Bettul
@bettul84
Yaz modunda olduğum için sanırım kitabı çok sevemedim. Pek plaj kitabı değil. Ama bende hakkını vererek okumamış olabilirim, o yüzden daha sakin bir zamanda tekrar okuyacağım ama şimdilik edindiğim ilk tecrübeyi aktarayım.
Kitap Çinli tuvalet görevlisi yaşlı kadın ve bir Fransız iş adamı arasında geçiyor. İş adamına Çin’li kadın 10 çocuğu ile ilgili hikayeler anlatıyor. Çin’de o dönemde süregelen tek çocuk yasası ile ilgili eleştirisel bir duruş ve her öykü ile anlatılmaya çalışılan hayat dersleri.. Ama sanki hersey çok hızlı geçmiş, öyküler havada kalmış, anlatılmak istenen mesajlar biraz havada kalmış. Açıkçası daha uzun olsa , anlatım tarzı ile daha boğucu olurdu ama bu şekli ile de olmamış.
Maalesef Japon edebiyatında sıklıkla gördüğümüz kadın aşagılama 72 sayfalık bu kitapta bile var. Tuvalet üzerinden kadınlara laf edilmesi ile bence bu kitap ayrı bir çığır açmıştır.
Ben kitabı çok sevemedim ama tamamen benim modumla da alakalı olabilir.
Reklam
Puan vermedi·480 syf.·
7 günde okudu
·2023 41. kitabı
Yapı Kredi Yayınları tarafından basılan kitap aslında bir üçleme. Yazarın beş yıllık bir süreçte yazdığı üç kitabı tek bir kitap haline getirmiş. Ve açıkçası bu seride araya zaman girince “bence” bütünlük kaybolurdu , bu sebeple çok doğru bir karar olmuş.
Türkiye’de basılırken kitapta bazı yerler sansürlenmiş. Özellikle tavşan dudak ile ilgi kısımlar. Kitabı okumuş olanlar beni anlar , sansürlenmiş hali buysa daha neler yazmış olabilir acaba
Kitap biraz şey, kafayı yakan değişik bir kurgusu var. Aslında mekansız ve zamansız bir savaşın içindeler. Ama yazarın hayat hikayesini okuyunca ikinci dünya savaşı, Macaristan’ın hikayesi ile eşdeğer gidiyor. Konuşulacak, anlatmak istediğim o kadar çok nokta var ki, spoiler vermeden nasıl anlatılır bilmiyorum.
Okuyanlardan bir kısmı kitabı hiç sevmemiş ama bir kısmı da benim gibi çok sevmiş. Şu konuda net bahse girerim. Bu kitabın sonunu tahmin etme şansınız yok.( Benim en sevdigim kısmı bu tahmin edilemezlik oldu ) Üçlemede her kitap ayrı bir katman , ayrı bir boyut, her kitapta farklı bir dünyayı, farklı bir hikayeyi keşfediyorsunuz. Gerçekle baş edemediğinde gerçeği yıkıp kendine yeni bir hikaye yaratmış.
Yeraltı edebiyatına ilginiz varsa bu kitaba bayılacaksınız ama bazı noktalar normal bir okur için ağır gelebilir. Ben bayıldım ve okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum .
Gerçek bir yaşam öyküsünün ele alındığı kitap. Mısırlı idama mahkum Firdevs.. Ortadoğunun nasıl bir cehennem olduğunu yüzünüze vuran bir kitap maalesef.
Okudum bir çırpıda bitti. İlk olarak nasıl bir coğrafya da yaşıyorsak Müge Anlı’da buna benzer öyküleri sürekli görüyorum dedim. Fakat düşündükçe kitabın ağırlığı nefesinizi kesiyor. İlk olarak nasıl bazı olayları kanıksadığımıza , normalleştirdiğimize inanamıyorsunuz. Tıpkı Firdevs’e sorulan soru gibi “ Hangisi başladı ? Baban mı, ağabeyin mi ? Yoksa amcalarından biri mi ? “ Bu soru bile nefes almanızı zorlaştırmıyor mu?
Ama Firdevs kendi gücünü keşfediyor ve o zamandan itibaren sistem içinde kaybolmuş ama güçlü bir kadın düşüncelerini okuyorsunuz. En çarpıcı yerlerden biri de hiçbir dinde kadının yeri olmadığı ve hatta hem yerde hem de gökyüzünde yine kadın için “özel” bir yer olmaması. Benim ifadem tabi Firdevs kadar güçlü değil. Ve Firdevs’in bir başka farkındalığı , evlilikle, icra ettiği meslek arasında tek fark kendisinin hayır deme seçeneği ve bundan para kazanması…Para da gücü beraberinde getiriyor. Firdevs paranın gücünü keşfediyor, ve parayla herkesin satın alınacağını. Hatta rütbe , meslek yükseldikçe ödenen paranın da arttığını..
Çok güçlü, ağır bir kitap. Her yönden çok net anlatımı var. Bir kadının maruz kalabileceği acıların büyük kısmını özetlemiş. Kadına karşı o iğrenç Ortadoğu kafasını, ve orada yaşayan kadınların maruz kaldığı sıkışıklıkta nasıl nefes almak için çalıştıklarının kanıtı kitap. Fazla kalın bir kitap değil ama her sayfası ayrı çarpıyor.
Kitapta Firdevs’in mırıldandığı şarkı ;
“Hiçbir şey beklemiyorum.
Hiçbir şey istemiyorum.
Hiçbir şeyden korkmuyorum.
Özgürüm ben “
Bu sözler Zorba kitabının yazarı Nikos Kazancakis’in mezar taşında da yazıyor.
Reklam