Emirhan
@bezukhov
54 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Anlatıma basit bir fikirden başlayan ve üzerine inşa ederek okuyucuya hissettirmeden daha karışık konseptleri algılamasını sağlayan bilimsel kitaplar, en iyi editörlerin elinden geçmiş olsa gerek. Bu konuda ilk akla gelen yazarlardan biri de 
Carl Sagan, kişisel örneğim ise 
David Eagleman olacaktır. Zira, Stephen Hawking'in Çok Satanlar listesine girmiş 
Zamanın Kısa Tarihi bile son bölümünde kurgusal sıkıntılara sahipti. Ian Stewart'ın Matematiğin Kısa Tarihi eseri, bu sorunu fazlasıyla barındırıyor. Kitapta ne kadar arka plan bilgisi gerektiğinden bahsedilmemesiyle beraber, tam anlamıyla genel okuyucuya uygun da olmaması birden fazla bölümün genel bir çerçevede anlaşılamamasına sebep olabilir. Bitirildiğinde insana hayranlık hissi veren kitaplar arasında üst sıralarda olamayacağını söylemem gerekiyor. Okuduğuma memnunum, fakat beklentimin biraz altında kaldı.
(𝘔𝘢𝘳𝘵 2020'𝘥𝘦𝘯 𝘬𝘢𝘭𝘮𝘢 𝘣𝘶 𝘪𝘯𝘤𝘦𝘭𝘦𝘮𝘦 ş𝘪𝘮𝘥𝘪𝘭𝘪𝘬 𝘥𝘶𝘳𝘢𝘣𝘪𝘭𝘪𝘳 𝘧𝘢𝘬𝘢𝘵 𝘵𝘦𝘬𝘳𝘢𝘳 𝘣𝘪𝘳 𝘰𝘬𝘶𝘮𝘢 𝘨𝘦𝘳𝘦𝘬𝘪𝘺𝘰𝘳.)
Carl Sagan, kişisel örneğim ise David Eagleman olacaktır. Zira, Stephen Hawking'in Çok Satanlar listesine girmiş Zamanın Kısa Tarihi bile son bölümünde kurgusal sıkıntılara sahipti. Ian Stewart'ın Matematiğin Kısa Tarihi eseri, bu sorunu fazlasıyla barındırıyor. Kitapta ne kadar arka plan bilgisi gerektiğinden bahsedilmemesiyle beraber, tam anlamıyla genel okuyucuya uygun da olmaması birden fazla bölümün genel bir çerçevede anlaşılamamasına sebep olabilir. Bitirildiğinde insana hayranlık hissi veren kitaplar arasında üst sıralarda olamayacağını söylemem gerekiyor. Okuduğuma memnunum, fakat beklentimin biraz altında kaldı.
(𝘔𝘢𝘳𝘵 2020'𝘥𝘦𝘯 𝘬𝘢𝘭𝘮𝘢 𝘣𝘶 𝘪𝘯𝘤𝘦𝘭𝘦𝘮𝘦 ş𝘪𝘮𝘥𝘪𝘭𝘪𝘬 𝘥𝘶𝘳𝘢𝘣𝘪𝘭𝘪𝘳 𝘧𝘢𝘬𝘢𝘵 𝘵𝘦𝘬𝘳𝘢𝘳 𝘣𝘪𝘳 𝘰𝘬𝘶𝘮𝘢 𝘨𝘦𝘳𝘦𝘬𝘪𝘺𝘰𝘳.)
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Modern Bireye ve Okura Vurgusu Bağlamında Don QuijoteEdebiyat
La Mancha'lı Yaratıcı Asilzâde Don Quijote, edebiyat tarihinin en iyi romanı olmalı. Roman türünün ilk örneği olan ve Miguel de Cervantes Saavedra'nın kaleminden çıkmış olan eser, hikâye anlatıcılığının sınırlarının zorlamakla kalmamış bunun dışına da çıkabilmeyi başarmış bir anlatıma sahip. Cervantes, gelenekselden modern döneme geçişi adetâ Brechtian tarzında rolüne seyirci önünde hazırlanan ve giren Alonso Quijano karakteri üzerinden anlatırken; çıktığı dönemdeki gerçekçilikten uzak ve halk tarafından rağbet gören şövalyelik romanlarına da eleştiri getirir. Eser sürecinde olaylar birkaç anlatıcıdan oluşan bir zincirleme sürecin sonunda okuyucuya ulaşmaktadır, bu da okuyucuya sadece gözlemci konumuna konulduğu klasik hikâye anlatıcılığının aksine kendi yorumunu getirme olağanı tanır.
“Eser çerçevesinde gerek modern birey gerekse modern okur ile ilgili verilen mesajlarda, eski döneme ait kalıpların ve yaşam biçiminin etkisinden sıyrılarak, yaşanan yeni gelişmeler karşısında bireylerin nesne olmaktan öte, aktör olmaya davet edildiklerini söylemek mümkündür.”
Jules Verne'ün müthiş öngörüsünün ürünü olan bu kitap, çoğu kişiye dışarıdan çok kurgusal gözükebilir. Sonuçta aya gidilmeden 104 yıl önce yazılmış, fakat bu sizi yanıltmasın. Karşınızda kesinlikle üzerinde çok detaylı bir şekilde çalışılmış, her şeyin hesaplamalara dayandırılmış olduğu bir kitap duruyor. Kurgusal olduğunu düşünerek okumaya başladığım bu kitabın sayfalarını çevirdikçe karşımda ne kadar müthiş bir eserin bulunduğunu farkettim.
İtiraf edeyim, bu kadar hesaba hazırlıklı olmadığımdan akıcılık sorunu yaşadım. Fakat son hızda okuduğum diğer kitaplara göre hiçbir farkı yoktu aslında. Bölümlerin sonu akıcılığı sağlamak amacıyla gayet iyi bitiriliyor, bu konuda sıkıntı yaşayacağınızı sanmıyorum.
Bu kitap bilim-kurgu değil, bilimsel kurgudur. Jules Verne eserlerine başlamak için iyi bir seçim.
