Spoiler içerir
İlk olarak şimdi marenin mavena olan aptal zaafı bir bana mı zorlama geliyor tamam başta kabullenemezsin edemezsin ama ne bilm süreç içerisinde bunu toparlarsın. Hala yok ben eski mavenı özlüyorum zart zırt. Hayır aşık desem değil mevanla nişanlıyken cal’le işi pişiriyordu aşık gibi de hissettirmemişti asla ilk kitapta daha çok hayranlık gibiydi ama kötü olunca bi unutulmaz oldu herif. Travmalarını asla küçümsemiyorum hatta mare genel olarak çok sevdiğim bir karakter yine de bu kısımlar bana hadi lan ordan dedirtti
2. olarak mavenın mektupları yine bir o kadar zorlama geldi. Yok maven mareye aşıkmışta zartı zurtu ulan adam bu kızı hiç sevmedi ki yani sevginin ne olduğundan haberi var mı şüpheli ancak zaten bu kızı öl dür me ye niyetlenmişti ve öldürecekti ölümünü de izleyecekti sonra bi anda görüyoruz ki aslında mare bu hayatta en çok istediği şeymiş de işte tüm bu yenikanları o gelsin diye avlıyormuş da hass*ktr lan ordan bize tahtı annesini ve kendini düşünmekten ve kurnaz olmaktan başka bir şey olarak tanıtılmadı bu adam. İkinci kitapta maven “tanıtılan maven” karakteri gibi asla değildi
3. olarak insanların aptal gibi mareye yüklenmeleri sinirimi bozuyor sanki her şey onun suçuymuş gibi yürüyün gidin siz geçin başa madem en iyi kararları siz alın bıktım artık aq. Kızın abisi ölmüş gidip farley çok üzülüyo ona niye böyle yapıyosun uwu diye fırça çekiyorlar cenazede zaten kimse yanında değildi cal de aptalın teki gerçekten. neyse yani sanki mare öldürmüş shadei amk bide anlayış bekliyorlar kızdan farley üzgün vs diye ÜZGÜN TAMAM DA MARENİN AĞZINA SICMA HAKKINI KİM VERİYOR. farleyi seviyorum ama çevrenin aptallığı delirtiyor bide kilorn gercekten çok eziliyor maymunun teki ama gelen geçen kilorna yok vasıfsız yok şu bu s*ktirin amk kanınızı
BU NEYDİ İMDAT?!
Aşırı iyiydi, hala "ben ne okudum lan" diye düşünüyorum.... Şu zamana kadar okuduğum en iyi devam kitaplarından biriydi desem abartı olmaz o derece... Bu seri hakkında sevmediğim tek şey aşkın neredeyse hiç olmaması ASİRİ UZULUYORUM BEB JACKS BE EVA ASKİ OKUMAK İSTİYORUM BİKTİM ARTİK! Hala bir sürü bilmediğimiz şey var ve bir sürü soru işaretinin yani sıra gidişatta aşırı merak uyandırıyor. Karanlık bir masal okuyormuş gibi hissediyorum bu seriyi okurken ve çok ara vermeden finali de okurum diye planlıyorum
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Mükemmeldi, trye çevirsinler diye beklediğim her saniyeye değdi. Bi kere yazarın dili çok akıcıydı, çok eğlenceliydi. Ve orj adıyla bastığınız için teşekkür ederim. Bazı şeyler orjinal olarak kalmalı bence. O güzelim kapakta güçsüz yazısını görsem gözlerim kanardı heralde. Karakterlerin arasındaki uyum, dinamik -özellikle- Paedyn'ın hırsı tutkusu aşırı etkileyiciydi benim için. Valla ben senden razıyım Pae. Bıktım usandım gerizekalı kadın karakter okumaktan. Pae çok güçlü çok zekiydi aşık etti kendine. Tatlı aptallıklarıyla değil zekasıyla hırsıyla etkiledi beni. Ki dediğim gibi tatlı aptallık maskesinden bıktım artık. Kai hakkında ne desem boş, perişan etti beni. Popüler olan troplar üzerine kurulmuş diyaloglar ve sırf yazılmış olmak için/satmak için yazılmış smutlardan sonra ilaç gibi geldi. Asla spicy değildi ama bir o kadar da spicydi. Bu kitap karakterlerin arasındaki tutkuyu çekimi yansıtmak için illa smut yazmak gerekmediğinin en büyük örneklerinden. Ulan bi öpücük