es
@bigunahkar
al cenneti çal başına
Yaşlı Adam ve Deniz, Hemingway ile tanışma kitabım oldu. Kitap hakkında bilgi edinmeden okumaya başladım, dolayısıyla herhangi bir yargıda bulunmuyordum. Dilinin oldukça yalın, sürükleyici ve okunaklı olduğunu söyleyebilirim.
İçeriğine değinmek isterim: Balıkçılıkla geçinen bir kasabada yaşlı bir balıkçının Gulf Stream körfezinden uzun bir süre eli boş dönmesinden sonra kısmetinin açık olduğu bir gününe, yaşlı adamın içinde yaşadığı duygu-düşünce sirkülasyonlarıyla birlikte tanık oluyoruz. Sürecin sonunda edinilen ürünün değil, sürecin kazandırdığı edinimlerin kıymetini üzerine duruluyor. Başa gelen zorluklar ile birlikte insanın sınırları, umut, irade, vazgeçiş, galibiyet arzusu, yenilgi, mücadeleci tavır, onur, gurur, başarı, yalnızlık ve beraberinde gelen düşünceler gibi durumların irdelenmesi, üzerine düşünülmesi sağlanıyor.
O yalın anlatımın altında insanı düşünmeye iten derin cümleler var. Verimli bir okuma deneyimi yaşadım. Okuyacak olanlara keyifli dakikalar dilerim️.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kitapları genelde erteleme sebebimiz, doğru zamanda okuma kaygısı, ağır olduğunu düşünmemiz ve hazmedecek gücü kendimizde bulamamamız altında ezileceğimizi düşünmemiz falandır -okurlar için geçerli bu söylediğim-. Bu kitaptaki ön yargım bu düşüncelerin tam aksi yönündeydi hatta sanırım ilk defa bir kitap için böyle saçma bir şey düşündüm, sebebi seneleer önce duyduğum "çerezlikti, beni o kadar etkilemedi, abartıldığını düşünüyorum, basit bir aşk hikayesi blah blah..." benzeri yorumlardı ve ben isminden başka hiçbir şeyini bilmediğim bir kitap hakkında buna dayanan düşüncelere sahiptim -şimdi görüyorum ki ne yersiz ve yanlışmış- her neyse.
Birbirinden bağımsız gibi görünen ama dikkatli okunduğu takdirde ufak bağlantılar yakalanabilecek 5 öykü(?) içeriyor. Elinizden bırakamayacağınızı söyleyebilirim, içeriklerine değinmeyeceğim.
Karakterlerin duygu durumunu dibine kadar hissettiren, hatta çıldırdıkları anlarda tam manasıyla birlikte delirdiğiniz satırlar... Bir kalemin bu denli güçlü ve bağlatıcı olması...
Görmezden gelinemeyecek kadar uzun zamandır Dostoyevski okumuyorum ve çerezlik(!!!) gibi olduğu için seçtiğim bu kitabın bile beni bu denli sarsması Dostoyevskinin ne denli... anladınız işte. Sanırım bu sene onun senesi olacak.
İndirim sebebiyle öylesine sepete eklenmiş, pek beklenti içinde olmadığım bir kitaptı, bir parça yanıldığımı hissediyorum zira son 1 haftadır kendisi elimden düşmedi. Bundan önceki süreçte reading slump dediğimiz safsatayı yaşıyordum bu nedenle bu kitabı okuma süremi maximum 15 gün kabul edeceğim, biraz kitaba değinelim.
Az önce de söylediğim gibi pek beklentiye girmemiştim çünkü belli yayınevleri tarafından basılan kitaplarla özellikle ilgilenmiyorum, bir kitabın kapağının bile bana wattpad kitabını çağrıştırması o kitabı açmamam için yeterli bir sebep benim için. Bu kitapta işler öyle yürümedi, platformdan incelemelere baktım ve içten içe "Fena bir şeye benzemiyor, okunur ya" dedim. Kitabı dışarıdan bir seyirci gibi izlemeyi bırakıp içine dahil olduğum anda işler değişti, bir bakıma çığrından çıktı bile diyebilirim. Kah şaşkınlık nidalarımla insanların tuhaf bakışlarına sebep oldum kah yazara lanet okudum filan. Aslında "Hayır, böyle olmamalıydı," dediğim her şey hayatta karşımıza çıkıp gerçekleştiğini bizzat gördüğümüz/görebileceğimiz olaylardı, kurgu olsa bile hayat üzerine kurgulandığını ve her satırının karşımıza çıkması muhtemel olaylar dizisinden oluştuğunu söyleyebilirim. Kitabı en sürükleyici kılan detaylardan biri de budur belki de. En azından benim için öyleydi.
