Mark Wolynn’in kuşaklar arası travmaları ele alan Seninle Başlamadı eseri, kökleri geçmişe dayanan korku, kaygı ve kronik acıların hayatımızı nasıl şekillendirdiğini bilimsel ve psikolojik verilerle gözler önüne seriyor. Yazar, farkında bile olmadığımız aile miraslarının izini sürerken, sunduğu pratik analizler ve şifa yöntemleriyle okuyucuya kendi döngülerini kırma gücü ve derin bir farkındalık kazandırıyor.
Çok geniş kapsamlı bilimsel bir inceleme olmuş. Muzaffer Özdağ'ın konumu itibariyle 60 darbesi öncesi çok detaylı incelenmiş. Kitabın Osmanlı dönemindeki ilişkileri de kapsaması çok farklı bir bakış açısı kazandırmış.
Joseph Murphy, Bilinçaltının Gücü (The Power of Your Subconscious Mind) adlı bu dünyaca ünlü kişisel gelişim ve rehber kitabında, insan zihninin gizli ve muazzam gücünü, düşünce yapısını değiştirerek hayatın her alanında nasıl köklü ve olumlu dönüşümler yaratılabileceğini konu alır. Yazar; bilinç ile bilinçaltı arasındaki işleyiş bağını ve inançların, telkinlerin, imgeleme (görselleştirme) tekniklerinin insan yaşamı üzerindeki doğrudan etkilerini anlatırken; zihinsel odaklanma sayesinde sağlığa kavuşmayı, maddi ve manevi başarıyı yakalamayı, ikili ilişkileri güçlendirmeyi ve korkulardan arınmayı, bilimsel, psikolojik ve manevi yaklaşımları harmanlayan, pratik uygulamalar sunan, samimi, motive edici ve yol gösterici bir dille işler.
Serkan Karaismailoğlu, Pia Mater adlı bu nöro-roman tarzındaki sürükleyici ve bilimsel arka planlı eserinde, insan beyninin gizemli dehlizlerini, algı dünyasını ve genetik kodların sınırlarını, hafızasını kaybetmiş bir kadının kimlik arayışı ve sıra dışı bir cinayet şebekesinin yollarının kesişmesi üzerinden konu alır. Yazar; bir sinirbilimci (nörolog) olmanın verdiği mesleki birikimle, heyecan dolu bir polisiye ve bilimkurgu kurgusu içinde insan davranışlarının biyolojik temellerini anlatırken; aşkı, sadakati, bilincin doğasını, kararlarımızın arkasındaki kimyasal süreçleri ve toplumsal manipülasyonları, okuyucuya zengin bilimsel dipnotlar sunan, akıcı, zekice kurgulanmış ve hem eğiten hem de sorgulatan dinamik bir dille işler.
Puan vermedi·246 syf.·
2026 12. kitabı
Telefonunuzun ekranını kapattığınızda, çok kısa sürede olsa sürekli zaman geçirdiğiniz o sosyal medya uygulamasını açmadığınızda içinizde bir şeyleri kaçırıyormuş ve bir an önce tekrar o uygulamayı açmanız gerekiyormuş gibi hissettiğiniz oluyorsa, herhangi bir ses veya titreşim duymasanız dahi ekranı yeniden açıp tekrar bakma isteği duyuyorsanız merak etmeyin yalnız değilsiniz.
İnternet sebebiyle günümüzde hiç olmadığı kadar hızlı ve büyük bir bilgi bombardımanına sürekli maruz kalıyoruz. Artık kendimizi sadece komşularımızla değil, dünyanın öbür ucundaki Hollywood yıldızları ile de kıyaslıyoruz. Artık başarı algılarımız herhangi bir dalda en üst mertebedeki kişinin bulunduğu seviyeye göre şekilleniyor. Dolayısıyla elde olanların devede kulaklığının ağırlığı ile sürekli bir tatminsizlik hisleriyle boğuşuyor ve kendimizi bir hamster misali sonu olmayan bir koşu tekerleğinde çırpınırken buluyoruz.
İşte yazarımız çağımızın insanları düşürdüğü bu koşturmacada biraz soluklanması ve yavaşlayarak farkındalık oluşturması gerektiğine dikkat çekiyor. 
