bestece
@bestedenbirseyler
Okuduklarım, altını çizdiklerim, içimde kalanlar…
Şimdi böyle iyiydim. Çünkü terk edilmekten daha beter bir şey varsa, o da terk edilme korkusudur. Oldu. Bitti. Rahatladım. Beni terk edecek kimse kalmadı.
Reklam
“Sanatseverim” diyordu kendisi için. Sanatı sevmek kendini sevmekten daha kolay geliyordu ona. Hepsi bu.
Sana bir şey diyeyim mi, o zamanlar el ele tutuşmak ayıptı. Şimdi her şey uluorta ama biz bilmezdik. Mustafa sinemada elimi tutardı; elim ayağım kesilirdi. Kız, nikahlı kocan, akşam bir yatakta yatıyorsun, çocukların var… Neyinden utanıyorsun değil mi? Ama öyle değildi işte; tarif edemem, çok hoşuma giderdi.
Yıllar önce genç bir kalple hayran olmuştum Ahmet Cemil’e; o zaman onun hayallerini anlamıştım ama hayal kırıklıklarını değil...
Şimdi hayatın insanın içindeki maviyi yavaşça siyaha çevirebildiğini yaşayarak bildiğim bir yaşta, o satırların altını yeniden çizdim… Belki de hayat dediğimiz şey herkesin kendi Mai ve Siyah’ını yaşaması… Bir zamanlar gökyüzü sandığın her şeyin bir sabah ansızın kararması gibi…
Reklam