dan brown'ın ihanet noktası kitabı, okurken beni başından sonuna kadar merak içinde bırakan bir eser oldu. yazarın akıcı anlatımı sayesinde olaylar hiç sıkıcılaşmadan ilerliyor ve her bölümde yeni bir sürprizle karşılaşıyorsunuz. siyasi entrikalar, bilimsel keşifler ve gizem unsurlarının bir arada kullanılması kitabı oldukça etkileyici hale getiriyor.
özellikle karakterlerin yaşadığı ikilemler ve olayların sürekli beklenmedik yönlere sapması kitabı elimden bırakmamı zorlaştırdı. hikâyedeki gerilim son sayfalara kadar korunuyor ve yazar okuyucuyu sürekli farklı ihtimaller üzerinde düşünmeye yönlendiriyor.
Çok üzülüyorum bu Thomas ve arkadaşlarına ben :(
Thomas'ın ve diğerlerinin çok küçük yaşlarda İsyan'a alınmasını, büyüme süreçlerini ve Labirent'in oluşum aşamasını anlatan bir kitaptı. Serinin ana kitaplarındaki tüm soru işaretleri bu kitapta cevap buluyor. Meğer Thomas ve arkadaşları Kayran'dan önce de küçük yaşlardan itibaren arkadaşlarmış ama Labirent'e girmeden önce hafızaları silindiği için birbirlerini hatırlamıyorlarmış. Bu benim için kabul etmesi çok acı bir gerçek oldu. :(
Thomas başlarda tedavi bulma umuduyla İsyan'ın yaptığı her şeyi kabul ediyordu ama sonlara doğru bunun asla mümkün olmayacağını anlayıp kendisinden önce Labirent'e gönderilen arkadaşlarını kurtarmaya karar verdi. Ama yanıbaşındaki ihaneti hesaba katamadı. Ölümcül Kaçış kitabının başlamasından sadece birkaç saat öncesinde tam olarak neler olduğunu anladığım bir kitap okudum. Ek kitap deyip kesinlikle okumamazlık etmeyin derim
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Vakıf İleriEdebiyat
Isaac Asimov’un hikayeyi anlatma gücünün bir bilim insanı olmasına rağmen ne kadar başarolı olduğu diğer kitaplarında olduğu gibi tekrar görüyoruz. Önceki kitaplarında olduğu gibi ilgi çekici bir konuyu ustalıkla ele alıyor ve Vakıf Kurulurken kitabını bıraktığı yerden aynı başarıyla devam ettiriyor.
Özellikle Vakfın nasıl kurulduğunu anlatış biçimi ve Hari Seldon’un düşünce dünyasını ve duygularını yansıtma şekli oldukça etkileyici. Diğer karakterlerle olan sancılı ilişkilerini ve sevdiği insanlara yaklaşım tarzı kitaba ayrı keyif katıyor. Asimov, bilimsel detaylara yer verirken okuyucuyu zorlamamayı başarıyor; karmaşık konuları sade ve anlaşılır bir dille açıklayarak ilerliyor.
Her ne kadar bazı bölümlerin zaman zaman uzatıldığını düşünsem de kitabı bitirdiğimde bu detayların aslında gereksiz olmadığını fark ettim. Hikâyeye derinlik kazandıran bu anlatım, genel deneyimi daha da zenginleştiriyor.
Sonuç olarak, yalnızca bilim kurgu severler için değil, günümüz dünyasına dair çıkarımlar yapmak isteyen herkes için örnek alınabilecek nitelikte bir eser.
Isaac Asimov 
Vakıf İleri
Isaac Asimov Vakıf İleriBilim
Dâhiler Sınıfı: Einstein, çocuklara bilimi sevdirmek, onları tek tipleştiren eğitim kalıplarının dışına çıkarıp özgün düşünmeye sevk etmek için mükemmel bir rehberdir. Akıcı dili, esprili illüstrasyonları ve ilham veren kurgusuyla hem sınıf içi etkinliklerde (örneğin interaktif okuma projelerinde) kaynak olarak kullanılabilecek hem de bir çocuğun başucunda severek bulunduracağı zamansız bir başucudur.
Bir bilim kurgu romanı
Yüksek Şatodaki Adam, sadece "Almanlar kazansaydı ne olurdu?" merakını gideren aksiyon dolu bir distopya değildir. Aksine, temposu ağır, atmosferi puslu ve zihni yoran bir felsefi metindir. Kadere, tarihin esnekliğine, insanın uyum sağlama (veya sağlayamama) becerisine dair yazılmış, bilimkurgu maskesi takmış bir edebiyat klasiğidir
-SON-
• Dura Mater, Serkan Karaismailoğlu’nun Mater serisinin üçüncü ve son kitabıdır. Beynin en dış katmanı “dura mater”den adını alır. Seri boyunca beyin katmanları metaforuyla zihin, duygular, ilişkiler, yapay zeka ve gerçeklik algısı derinlemesine işlenir.
Kitap, önceki ciltlerden devam ederek gerçek ile sanal dünya arasındaki sınırların iyice bulanıklaştığı bir hikâye sunar. eÜtopya gibi sistemler üzerinden beyne sinyaller gönderilerek yaratılan simülasyonlar, beden-zihin ayrımı, yapay zekânın karanlık yüzü ve etik sorunlar ön plandadır. Bol bilimsel bilgiyle harmanlanmış bir macera olsa da bazı okuyuculara göre bilimsel açıklamalar ağır basar ve sonu biraz yarım ve mutsuz bırakır.
• Benim Yorumum:
Serinin finali olarak beklentiyi yüksek tutan bir kitap. İlk iki kitapta daha akıcı hikâye ve karakter odaklı ilerlerken, Dura Mater’de bilimsel açıklamalar ve felsefi derinlik ağır basıyor. Bu yönüyle çok eğitici ve düşündürücü; beyin, AI ve simülasyon teorisi sevenler için muazzam. Ancak hikâye bazen bu bilgiler altında eziliyor, karakterler gölgede kalabiliyor ve sonu birçok okuyucuyu tatmin etmiyor (ben de dahil). Yine de seriyi tamamlamak isteyenler için okunması gereken, nörobilim meraklılarına hitap eden özgün bir eser. Akıcı dili ve yaratıcı kurgusuyla değer veriyor.
Özgür Yüce
• Herkese keyifli okumalar diliyorum ..!
• Kitaplarla kalınız..!