M. Kemal Sayar okurların kafalarında daha kolay canlanır diye düşünmüş olacak ki, girişi arabalar ve trafik ile somut bir konu seçerek yapıyor. Ancak bu bence kötü bir başlangıç. En azından ben bu bölümdeki görüşleri eksik veya yanlış buldum.
Hava kirliliği, gürültü, şehirlerin otoyollarla delik deşik olması gibi savları ile durumun problemli oluşuna tabii ki katılıyorum ancak çözümün araba girmeyen bazı sokaklar planlanması olmasına pek katılamıyorum. Çünkü bence ana problem şehirlerdeki nüfus yoğunluğunun çığırından çıkmasıdır. Ayrıca yazar: "Yollarda herkes eşittir." diye bir cümle kuruyor. (Syf.19) Bu cümleyi nasıl yorumlasam bilemedim, İstanbul trafiğinde patron da çalışan da arabaya binince eşittir diyebileceğimizi pek
M. Kemal Sayar okurların kafalarında daha kolay canlanır diye düşünmüş olacak ki, girişi arabalar ve trafik ile somut bir konu seçerek yapıyor. Ancak bu bence kötü bir başlangıç. En azından ben bu bölümdeki görüşleri eksik veya yanlış buldum.
Hava kirliliği, gürültü, şehirlerin otoyollarla delik deşik olması gibi savları ile durumun problemli oluşuna tabii ki katılıyorum ancak çözümün araba girmeyen bazı sokaklar planlanması olmasına pek katılamıyorum. Çünkü bence ana problem şehirlerdeki nüfus yoğunluğunun çığırından çıkmasıdır. Ayrıca yazar: "Yollarda herkes eşittir." diye bir cümle kuruyor. (Syf.19) Bu cümleyi nasıl yorumlasam bilemedim, İstanbul trafiğinde patron da çalışan da arabaya binince eşittir diyebileceğimizi pek
Biraz ara vererek okuduğum bir kitap oldu ama keyifli ve güzeldi
Daniel Keyes'in Algernon'a Çiçekler adlı eseri, modern edebiyatın en etkileyici psikolojik romanlarından biri olarak kabul edilmektedir. İlk bakışta zekâ üzerine kurgulanmış bilimsel bir hikâye gibi görünse de, derinlerinde insan olmanın anlamını, toplumsal kabul arayışını, yalnızlığı ve bireyin kendini keşfetme sürecini ele alan güçlü bir anlatı sunmaktadır.
Romanın başkahramanı Charlie Gordon, zihinsel gelişimini artırmayı amaçlayan deneysel bir çalışmanın parçası olur. Ancak Charlie'nin geçirdiği dönüşüm yalnızca bilişsel kapasitesini değil, dünyayı algılama biçimini de kökten değiştirir. Bilginin ve farkındalığın artmasıyla birlikte geçmişin kırgınlıkları, insanların gerçek niyetleri ve hayatın karmaşık yönleriyle yüzleşmek zorunda kalır.
Daniel Keyes, Charlie'nin gelişimini günlükler aracılığıyla aktararak okuru karakterin zihinsel ve duygusal yolculuğuna doğrudan ortak eder. Bu anlatım tekniği, romanın etkisini artırırken karakterle güçlü bir empati kurulmasını sağlar. Eser boyunca zekâ ile mutluluk arasındaki ilişkinin sorgulanması, insan değerinin neye göre ölçülmesi gerektiği sorusunu da beraberinde getirir.
Romanın en dikkat çekici yönlerinden biri, insanın yalnızca zihinsel yetenekleriyle değil; sevme, anlaşılma ve aidiyet hissetme kapasitesiyle de var olduğunu göstermesidir. Bu yönüyle Algernon'a Çiçekler, bilimsel bir deneyin hikâyesinden çok daha fazlasını sunar; insan ruhunun kırılganlığına ve insan olmanın özüne dair derin bir sorgulamaya dönüşür.
Benim için bu kitap, yalnızca okunup bitirilen bir roman değil, uzun süre üzerinde düşünülmesi gereken bir deneyim oldu. Daniel Keyes'in sade fakat son derece etkileyici anlatımı sayesinde eser, okurunda kalıcı izler bırakmayı başarıyor. İnsan doğasına, empatiye ve hayatın gerçek değerlerine dair önemli