Kırılmış Hayaller1000Kitap
Deniz Faruk Zeren'den okuduğum bu ilk kitabı, gerçekten büyük bir emek verilerek hazırlandığını çok rahatlıkla söyleyebilirim. Karakterlerini derinlemesine olarak ele alınması bence yapıtın en büyük başarısıdır. Kurgu örgüsünü iki kişi arasından başlatıp ve romanı giderek genişleyen bir iletişim ağı üzerine oturtması oldukça başarılı bulduğum bir yönüydü. Doğal bir yapı kurgusuyla okuyucuların ruhuna işleyen bir roman olması hasebiyle yazarı tebrik ederim. Olayların derinlemesine olarak ele alınması ve olaylara yeni boyutlar kazandırmaya çalışması da bence bu kitabın en büyük kazanımlarından biridir. Romanı şu şekilde özetleyebiliriz; Vekil öğretmen olarak köyde çalışan ve dönemin getirdikleriyle politikleşen Mazlum Samsa’nın hayatı, bölgede mücadele eden bir kadın olan Bermal’le tanışmasıyla değişir.
Mezopotamya mitolojisinden esinlenen bu fantastik roman, kaybolmuş bir uygarlığın ve unutulmuş tanrıların gölgesinde, Karketya adlı uçsuz bucaksız bozkırlarda yer alan bir şehrin kaderini ele alıyor.
Karketya, Bremas Krallığı’nın hükmü altına girmiş ve onların dili, kültürü ve kimliği yok edilme tehlikesiyle karşı karşıya kalmıştır. Ancak Kral Neresama ve oğulları, bu yazgıyı kabul etmeyip savaşmaya karar verir. Karketya'nın kaderini değiştirebilecek tılsımlı bir kitap (Heftrog) ve büyülü bir müzik aleti (Tiggi) olduğu söylenmektedir. Kral, bu tılsımları bulmaları için büyük oğlu Piliser’i ve küçük oğlu Sargon’u görevlendirir. Ortanca oğlu ise şehri savunmak için Karketya’da kalır.
Bu sırada Bremas Krallığı, yaklaşan savaşı önlemek adına prenses Arya'yı Karketya'ya bir mektupla gönderir. Onu karşılayan Sargon, Arya ile ilk karşılaşmalarında birbirlerinden etkilenir. Ancak savaşın gölgesinde filizlenen bu hisler, çok daha büyük olayların başlangıcıdır.
Piliser ve Sargon, tılsımları ele geçirmek için zorlu bir yolculuğa çıkarlar. Fakat bu güçler yalnızca Karketya’nın kaderini değiştirmekle kalmaz; yıllar önce mezarlığa hapsedilen Nergal ve iblislerini serbest bırakma tehlikesini de barındırır. Dahası, bu tılsımların Bremas Krallığı'nın elinde olduğu ortaya çıkar.
Bu uğurda savaşan pek çok kişi arasında, Piliser'in eşi Bermal, bu felaketi önlemeye çalışan tek kişidir. Öte yandan, Karketya'da bir casus olduğu fark edilir, ancak onun kim olduğu büyük bir gizemdir.
Roman, Mezopotamya mitolojisinin derinliklerinden beslenen büyülü ve macera dolu bir yolculuk sunuyor. Başlangıçta kitaba adapte olmakta zorlandığımı itiraf etmeliyim, ancak ilerledikçe hikâyenin derinliği ve kurgunun gücü kendini hissettiriyor. İkinci kitapta bazı olayların daha da oturacağını düşünüyorum, zira
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Katılım...
Güzel bir kısa roman. Hikaye Karaova adında bir kasabada geçiyor. Mücadeleye katılanlar, gençler hikayenin ana karakterleri. Ben Bernal, Mazlum Samsa vs. Esas olarak Mazlum Samsa'nin anlatısını okuyoruz. Mazlum ne hissediyorsa biz de hissediyoruz, yani başlar başlamaz hikaye bizi sarıyor, akıp gidiyor. Mazlum'un enerjisini görüyor, mücadeleye katılım serüvenini Mazlum'la birlikte yaşıyoruz. Bunlar gerçekten güzel verilmiş. Mazlum'un korkularını ve endişelerini ise yeterince hissedemedim. Kitabın benim için özel tarafı şu oldu;. Dicle'de okudum. Haziran ortasında şehirden ayrılır Eylül gibi dönerdik. Dönmeyenler de olurdu. Sonra ( bazılarının ) haberleri gelirdi yüzleri gülen, gözleri ışıklı bu çocukların... İşte benim için onların hikayesidir bu kitap...Yani hikayesi hep hatırlanacak çocukların kitabı...
Son olarak bir kaç kez gözlerim doldu okurken. Doğrusu hisli bir kitap. Bu biraz da benim geçmişimle de ilgili olabilir, herkeste her yazılanın karşılığı aynı olmayabilir. Kitapta çok beğendiğim üç bölüm oldu. Aklında en çok neresi kaldı derseniz;
'Şimdi gidip gömecektik onları ve bir daha göremeyecektik, duyamayacaktık, belki unutulup gideceklerdi bir zaman sonra. Hiç yaşamamışlar gibi. Ölüm de vardı, olmasaydı, hiç olmasaydı, dövüşseydik ama kimse ölmeseydi, herkes görebilseydi istediği günleri, olmazdı. Olmazdı. Madem öyle kalkıp cenazelerimizi götüreceğiz, toprağa vereceğiz.'
Herkes görebilseydi istediği günleri...
