Bilimsel olarak kömürseniz kömür kalırdınız . Belki de hayattan alınması gereken esas ders buydu.
Lütfen psikiyatriste psikolog demeyelim artıkPsikoloji
Psikoloji, zihin ve davranışların bilimsel olarak incelenmesidir.
Psikiyatri, zihinsel hastalıkların incelenmesi ve tedavi edilmesidir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"...Kardoukhoiler (Karduklar), Kürtlerin kesin olarak ataları olduğu genellikle kabul edilmişti. Onlar gibi dağlı, aynı ülkede oturur, gözü pek olduklarına göre, varsayımı kesinleştirmek için daha ne gerekliydi? Oysa araştırmaların bugünkü durumunda, artık bu konuda aynı kesinlik kalmamış görünmektedir. Bir kere bu alanda büyük bir otorite olan Th. Nöldeke gibi, M. Hartmann, Weissbach gibi Doğubilimciler, dil bilimsel nedenlerle Kürd ve kardu biçimlerinin eş anlamlı sayılmayacağını kanıtlamışlardır" diyerek, Kürtlerin geçmişi hakkında, Wiladimir Minorsky'den farklı bir bakış açısı ortaya koymaktadır. Ancak bilimsel düşünce ve bilimsel etkiden uzak, politik-ideolojik tercihlerini, bilimsel görüşler olarak ifade edenler,Minorsky'nin yukarıdaki yazısını neden analiz edememişlerdir ?
Herkesten önce, bir doktor bu çelişkinin farkında olmak zorundadır. Bir yanda, bilimsel eğitiminin istatiksel verileri ile donanmıştır, öte yanda, özellikle ruhsal acılar içinde kıvranan hasta bir insanı tedavi ederken, onu bireysel olarak anlama görevi ile karşı karşıyadır. Yaklaşım ne kadar şematik olursa, hasta -haklı olarak- o kadar direnç gösterir ve tedavisi o kadar tehlikeye girer.
Psikoterapist, ister istemez, hastasının bireyliğini (başkalarına benzemeyen kişiliğini) temel bir gerçek olarak görmek ve tedavi yöntemlerini buna göre ayarlamak zorunda hisseder kendisini. Bugün tıbbın tüm alanlarında, bir doktorun görevinin soyut bir hastalığı değil, bir hastayı tedavi etmek olduğu kabul edilmektedir.
Biliminsanları, can sıkıntısının çok büyük enerji olduğunu, canı sıkılan kişinin o enerjiden beslenerek özgürce hareket ettiğinde bir veya birden çok canı kurtarabileceği doğru yere sezgileriyle gittiği üzerine bilimsel teoriler ortaya atıyorlar.
Viktorya dönemi, dünyanın -hatta evrenin– bir makine gibi olduğu şeklindeki sözde bilimsel düşünceye takıntılıydı. Bergson'un cevabı ise, zihnin ve mantığın işleyiş tarzının bu şekilde olmasından dolayı bunun böyle olduğu biçimindeydi. Mantık gerçekte sınırlıdır –dünya, der Bergson, onu bilimsel olarak değerlendirdiğimiz tarzda inşa edilmemiştir, bilim basitçe dünyayı parçalarına ayırmayı öğrendiğimiz yoldur ve etrafımızda gördüğümüz (gördüğümüzü düşündüğümüz) görünürdeki bilimsel birlik, “insanın tek başına bir tasnif etme makinesi olmasından” kaynaklanmaktadır.”
