Berkay
@berkaycan19
çorum
16 Haziran
321 okur puanı
Ekim 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Adalet'in İç Yolculuğu : Dokunmadan
Dokunmadan ölümcül bir hastalığı olan Adalet’in ölümü düşünmeye başlamasıyla ve geçmişine dönmesiyle başlıyor. Hikaye, geçmişte yaşanan bir kaybın ve yarım kalmış ilişkilerin bıraktığı izler etrafında şekillenir. Ana karakter, insanlarla arasına mesafe koymuş, duygularını bastırarak yaşamayı seçmiştir. Roman boyunca onun düşüncelerini, anılarını ve iç hesaplaşmalarını takip ederiz.
Aynı zamanda 
Nermin Yıldırım kitapta , toplum olarak görmezden geldiğimiz acılara da yer vermiştir. Roman boyunca beklenmedik gelişmelerle karşılaşılır. Anlatım akıcıdır. Dokunmadan, bireysel bir hesaplaşmayı toplumsal bir eleştiriyle birleştiren bir roman olarak öne çıkar. Okurken keyif aldığım, düşündüğüm ve bolca meraklandığım bir kitap oldu. Genel olarak kitabı ve yazarı beğendim. Okuyacak olanlara şimdiden iyi okumalar. Hep güzel kitaplar okumanız dileğiyle :)
Dokunmadan ölümcül bir hastalığı olan Adalet’in ölümü düşünmeye başlamasıyla ve geçmişine dönmesiyle başlıyor. Hikaye, geçmişte yaşanan bir kaybın ve yarım kalmış ilişkilerin bıraktığı izler etrafında şekillenir. Ana karakter, insanlarla arasına mesafe koymuş, duygularını bastırarak yaşamayı seçmiştir. Roman boyunca onun düşüncelerini, anılarını ve iç hesaplaşmalarını takip ederiz.
Aynı zamanda Nermin Yıldırım kitapta , toplum olarak görmezden geldiğimiz acılara da yer vermiştir. Roman boyunca beklenmedik gelişmelerle karşılaşılır. Anlatım akıcıdır. Dokunmadan, bireysel bir hesaplaşmayı toplumsal bir eleştiriyle birleştiren bir roman olarak öne çıkar. Okurken keyif aldığım, düşündüğüm ve bolca meraklandığım bir kitap oldu. Genel olarak kitabı ve yazarı beğendim. Okuyacak olanlara şimdiden iyi okumalar. Hep güzel kitaplar okumanız dileğiyle :)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kuralları Olan Bir Dünyada Aşkın Bedeliİnceleme
Anna Karenina, “Mutlu aileler birbirine benzer, her mutsuz ailenin ise kendine özgü bir mutsuzluğu vardır” cümlesiyle başlar ki bu zaten daha ilk satırda bütün hikayenin özeti. Anna’nın yaşadığı aşk, yalnızlık ve toplum baskısı son derece gerçekçi. Levin’in hikayesi ise hayata ve mutluluğa daha sakin, daha sorgulayıcı bir yerden bakmamızı sağlıyor. Bu iki bakış açısı romanı dengeli ve düşündürücü kılıyor.
Kitabın en güçlü yanı karakterlerin derinliği. Kimse tamamen iyi ya da tamamen kötü değil, herkes insan ve bu çok iyi yansıtılmış. Duygular abartısız ama etkili. Öte yandan gereksiz sayılabilecek yan karakter kalabalığı ve bazı bölümlerin gereğinden uzun olması sayfalarca gübreleme, tırpan biçme ve tarım reformu anlatılması zaman zaman tempoyu düşürüyor.
Herkes için kolay okunan bir roman değil, sabır istiyor. Ama bütününe bakınca verdiği duygu, bıraktığı etki ve düşündürdükleri buna değiyor. Sonuç olarak yorucu ama güçlü, etkileyici ve akılda kalan bir klasik.
Hep güzel kitaplar okumanız dileğiyle :)
Çalıkuşu’nu okurken en çok Feride’nin duruşu beni etkiledi. Hayat karşısında pes etmeyen, gururlu ve güçlü bir kadın olması kitabı sürükleyici kılıyor. Sevdiği insan tarafından ihanete uğradığını öğrendiği anda verdiği tepki baya onurluydu (Keşke sonu böyle bitmeseydi). Feride yalnızlıkla, dedikodularla ve toplumun kadınlara bakışıyla mücadele ediyor. Günlük şeklinde yazılması sayesinde onun düşüncelerini okurken kendimi sık sık yerine koydum.
