Kötülere kul olmasına iyi insanın
Kim ister bütün bunlara katlanmak
Bir bıçak saplayıp göğsüne kurtulmak varken,
Ölümden sonraki bir şeyden korkmasa, Ağır bir hayatın altında inleyip terlemek, Ürkütmese yüreğini?
O kimsenin gidip de dönmediği bilinmez dünya
Bilmediğimiz belalara atılmaktansa Çektiklerine razı etmese insanı?
Bilinç böyle korkak ediyor hepimizi:
Düşüncenin soluk ışığı bulandırıyor
Yürekten gelenin doğal rengini.
Bilinçaltını inkâr etmiyorum ama her şeyi oraya bağlamak yanlış bence. Ваşımız sıkışınca rüyalarda arayalım çözümü. İşin içinden çıkamazsak suçlu bilinçaltı! Bir davranışın kökenine inince ne değişiyor sanki! Sebepler aynı kaynaktan çıkıyorsa neden farklı davranıyoruz her defasında. Jung demiyor mu, 'Hangimiz yaşam boyu tutarlı olabiliriz,' diye. Yaşasaydı söylerdim ona, bir tek benden bekliyorlar bunu."