Şapkalarına baktıkça sonsuz bir hüzünle, bozulan, kuruyan beynini düşünüyorum.
Sonsuza değin söndü.
Bir daha beni hiç düşünemeyeceksin...
Benim hakkımda bir küçük düşünce kalmış mıdır diye şapkaların içlerine baktım.
Bütün ağaçlarla uyuşmuşum
Kalabalık ha olmuş ha olmamış
Sokaklarda yitirmiş cebimde bulmuşum
Ama ağaçlar şöyleymiş
Ama sokaklar böyleymiş
Ama sizin adınız ne
Benim dengemi bozmayınız