İçeriğine değinmiş olayım, Emma ve Dexter çok yakın iki dostlar ve aşk-arkadaşlık arasında mekik dokuyan çalkantılı öykülerine dahil oluyoruz biz de. Her bölüm bir sonraki senenin 15 Temmuz tarihini konu ediniyor, bu ayrıntıyı fark etmem için biraz süre geçmesi gerekti, başlarda bölümler arası kopukluk yaşadığımı düşündüm ama ilerleyince bu benim için sorun doğurmadı aksine farklı bir okuma deneyimi edindiğim için memnunum.
Filmi de varmış, ağır kitaplar arasına nefes almalık kitap arayanlara
Bir İdâm Mahkumu. Eceli "giyotin" denilen kıyım makinesine bağlanmış, ölmeyi bekleyen bir suçlu. Suçunun ne olduğu açıklanmıyor, yalnızca cinayet olduğunu biliyoruz. Son günlerinde aslında hayata olan tutukluluğunu farkediyor; küçük kızı, eşi, ailesi... Geride bırakacaklarını düşünüyor, bulunduğu durumu sorguluyor, korkunç sonundan kurtulmayı umut ediyor, umutlarının yıkılmasına tanık oluyor. Kısacası idama mahkûm edilen bir suçlunun hücresinde geçirdiği süre boyunca ölüme yaklaştıkça düşüncelerinde gerçekleşen değişimleri yaşarcasına okuyoruz.
Victor Hugo, bu eseri ele alırken giyotin vahşetinin son bulmasına katkıda bulunmayı amaçlamıştır. Paris'in ünlü Greve Meydanı'nda gerçekleşen bir idam, ilham kaynağı (!) olmuştur. Böyle bir durumun ilham edinilmesi içler acısı... Eser, büyük eleştiri toplamıştır, kitabın bir kısmında toplumun vereceği tepkiler birkaç karakter seçilerek diyaloglar halinde yansıtılmış, dönemin idama olan bakış açısını özet olarak görebilmemizi sağlamıştır. Bir mahkûm idam edileceği zaman aileler bunu eğlence olarak görüp çocuklarıyla izlemeye gidiyorlar, tiyatro izler gibi bir insanın kafasının kesilerek sepete düşmesini izliyorlar. Bu, o dönemde toplumun psikolojisinin ne denli sorunlu olduğunu gösterir, böyle bir vahşeti izlemek için istekli olmak delice bir şey...
İdâm cezasının gelmesini isteyenler için de farklı bir bakış açısı sunuyor, okumayı erteleyen varsa derhal başlamalı.
Keyifli okumalar dilerim ｡◕‿◕｡
İsminden dolayı çokça etkilenip yüksek beklenti içinde bulunduğum kitap. Maalesef beklentimin oldukça altındaydı, oldukça üstünkörü geçilmişti anlatılmak istenenler. Etkileyici bulduğum tek kısım Hallac-ı Mansur'un anlaşılamadığı için korkunç bir işkenceye maruz kalmasıydı...
"İnsan anlamadığının düşmanıdır."
Dili süslenmeye, anlatılar etkileyici kılınmaya çalışılmış fakat bu içeriği basitleştirmiş. Bu kitap yalnızca Hallac-ı Mansur hakkında az çok fikir edinmek için başlangıç olarak sayılabilir, onun dışında bana kattığı pek bir şey olmadı. Önerir miyim? Yüksek beklenti içinde kesinlikle bulunmadan çerezlik bir şey okumak isterseniz tercih edilebilir (bir kitaba çerezlik demek gerçekten hoşuma gitmiyor) fakat "başucu kitabı, kesinlikle okunmalı 2. kez okuyorum" gibisinden sözlere kulak asmayın, çünkü ortada buna değecek bir eser olduğunu düşünmüyorum. Kitapla kalın! (◍•ᴗ•◍)✧*。
Cehennem Acı Çektiğimiz Yer Değil Acı Çektiğimizi Kimsenin Bilmediği YerdirHallac-ı Mansur · Destek Yayınları · 20254,044 okunma