Bilgges
@bilgges
38 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Gör Beni1000Kitap
Türkiye Cumhuriyetinin ilk yılları... Savaştan yeni çıkmış yorgun ve yeniliğe ayak uydurmaya çalışan yoksul ama kendi varlığını keşfeden ve varolmaya çalışan halk bir tarafta; diğer tarafta Osmanlı'nın şaşalı ve gösterişli hayatına alışkın kölelik anlayışına sahip ve içten içte Cumhuriyeti ve Mustafa Kemal Atatürk'ü ve yaptıklarını benimsemeyen saray soylu aileleri... Başka bir tarafta Türk Milletinin azminden ve hırsından rahatsız olan , gelişimindeki hızından tedirginlik yaşayan ve nifak sokmaya ve isyan çıkarmaya çalışan yabancı güçler...
Ülkü,İlmiye, Ayşe, Ali Seniha ve Zübeyde Anadolu'dan savaşın yaralarını sarmak için İstanbula göç ederler. Saltanat yanlısı zümreler tarafından İstanbula göç eden köylüler pek hoş karşılanmamakta ve hor görülmektedir. Ülkü ve ailesi de önyargılara sahip ve geleneklerine ve Osmanlıya gönülden bağlı Selimlerin ailesinin apartmanına taşınırlar. Selim sadrazam oğlu asil bir soydan gelmektedir, annesi Latife Hanım ve teyzesi Lütfiye Hanım gibi Cumhuriyet rejimine içten içe karşıdırlar. Başlangıçta küçümsedikleri hor gördükleri bu köylü aile ile aralarında güçlü bağlar kurulur ve hayatlarının yönü değişir.
Selim Atatürk'ten 'o adam' diye bahsederken kurtuluş savaşında mücadele edenleri 'hainler' diye adlandırırken, Cumhuriyet'i bir yönetim biçimi olarak kabul etmediğini dillendirirken Ülküye duyduğu aşk sayesinde milli mücadelenin savunucusuna dönüşür ki dönüşüm süreci abartılı aşk sahneleri arasında geçiştirilmiş gibi geldi bana. Okurken bir şeyin farkına vardım kendi açımdan herşeyi kusursuz görmeyi tercih etmişim bunca zaman. Aslında tarihte daha da fazlası yaşanılan hor görmeleri, asağılanmaları kabullenmeyişleri karşı direnişleri sırf benim kabulume uymuyor diye neden yok saydım bimiyorum. Benim açımdan bir uyanışa sebep oldu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Çiçekler aslında ölülerin gizli periskopları değil midir? Acaba ölüler dünyayı toprağın altında çiçeklerin saplarından mı izlerler?
Evet, babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe.
Bu ataerkil enlemlerde derler ki, çocuklar ağlıyorsa korkacak bir şey yoktur, ama yetişkinler ağlıyorsa - o zaman vardı. Ya aynı anda hem çocuk hem yetişkinsen ve babanın ölmekte olduğunu daha yeni öğrenmişsen...