Bermal'in gözü önünde annesini bu dünyadan kopartılar. Yetimken öksüz kaldı. Dört duvar için dört duvara haps ettiler. Kendi çıkarları için bir canı yok etmeye çalıştılar. Yürek mi dayanır buna. İnsan zihniyeti cahiliyet içerisinde boğuk kalırsa ne yapılırsa yapılsın zerre miktar ilerleme olmaz.
Nasıl toparlanır yaralı yürekler. Bilinmez denilse aslında değil. Bilinir. Bilgi ile. Sevgi ile. Yürekler bilenir. Bilene bilene akıllardaki cahiliyet az da olsa doğru bir adım atmakta düşünmeye yol açar.
Rahman, yurt dışından gelerek Diyarbakır'daki kardeşini, Bermal'ı, dayılarından kurtarmak istiyor. Konuyu öğrenen yazar Belgin de Rahman'la birlikte yol alıyor. Ve kolları sıvıyorlar.
Ön yargıyla yaklaşılan bir kültüre, insanlığa,
bir medeniyete pişmanlık duyulan sözlere şahit olmamak mümkün değildir, bu eserde.
Bermal kitabı, insan ve insan ilişkileri, akraba ve akraba ilişkilerindeki yıllarca süregelen haksızlıklara ayna tutarak mağduriyetleri tane tane kaleme almaktır.
Merhaba kitap severler..
Kocaman bir ahh çeksem yeridir sanırım.
Haftalardır ard arda bu güzel yazarları okuyorum. Son seri de bitti tabi bende.
Ilk defa bir kitap da bunu yaşıyorum. Mutluluk hep kursakta kalıyor. Birine mutlu olurken diğerine boğazı düğüm oluyor insanın.
Ezo ve Şerwan 6 yıllık evliler ve çocukları olmuyor. Eh Koca Şerean ağa bu soyunun devam etmesi lazım.
Kuma olarak Beritan Cibran gelin alınır. Het kızın hayali olan o güzel anlardan sadece beyaz gelinlikle gelir konağa. Şerwan öfkeli çünkü ailesi istemediği halde gelin getirir.
Bu süreç her iki kadın adına çok zor geçti.
3 insan ne mutlu oldu ve özgür.
Mutlu bir hayatı fedakarlığı yüzünden itti Beritan. Keşke kabul etmeseydi dediğim çok yer oldu.
Ezo'nun acısı son sayfaya kadar bile gitmedi benden.
Bir tarafta bu 3 hayat varken, acı kayıpları ile Botan'nın evliliği, Dicle'nin konaktaki huzuru bozduğu anlar resmen delirdim.
Beritan'nın kavgadaki hali ciğer bırakmadı.
Serhad'ın serseri halleri kitapda insana nefes aldıran yerlerdi.
Neçirvan ve Zilan, Vedat ve Bermal...
Serhad'ın Şilan'ı hergün evde deli etmesi
Elizan Serhad ve Botan'ın Dilek sevdası hepsi harikaydı.
Bu kitap biz kadınları anlatıyor. Bu kitap fedakar' cefakar ve bir o kadar da acılı kadınların hikayesi...
Okurken ciğeriniz yeticekse buyrun derim...
Merhabalar efenim öncelikle kitapla ilgili yorumlarımın net olmasa da az çok spoiler bildireceğini baştan belirtmek ister, ve daha fazla oyalanmadan konumuza dönmek isterim.
Kitaplardan çabucak etkilenen biriyseniz okumanızı önerdiğim bir kitap olmadığını baştan söylemeliyim.
İkinci kitap tereddütsüz en çok sinirimi bozan kitap oldu sanırım. İlk kitapta iki kadına da hak verirken ikinci kitapta özellikle Beritan'ın tavırları çok sinir bozucuydu. Sanki ikinci kadın Ezoymuş da Şerwanla aralarına o girmiş gibi davranması aşırı irite ediciydi. Hep isyankar tavırlar takınması, aslında ilginin büyük bir bölümüne sahip olmasına rağmen sürekli kendi kendini aşağılaması bende kafamı duvarlara sürtme isteği uyandırdı resmen.
Ayrıca özellikle değinmek istediğim bir konu da Serhad'la Beritan arasındaki ilişkidir. Abla - kardeş gibi olmaları kesinlikle çok hoştu ama ben durmadan Serhad'ın Beritan'ı Ezodan daha çok sevdiğini içten içe sürekli dillendirmesinden rahatsız oldum diyebilirim. Ezo, yengesi olmaktan da öte başta teyzesinin kızıydı ve Beritan'a gösterdiği ilginin yarısı kadarını Ezo'ya gösterdiğini görmedik bile. Sırf bu yüzden asla Serhad'ı sevemedim.
Gelelim diğer kardeşlere.
Sanırım benim kendime en yakın bulduğum ve en sevdiğim karakter kuşkusuz Vedat Eroğluydu. Gerek ağırbaşlı olması, gerekse Bermal'e olan aşkı kitapta okumadan en keyif aldığım noktalardı belki de.
Neçirvan Eroğlu ve Zilan Eroğlu ağzım kulaklarımda okuduğum bir ikiliydi. Evin neşesi olmakta Serhad'dan sonra başı çekiyorlardı.
Botan ve Dilek.. Ah kanayan yaralarım.. İkisinin aşkı üçüncü kitapta ele alınmaya başlarken ikinci kitaptaki hallerine (çok rastlaşmasalarda) şükür edeceksiniz.
Jiyan ve Caner ise en merak ettiğim ve kesinlikle okumaktan keyif alacağıma emin olduğum bir çiftti yalnız onlar da
