❝ Ben cinleri de, insanları da ancak bana kulluk etsinler diye yarattım. ❞ {Zariyat, 56}
Seyyid Kutub'un okuduğum her kitabı birbirinden değerli, tavizsiz bir üsluba sahip. Nehir gibi içine çekiyor okudukça okuyası geliyor insanın.
Seyyid Kutub, sadece Batı'yı ya da moderniteyi eleştirmez; aynı zamanda Müslüman toplumların içine düştüğü "taklitçilik" ve "kültürel Müslümanlık" eğilimini de eleştirir.
İslam Bilinci kitabında da sürekli hakikatin temel ve vazgeçilmez yönünün insanların bir gaye için yaratıldıklarını bilmek ve bu gayeyi gerçekleştirmek olduğuna değinir.
Seyyid Kutub, hayatın gayesi için; İnsanın biricik görevi Allah'a itaat ve ibadettir, eğer bir insan bu hakikati biliyorsa dünyada ne için yaşadığını da hissedebilir der, Allah'ın gönderdiği şeriatı hayatın egemen düzeni kılmak bir başka gereğidir diye savunur. Çünkü kâinatın kanunları arasında uyumun bağlanması, ilahi hayat sisteminin kâinata egemen kılınmasına bağlıdır.
"Seyyid Kutub, aslında her birimize şu soruyu soruyor : Kültürel bir taklidin gölgesinde mi yaşayacağız, yoksa kâinatın o muazzam ilahi uyumuna kendi yaratılış gayemizle mi eşlik edeceğiz?"
Duygusal dönemimde okuduğum bir kitabı daha bitirirken ismini bilmesem de karakterimizin Aylin demek isterim yazarından kaynaklı, Aylinle birlikte okuyan herkes ayrıldı Osmanından. Kafasındaki ayrılık cümlelerini, yaşadığı tarifsiz duyguları ve hiç bitmeyen “ bitmeseydi neler olurdu” sorusuna cevaplarını kendi buldu. Aşkın tanımında bazen Aylinden bazen kendimden yanaydım. Ama çoğu konuda ortak noktada hep onunla karşılaştım.
Evet ayrılık dediğimiz mevzu yürek dağlayan bir konu. Ve bence hakikatli sevenler için hiç kapanmayacak bir kapının anahtar taşıyıcısıyız. Anahtar teslim alınıyor bizden bir süre konaklıyor ve zamanı geldiğinde gidiyor. Belki sadece anahtar teslim zamanlarında görüyoruz kalbimize aldığımız kişiyi. Çünkü en çok peşinde koştuğumuz mutluluk ve kendisinden hızla kaçtığımız acıyla birebir oralarda tanışıyoruz. Yine de Aylin’in dediği gibi; gezegende bir yerlerde beni mutlu edebilen ve benimle mutlu olabilen birinin var olduğunu bilmek her zaman güzel. Şimdiden okuyacaklara keyifli ve bol çıkarımlı okumalar ..
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bazı kitaplar vardır, bittiğinde sadece hikâyesi değil, bıraktığı duygu da sizinle kalır. Algernon’a Çiçekler benim için tam olarak böyle bir kitaptı.
Kitabın başında Charlie’nin dünyayı algılayış biçimini okurken içimde sürekli bir burukluk vardı. Yazım hatalarıyla dolu raporlar, anlamlandıramadığı olaylar ve insanların ona karşı davranışları beni daha ilk sayfalardan etkiledi. Sonrasında zekâsının hızla gelişmesini, dünyayı bambaşka bir gözle görmeye başlamasını büyük bir merakla takip ettim. Bir insanın zihnindeki değişimi bu kadar güçlü hissettiren çok az kitap okudum.
Charlie’nin giderek dâhileşmesi heyecan vericiydi ama aynı zamanda yalnızlaştırıcıydı da. İnsan ilişkilerinin, mutluluğun ve bilginin aslında ne kadar karmaşık şeyler olduğunu onunla birlikte keşfettim. Kitabın en etkileyici yanı ise zekânın artışından çok, Charlie’nin yaşadığı duygusal dönüşümdü.
Ve sonra… kaçınılmaz sona yaklaşırken içimde büyük bir hüzün oluştu. Charlie’nin eski hâline dönüş sürecini okumak gerçekten yüreğimi sıktı. Sayfaları bırakmak istemedim; bir yandan ne olacağını merak ederken bir yandan da olacakları bilmek istemiyordum.
Uzun zamandır beni bu kadar içine çeken, soluksuz okuduğum bir kitap olmamıştı. Zekâ, insanlık, sevgi, yalnızlık ve yaşamın anlamı üzerine düşündüren; okuduktan sonra da etkisi uzun süre geçmeyen bir eser. Benim için unutulmayacak kitaplardan biri oldu.
Puan vermedi
*Metin spoiler içerir.
Metin hakkında ne diyebilirim? Bir eleştiri metni olduğunu söylemek mümkün. Neyi eleştiriyor peki? Toplumu eleştiriyor. Bunu muazzam bir şekilde yapıyor. Bazı kurgularda mesajı alırsınız ama eleştiri çok saydamdır, belli olmaz. Bir bardak süt gibi. Süt oldukça barizdir, onu görürsünüz; içini doldurduğu bardaksa daha müphemdir, sınırlarını fark eder, onun şeklini kaba taslak algılarsınız ama içinde taşıdığı süt ya da üstünde durduğu masa gibi değildir. İşte metin tam da bu bardağın saydamlığına benzer bir eleştiri yapıyor, metnin sonlarında bu oldukça açık hâle geliyor, hatta eleştiri sanki sadece o son kısımlarda gerçekleşiyor gibi geliyor başta. Fakat düşününce, dikkat edince bütün metnin aynı şeye parmak bastığını fark ediyorsunuz.
