Her dudakta aynı rezil şikâyet : Yaşanmaz bu memlekette! Neden? Efendilerimizi rahatsız eden bu toz bulutu, bu lağım kokusu, bu insan ve makine uğultusu mu? Hayır, onlar Türkiye'nin insanından şikâyetçi. İnsanından, yani kendilerinden . Aynaya tahammülleri yok. Vatanlarını yaşanmaz bulanlar , vatanlarını "yaşanmaz"laştıranlardır.
Sonradan görmeler maymunlar gibi zekidirler; onları tırmanırken izleriz, çevikliklerine hayran oluruz, ama zirveye ulaştıklarında tek gördüğümüz bulundukları yerlerin uygunsuzluğudur.
Kibir ve gurur, tamamen farklı şeyler, halbuki bu iki kelime genelde eşanlamlı kullanılır. Bir insan kibirli olmadan da gururlu olabilir. Gurur, insanın kendisiyle ilgili, kibirse başkalarının bizimle ilgili görüşleriyle alakalıdır.