ya bir gün belkide bir gece bir iblis,ruhunun en derin yalnızlığında seni yakalayıp dese ki: "şimdi yaşamakta oldugun ve bugüne kadar yaşadığın şu hayat bir kere daha ve sayısız kereler daha yaşamak zorunda kalacağın hayattır,yeni hiçbir şey olmayacak.tersine hayatında sözcüklere sığmayacak kadar küçük ya da büyük ne varsa,her acı her sevinç her düşünce ve iç çekiş,hatta bu örümcek ve ağaçların arasında beliren şu ay ışığı ve hatta şuan ben ve kendim hepsi aynı sırayla ve aynı sonuçlar üreterek sana geri dönecek. varoluşun kum saati sonsuza dek tekrar tekrar ters çevrilecek ve sen onun içinde ki bir kum tanesinden başka bir şey olmayacaksın".
Reklam
VazgeçKitap Alıntısı
Sorunun kaynağı budur.İnsanlar ya yalnızca bir tazrda ya da öteki tarzda düşünmeye vu bunu yaparken öteki tarza ait olan her şeyi yanlış anlamaya ya da küçümsemeye eğilimlidirler.Fakat hiç kimse kendi gördüğü gerçekten vazgeçmeye niyetli değil ve bildiğim kadarıyla kimse bu iki gerçeği ya da tarzı gerçekten birbiriyle uzlaştırarak yaşamıyor.Gerçeğin bu iki görüntüsünün çakıştığı bir nokta yok.
Puan vermedi·260 syf.·
177 günde okudu
·2024 3. kitabı
Puan vermedi·224 syf.·
76 günde okudu
·2024 2. kitabı
