beyza
@beyzahak
yoksa hepimiz birer böcek miyiz?Edebiyat
Samsa’nın sabah uyandığında böceğe dönüştüğünü fark etmesi ve sadece ne oldu bana böyle, keşke tekrar uyusam ve bu saçmalıkları unutsam demiştir. Daha sonrasında sanki normal bir insanmış gibi dertlerini düşünür, sağına dönmeye çalışır fakat dönemez ve işe nasıl gideceğini düşünür tren kaçta kalkıyor onu düşünür, ailesini kardeşini eğer işe gitmezse ne zorluklarda yaşayacaklarını düşünür. Yani bence burdan çıkarabileceğimiz şey aslında kendi içinde ruhsal olarak psikolojik olarak zaten bir böcek olması sadece bu böcek kavramını dönüşerek yani fiziksel olarak bir böceğe dönüşerek insanların onu dışlanmasıdır. Şöyle diyor kitapta Kafka “ sanki hiçbir engel yokmuş gibi onu büyük gürültülüyle içeri sokmaya çalıştı bu ses sanki sadece babasının değil de birçok kişinin sesiydi” diyor. Burdan toplum tarafından dışlanması böyle anlatılıyor. Yani Samsa’ nın aslında dönüşümden önce de bir böcek olması hatta tüm insanların ruhsal olarak böcek olması fakat sırf Samsa görünüş olarak böceğe dönüşmesi insanları rahatsız eder ama zaten insanlarda bir böcekti sadece oydu dışa vuran ve bu yüzden dışlanan. Başka bir yerde şöyle diyor “nasıl da güç bir iş seçmişim kendime! Hemen her gün yoldayım. Bütün bunlar bürodaki işlerden daha yorucu, üstelik bunlar yetmiyormuş gibi bir de yolculuğun çilesi, aktarma trenlerinin stresi, düzensiz, kötü yemekler, sürekli değişen, hiç kalıcı ve samimi olmayan insan ilişkileri.” burda da aslına herkesin iç sesi olmuş benimki de. Bir de şöyle diyor, müzikten etkilendiğine göre bir hayvan olabilir miydi? Ben buna evet diyorum kendisi bir hayvan, böcek. Çünkü şurdan anlıyoruz bence taze yemek sevmiyor kokusuna dahi katlanmıyorken, küflenmiş, kokuşmuş yemekleri seviyor, yiyor aynı şekilde müzikte. Kız kardeşi kiracılara keman çalınca kiracılar beğenmiyor ve
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitapta o kadar betimleme vardı ki, okurken bunalım geçiriyordum. O yüzden 43 günde zor bitirdim. Kitapta tek beğendiğim ve komik bulduğum yer, Emma’nın bayıldığı ve eczacının sirkeyi getirdiğinde Emma’yı ayıltması ve şöyle demesi;
-Emindim zaten, bu sirke ölüyü bile canlandırır.~227~
Kitabın bir kısmında korku ve utanç ile alakalı bir diyalog geçti, o sırada aklıma Platon’nun yazmış olduğu Sokratesin Savunması adlı kitabından şu alıntı aklıma geldi;
“Öyleyse nerede korku varsa orada utanç da vardır demek doğru değildir. Tam tersine, nerede utanç varsa orada korku da vardır. Ama korkunun olduğu her yerde utanç yoktur, çünkü korku bence utançtan daha kapsayıcı bir kavramdır.” (Sayfa 20)
Albert Camus, Fransız yazar ve filozof. Varoluşçuluk ile ilgilenmiştir ve absürdizm akımının öncülerinden biri olarak tanınır. Albert Camus’nün Yabancı adlı kitabı 1942 yılında yayımlanır. Eser Camus’ün edebiyat alanında verdiği en önemli yapıt olarak kabul edilir. Kitabın konusu Cezayir'de, bir rastlantı sonucu, bir Arap'ı öldüren orta sınıftan bir Fransız, Meursault, kendisini adım adım ölüme götüren süreci kayıtsız biçimde izler. Okurken insanı fazlasıyla düşündüren bir kitaptı.
Spoiler içerirEdebiyat
Bu kitabı okumadan önce çok iyi bir arkadaşlığı anlatan hikaye sanıyordum. Fakat gerçekler hiç de öyle değilmiş. Meğersem Hasan’ın arkadaşlığını, kardeşliğini, sadakatini, sevgisini, saygısını; Emir’in ise bunlardan kaçışını, nankör, bencil, kibirli olmasını anlatıyormuş. Tamam dedim ilk başta Emir bir çocuk tabikide “babasıyla” tek başına vakit geçirmek isteyecek sanki Hasan’ın işi varmış gibi yaparak. Ayrıca Hasanı ölüme atması yetmiyormuş gibi oğlunu da intihara sürükledi. 1975 kışı… Hasan da korkuyordu ama o biliyordu ne yapması gerektiğini, oğluna bile Emir ile iyi anılarını anlatmış, Emir’in Hasan’a ihanet edişini söylememiş, saklamış. İlk defa bir çocuktan nefret edişimin romanıydı bu kitap.