bile yoktu eridim bittim ya kudurttu mahvetti beni yazar hadi lütfen bi kere öpsün şu çocuk diyerek okudum bazı yerleri skdldlf Özellikle Kai... gerçekten iliklerime kadar hissettim onun o umutsuz aşık tiplemesini. Aralarındaki o atışmalar o birbirlerini kudurtma yarışı o kadar kaliteliydi ki altını çizmediğim bi yer kalmadı sanırım ikisi konuşurken djdkdldl. Ya çok güzeldi, kötü bi yorum bi eleştiri bulmak istersem zorlarsam tabiki bulurum ama istemiyorum, benim aşkım bebeğim kıymetlim oldu bu kitap. Yazarın diline bayıldım, karakterlere bayıldım, Kai..beni bayılttı, ayılttı tekrar bayılttı kitap boyunca, aralarındaki o tansiyon o çekim benimde tansiyonumu yükseltti ateş bastı okurken. Ha diyememki waaowwww eşsiz benzersiz bi hikaye, tabiki değil.Ama zaten yazar bunu inkar etmiyo kızıl kraliçe ve
Öncelikle. Kitap berbattı ama hiç bir beklentisi olmayan ve kitap okurken ciddiye almayan biriyseniz zaman geçirebilirsiniz. Öncelikle sevdiğim kısımlarından bahsedeceğim. Spoilersız olarak bahsetmem gerekirse kitap betimlemelerini çok beğendim. Ağır değil fakat bir film izliyor gibi kolayca gözünüzde canlanabiliyor. Bir yere kadar Phee ile Sky'ın karakter gelişimi hoşuma gitmeye başlamıştı. Ama altını çizeyim bir yere kadar. Villain olan Rolladin'den başta nefret etsem de sonradan tek sevdiğim karakter oldu. Spoilerli olarak değinirsem de Rolladin ile Sarah'ın ilişkisi taşları biraz yerine oturttu. Günlüğün zamanlamaları çok hoşuma gitti. Sevmediğim kısımlara gelirsek. Kurgu çok kötüydü. İşlenişi o kadar kötü olmasa da mantık hatalarından kafamı yerden yere vurdum. Distopya kitabı değil de romantizm kitabı derim ben. Distopya olması için ayrıntılı ve güzel bir dünya oluşturulması lazım. Bu yazarımız ise koymuş düşman askeri dünya yok olmuş haydii. Hayatta kalma kurgusu desen değil kaçış falan desen değil olmamış yani. En nefret ettiğim şey ise kitabın yarısında eklenen karakterler. Ne gerek vardı ya. Parktan kaçışları ise saçmalığın daniskası. Adını unuttuğum(o kadar etkisiz bir karakter) Phee ve Sky'la aşk üçgeni oluşturulmaya çalışılan çocuk o kadar gereksizdi ki anlatamam. Derinliği yok, hikayesi yok bişeyi yok. Annesi ölmüş ah vah çok üzdüldüm bitti. Oluşturulmaya çalışılan aşk üçgeni delirtti beni delirtti o kadar cringe oldum ki. Karakterler saçma bir şekilde gelişim değil gerileyiş gösterdi. Zeki sandığım sky gerizekalı, güçlü sandığım Phee beceriksiz çıktı. Sam cidden ne alaka dedirtti bana. Allahımın malı Phee ise mal gibi otoriteyi neden Sam'e bıraktı. Lan geberceklerdi sen kurtardın adamın seni aşağılamasına izin veriyon. Liderlik taslamasına izin veriyon.
"Kadınları anlayan yazar olmak istiyorum lan artık. Bıktım artık hayvan gibi adamları anlatmaktan." diyor Umut Sarıkaya kitabın bir yerinde. Hayvan gibi terli tespitler içeren, aşırı samimi ve duyarsız bir öykü kitabı. İlk iki kitaba göre daha acımasız ve daha gerçekçi.
Erkeklerin başkalarına söyleyemediği iç sesi birebir aktarıyor. Ayrıca mühendislik geçmişinin olduğu o kadar belli ki, tamamen sayısal kafa ile yazılmış tespitler var. Şöyle bir konu var bunu çok seviyorum. Umut Sarıkaya'yı seven çok seviyor sevmeyen ise anlamsız buluyor. Bir yazar / öykücü için olması gereken de bu zaten. Bütün kesime hitap eden bir yazar olabilir mi? ya da olmalı mı?
Kahkahalar attırmayan ancak her öyküde "kıs kıs" güldüren müthiş tespitler içeren bir kitap.