Ama kitabın sonuna geldiğimde aynı etkiyi hissettiğimi söyleyemem. Elbette affetme bir tercih olabilir ama ben Feride’nin kendi yolunda, kimseye geri dönmeden devam etmesini daha doğru bulurdum. Buna rağmen Çalıkuşu, bir kadının ayakta kalma mücadelesini bu kadar etkileyici anlatmasıyla bende iz bırakan bir kitaptı.
Güzel kitaplar okumanız dileğiyle :)
İçinden Konuşan İnsanların Romanı: Yalnızız
Yalnızız, insanın kendini anlamaya çalışırken aslında daha çok karıştığını gösteren bir roman gibi. Peyami Safa, özellikle Samim’in düşünceleri üzerinden hem modern hayatın karmaşasını hem de insanın kendiyle olan mücadelesini çok net bir şekilde ifade ediyor ve harika bir eser ortaya çıkıyor. Okurken bitmesini istemediğim bir kitaptı.
Romandaki karakterler farklı yalnızlık türlerini temsil ediyor. Kimi toplumdan, kimi kendinden, kimi de hayattan uzak düşmüş. Bu yüzden kitap, sadece olayları takip ettiren bir eser değil, aynı zamanda insanın neden yalnızlaştığını sorgulatan bir yapıya sahip.
Safa’nın dili akıcı olsa da düşünsel bölümler kitabı sıradan bir roman olmaktan çıkarıp daha felsefi bir seviyeye taşıyor. Bu da kitabı biraz durup kendini dinlemeyi seven okurlar için etkileyici bir eser haline getiriyor.
Güzel kitaplar okumanız dileğiyle … :)
Yarının Karanlığına Açılan Kapı: Luna
Buğra Gülsoy 'un Luna romanı, insanın bildiğini sandığı her şeyi yeniden düşündüren gizemli ve akıcı bir hikaye sunuyor. Polis memuru Adem'in bir ceset ve ona ait günlükle karşılaşması, hem kendi geçmişine hem de varoluşla ilgili daha büyük sorulara kapı açıyor. Roman kısa ama yoğun bir anlatıma sahip, olaylar akıcı ve merak uyandırıcı şekilde ilerliyor. Dilinin günlük ve samimi olması da kitabı oldukça rahat okunur hale getiriyor.
Kitap olay örgüsünü sade tutarken aslında derin bir sorgulama yapıyor. Karakterlerin yaşadığı iç çatışmalar, özellikle Adem'in kendiyle yüzleşmesi, hikayeyi sadece bir polisiye olmaktan çıkarıp daha felsefi bir noktaya taşıyor. Bununla birlikte hikayenin kısalığı bazı okurlar için olayların hızlı geçildiği hissini oluşturabilir ayrıca sonuç bölümü de herkesin tatmin olacağı kadar açıklayıcı değil. Bazı sorular bilerek cevapsız bırakılmış gibi duruyor.
Kısacası Luna, hem sürükleyici hem de düşündüren bir okuma arayanlar için güzel bir seçenek.
Hep güzel kitaplar okumanız dileğiyle … :)
Buğra Gülsoy 'un Luna romanı, insanın bildiğini sandığı her şeyi yeniden düşündüren gizemli ve akıcı bir hikaye sunuyor. Polis memuru Adem'in bir ceset ve ona ait günlükle karşılaşması, hem kendi geçmişine hem de varoluşla ilgili daha büyük sorulara kapı açıyor. Roman kısa ama yoğun bir anlatıma sahip, olaylar akıcı ve merak uyandırıcı şekilde ilerliyor. Dilinin günlük ve samimi olması da kitabı oldukça rahat okunur hale getiriyor.
Kitap olay örgüsünü sade tutarken aslında derin bir sorgulama yapıyor. Karakterlerin yaşadığı iç çatışmalar, özellikle Adem'in kendiyle yüzleşmesi, hikayeyi sadece bir polisiye olmaktan çıkarıp daha felsefi bir noktaya taşıyor. Bununla birlikte hikayenin kısalığı bazı okurlar için olayların hızlı geçildiği hissini oluşturabilir ayrıca sonuç bölümü de herkesin tatmin olacağı kadar açıklayıcı değil. Bazı sorular bilerek cevapsız bırakılmış gibi duruyor.
Kısacası Luna, hem sürükleyici hem de düşündüren bir okuma arayanlar için güzel bir seçenek.
Hep güzel kitaplar okumanız dileğiyle … :)