Betül dilber
@betuldilber
5 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
O her şeyin mutlaka bir iz bırakacağına inanıyordu, izsiz şey olmazdı; kuşların bile izi vardı gökyüzünde, sözcüklerin dişte, bakışların yüzde.
But it’s like when my doctor told me the story of these two brothers whose dad was a bad alcoholic. One brother grew up to be a successful carpenter who never drank. The other brother ended up being a drinker as bad as his dad was. When they asked the first brother why he didn’t drink, he said that after he saw what it did to his father, he could never bring himself to even try it. When they asked the other brother, he said that he guessed he learned how to drink on his father’s knee. So, I guess we are who we are for a lot of reasons. And maybe we’ll never know most of them. But even if we don’t have the power to choose where we come from, we can still choose where we go from there.
I don’t know how much longer I can keep going without a friend. I used to be able to do it very easily, but that was before I knew what having a friend was like. It’s much easier not to know things sometimes. And to have french fries with your mom be enough.
Bir yarın düşleriz hep, bir türlü bugüne kavuşmayan
Bir zafer düşleriz hep,
aslında gerçekleşmesini istemediğimiz.
Yeni bir gün düşleriz, yeni bir gün başlamışken bile
Kavgalardan kaçarız, uğruna dövüşmemiz gerekse de"
Çağrıları duyarız, ama gerçekten önemsemeyiz asla
Gelecek için umutlanırız,
ama gelecek bir plandan ibarettir yalnızca.
Bilgeliği düşleriz,
ama her gün kaçıp uzaklaşırız yanından.
Bir kurtarıcı gelmesi için yalvarırız,
ama bizim elimizdedir kurtulmak.
"Ve biz hala uyuyoruz."
ne var ki gerekli olan, öylesine ele geçirmeyi özlediğim, bilgi ve kavrayış değildi, yaşantıydı daha çok, kesin karardı, eylem ve etkinlikti.
