Beyâban-gerd Mecnûndan gam u derdim su’âl etme
Ne bilsin bahr hâlin ol ki menzilgâhı sâhildir
Fuzuli
Fuzuli
Beyaban baramin yaşı gözümün özü bed nan salmış hüznümün yüzü gülsün ahvalim suskun dokunan bana mendil tutsun 🎶
Şeyh Mevlâna Hâlid-i Bağdâdî kuddise sirruhu Hazretleri Efendimiz şöyle buyurmuştur:
"Ez gıbâr-i nâka-i Leylâ ki Mecnûn sâlehâ,
Çeşm-i ber reh dâşt-i gird zin beyâbân ber nehast.."
Mecnûn, Leylâsı'nın devesinin tozunu görmek için yıllarca (sevdiğinin tarafına doğru) gözünü öyle dikti, ama oradan yukarıya hiç toz kalkmadı
Başı dönük divanenin avare gezer hisleriSagopa Kajmer
Beyaban, baranın yaşı gözümün özü
Bednam salmış hüzünümün yüzü gülsün.
Ahvalim suskun, dokunan bana mendil tutsun.
Beyaban, fırtınan beni kavurur.
Gözyaşım kum olur, dağılır, kumun o tozuna karışır.
Biraz merhamet eyle, etme, eyleme!
Beyâban BülbülüŞiir
Beyâban Bülbülü. yollar, lal diller..
Sapanca'nın gölü ve Kent Park'ta çark.
Yaprak döken gül can damlası diler
Ah! hârı eşk bentinde ark açacak..
Beyâban Bülbülü. yollar, lal diller.
Ürkek uçar Kaf dağına ankalar
Baykuşlar konar dalına çamların.
Beyaban bülbülü, bu dakikalar
Ebr selim dolar salına gamların
Ürkek uçar Kaf dağına ankalar.
Loş kalmasın düşüm, perdeleri yak
Beyaban bülbülü, görünmelisin
Nimnigâh naz ve edânda iştiyak;
Anlayayım sen de gönlü delisin.
Loş kalmasın düşüm, perdeleri yak.
Erik çiçekleri, kartal gölgesi
Kimde çıkar hurşîd aydınlığa?
Bir aşk nişanı, bir köle küpesi
Kimi hatırlatır her zaman sana?
Erik çiçekleri, kartal gölgesi.
Nilüferler en sığ yerlerde açar
Ve vardır her yahşi nergiste gurur.
Bir humun dibinde beklerken, naçar;
Aşksız ruhumu sallar âb-ı engur.
Nilüferler en sığ yerlerde açar.
