi olmanın ötesine geçip bir yaşam biçimine dönüşmesini çok etkileyici buldum. Yazarın sade ama güçlü anlatımı sayesinde hikâye akıcı ilerlerken, kitaplar hakkında düşünen ve okuyan herkesin kendinden bir parça bulabileceği bir atmosfer oluşuyor. Benim en çok hoşuma giden yönü, kitapların insan hayatındaki yerini farklı ve özgün bir bakış açısıyla ele alması oldu. Kitap bittiğinde yalnızca bir hikâye değil, kitaplarla olan kendi ilişkimi de sorgulamama neden olan unutulmaz bir okuma deneyimi sundu. Şiddetle tavsiye ederim
"Başka birine aşık olursam onu asla özgür bırakamam."
Tanıtımını gördüğümde o kadar aklım kaldı ki, alır almaz bekletmeden okudum. İyiki de öyle yapmışım gerçekten çok iyiydi tek eleştirim sonunun inanılmaz hızlı olmasıydı, bir tık daha geniş, duyguların daha hissettirildiği bir son olabilirdi. Dram çok seviyorum ben ya. İki karakterde kalbimde yer etti. Kitabı sadece bir aşk kitabı olarak düşünmeyin çünkü çok fazla his barındırıyor aile, kardeşlik, dışlanmışlık yanında farkındalık, adanmışlık, acı ve tabiki AŞK...
Wren; annesi babası küçükken ayrılmış, şimdilerde nişanlı, işinde başarılı bir mimar. Bir gün gözleri önünde -bir konuşmaya şahit olmasa da- bakışlardan nişanlısının yanında çalışan bir kadınla olan bağını görür, bunun ne anlama geldiğini içinde çözmeye çalışırken de nişanlısı gelip o kadına aşık olduğunu söyler. Ve böylece hayata dair planları düğünüyle beraber iptal olur. Yaşadıkları yerde onları sürekli el ele, mutlu görmeye başlayınca da annesi biraz kafasını dağıtması için babasının yanına gitmesini ister. Hikayemiz de böylelikle başlar aslında...
Babası da zamanında annesini başka biri için terk etmiştir, işte böyle durumlarda terk edilen sadece büyükler değil asıl etkilenen çocuklar oluyor. Babasının diğer eşinden olan kızıyla yakınlığını her gördüğünde kendini hep dışlanmış hisseden Wren'in o yüzden kız kardeşiyle aralarında hep bir nasıl derler uzaklık olmuş. Ama dışa dönük, çılgın kardeş bu boşluğu bu sefer kapatmaya niyetli, Wren'e yakın davranıp, geldiği gibi onu bara götürüp zaman geçirmek ister. İşte orda karşılarlar Anders'le de. Bir göz teması bir bakış yetmiştir aslında ama Wren daha yeni bir ilişkiden çıktığı için böyle bir şey düşünmek istemez. Ama bilirsiniz ki bazı şeyler elde değildir.
Anders; 4 yıl önce eşini kaybetmiş, formula
Puan vermedi·360 syf.·
2026 175. kitabı
Bu gün Hakan Günday'dan okuduğum Az kitabından bahsetmeye çalışacağım. Çok fazla yeraltı edebiyatı okumayan biri olarak, Hakan Günday ile ilgili olumlu yorumlarla karşılaştıkça kendisiyle tanışmaya karar verdim. Bu yorumda kitabı ne kadar anlatmaya, ne kadar beğendiğimi ifade etmeye çalışsam da kurduğum cümleler yetersiz kalacaktır. Yani en baştan şunu bilin ki bu kitap benim anlattığımdan çok çok daha güzel. Çünkü spoiler vermeden, kitap da geçen olayları sizlere anlatmadan kitabın ne gibi hisler uyandırdığını ifade etmek çok zor.
Okumaya başlar başlamaz 11 yaşında bir kız çocuğunun terör bölgesinde yaşamasının, eğitim görmesinin ne kadar zor olduğu üzerine kurulu bir kitap okuyacağımı düşünmüştüm. Fakat olaylar öyle bir yöne doğru aktı ki yazarın kurgu beceresine, oluşturduğu olaylar zincirine hayran kaldım. Aşiretler, cemaatler, çocuk gelinler, tecavüzler, ölümler, mazoşist ilişki içerisinde olanlar derken müthiş bir kitap okuyorsunuz.
Kitap iki karakter üzerine kurulu, ikisinin ismi de Derda, biri kadın biri erkek. İlk bölümde kadın olan Derda'nın hikayesini okuyorsunuz ve inanın bu bölümde her sayfada kendinizi çok rahatsız hissedecek, yutkunmakta zorlanacaksınız. 11 yaşında evlendirilen, defalarca tecavüze maruz kalan, şiddetin ve vahşetin içerisinde yaşayan Derda bize bu dünyada ne kadar kötülüğün olabileceğini gösteriyor. 2. bölümde ise açlığın, sefaletin içinde yaşayan, okuma yazma bilmeyen, mezar temizleyerek ekmek parası kazanmaya çalışan Derda'nın(erkek) hikayesini okuyoruz. Bu bölümde Derda sırf Oğuz Atay'ın Tutunamayanlar'ını okuyabilmek için okumayı öğreniyor. Oğuz Atay'ı o kadar sahipleniyor, o kadar seviyor ki Oğuz Atay'ı zamanında anlamayan, onu insanlara tanıtmayan gazeteci ve yazarlardan intikam almaya çalışıyor. Bu bölümleri okumak bir Oğuz Atay
Puan vermedi·56 syf.·
2026 328. kitabı
Edgar Allen Poe tarafından kaleme alınan Morgue Sokağı Cinayetleri edebiyat dünyasının ilk dedektif öyküsü olarak kabul edilmektedir. Poe yazdığı polisiye öykülerle Sherlock Holmes ve Poirot gibi edebiyat dünyasının ünlü dedektif karakterlerinin oluşmasında Arthur Conan Doyle ve Agatha Christie'ye örnek teşkil etmiştir. Bir nevi Poe için polisiye edebiyatının öncü yazarı diyebiliriz.
Morgue Sokağı Cinayetlerinde, evinde vahşi bir şekilde öldürülmüş iki kadının cesetinin bulunması üzerine; gayet zeki, analiz etme özelliği iyi olan, ayrıntıların ne kadar kıymetli olduğunu bilen, çözümleme yeteneği gelişmiş Auguste Dupin'in ipuçlarını toplayarak cinayetleri aydınlatma süreci anlatılmaktadır.
Can yayınlarının kısa klasiklerinden okuduğum bu eser benim için gayet güzel bir kitaptı. Böyle ne okusam diye kararsız kalan, uzun süre kitap okumayıp tekrar dönüş yapmak için akıcı bir şeyler arayan ve kısa bir yolculuk esnasında kitap okumak isteyen okurlar için gayet keyifle okunacak bir eser olduğunu söyleyebilirim.
Okumayı düşünen herkese şimdiden keyifli okumalar.
