Taçlar, asalar, peniler, el yapımı mücevherler, çevrede ün salmak, dünya çapında şöhret... Hepsi aynı. Hiçbirinin maddi değeri yok. Ruhu tatmin ettiklerinde çok kıymetliler, bunda başarısız olduklarında on para etmezler.
Eğer o çekingen kişi, tüm hayatını ödleklerden oluşan bir topluluk arasında geçirseydi durumu farklı olurdu. Cesaret dolu hikâyeler okumasaydı, onlardan bahsedildiğini duymasaydı, insanların bu eylemleri yerine getiren kahramanları övdüğünün ya da onlara imrendiğinin farkına varmasaydı, Âdem’in utancı bilmemesi gibi, onun da cesaretten haberi olmazdı.