Bir zamanlar ekin biçilir, toplanır, pişirilir ve sonunda ailenin önüne getirilir, yemek yemenin ne olduğunun tam bilincinde olarak dualar okunarak yenirdi. İnsan, besinin nereden geldiğini ve nasıl hazırlandığına ilk elden tanık olmakla kalmaz, aynı zamanda buna şükretmesini de bilirdi. Besini tarladan masaya gelene kadar çeşitli aşamalarında görmek suretiyle onun özünü de adamakıllı bilirdi.