Metin ''dönüşüm'' teması üzerine kurulu. Katil, mahpusa, mahpus kurda dönüyor. Rahip sapığa, masum 'cilveli'ye dönüyor. Din karşıtı rahibe, çocuk kurda dönüyor. Bu dönüşüm tekrar tekrar, bazen yıllar içinde, bazen aniden gerçekleşiyor. Metin hem bireylerin hem de kalabalıkların dönüşümüne değiniyor. Bu dönüşüm bir çeşit zıtlık içeriyor: dönüşen sıklıkla mevcut karakterinin, niteliğinin tamamen zıttına doğru bir dönüşüm geçiriyor. Oldukça masum, yumuşak huylu bir çocuk olan Bernard kan içmek için insan öldüren bir kurda dönüşüyor mesela. Annesi saf bir köylü kızından oğlundan hamile kalmaya varan bir seks bağımlısına dönüşüyor. Dini alaya alan Galliez rahip olacak kadar dindarlaşıyor. Halk bir devrime bir aristokrasiye sempati duyuyor...
Başkarakter arkaplandaki Paris'in bir temsilcisi. Yazar da herkesin kurtadam olduğunu söylerken buna bir miktar değiniyor zaten. Bernard'ın hikâyesi Paris'te başlıyor. Başlarda şehir nispeten durgun. Aslında ocağın altı açık, tenceredeki su yavaş yavaş ısınıyor ama kaynamasına
Stephen King-Bay Mercedes
Bill Hodges serisinin ilk kitabı olan Bay Mercedes’i okudum. Bu seriyi uzun zamandır bekletiyordum. King favori yazarım olduğu için kenarda okunacak bir şey olsun diye bekliyordum. Geçenlerde dizisinin çok başarılı olduğuyla ilgili yorumlar okuyunca diziyi izlemeden önce okumak için bu kitabı öne çektim.
Yazardan genellikle korku ve gerilim kitabı okuduğum için doğrudan polisiye bir kitabı nasıl yazdığını merak ediyordum ama King her zamanki gibi işi kotarmış. Başarılı güzel bir polisiye kitabı olmuş.
Normal polis yerine emekli bir polisi seçmesi ve katili de çok geçmeden okuyucuya sunup av ve avcıyı adım adım birbirine yaklaştırması güzel olmuş. Ben katilin kitabın sonunda ortaya çıkmasını sevsem de bu kitapta baştan beri bilmek hoşuma gitti.
Merhaba sevgili okurlar, umarım hepiniz iyisinizdir:)
Uzun süredir merak ettiğim ama okumaya da bi türlü cesaret edemediğim 
Cam Şato kitabını güzel yorumlarıyla okumama vesile olan 
Hayruş ✮⋆˙ arkadaşıma çok teşekkür ederim (✿^‿^)
Kitabımıza gelecek olursak; diğer incelemelerde gördüğüm kadarıyla çoğu kişinin hoşuna gitmeyen "Çoklu bakış açısını" ben kesinlikle çok beğendim. Sadece ana karakteri değil aynı zamanda diğer karakterlerin de iç dünyalarını bilmek bence çok güzeldi.
Kitap akıcı mıydı dersek bence gayet akıcıydı. Diyaloglar çok hoş ilerlemişti, aksiyon ve gizem dengesi de çok güzeldi ve en önemlisi yazarın kalemi çok hafifti.(Ağır bir dil bekleyen beni bu durum şaşırttı doğrusu ⊙.☉ )
Serinin diğer kitaplarını okumak için sabırsızlanıyorum gerçekten, en kısa sürede okumaya çalışacağım. Ama puan kırdığım bir nokta var ki belirtmek isterim kitap bence çok fazla sarayın içinde geçti. Evet adı zaten Cam Şato diyeceksiniz ama biraz şehir içine ve yahut ormanda falan geçmesini bekliyordum açıkçası. Ama büyük ihtimalle serinin diğer kitaplarda böyle olmayacak diye düşünüyorum.
Kitabı okumanızı tavsiye ederim, fantastik seven birisi için güzel bir seri gibi duruyor.
Keyifli okumalar dilerimm✿
Cam Şato kitabını güzel yorumlarıyla okumama vesile olan Hayruş ✮⋆˙ arkadaşıma çok teşekkür ederim (✿^‿^)
Kitabımıza gelecek olursak; diğer incelemelerde gördüğüm kadarıyla çoğu kişinin hoşuna gitmeyen "Çoklu bakış açısını" ben kesinlikle çok beğendim. Sadece ana karakteri değil aynı zamanda diğer karakterlerin de iç dünyalarını bilmek bence çok güzeldi.
Kitap akıcı mıydı dersek bence gayet akıcıydı. Diyaloglar çok hoş ilerlemişti, aksiyon ve gizem dengesi de çok güzeldi ve en önemlisi yazarın kalemi çok hafifti.(Ağır bir dil bekleyen beni bu durum şaşırttı doğrusu ⊙.☉ )
Serinin diğer kitaplarını okumak için sabırsızlanıyorum gerçekten, en kısa sürede okumaya çalışacağım. Ama puan kırdığım bir nokta var ki belirtmek isterim kitap bence çok fazla sarayın içinde geçti. Evet adı zaten Cam Şato diyeceksiniz ama biraz şehir içine ve yahut ormanda falan geçmesini bekliyordum açıkçası. Ama büyük ihtimalle serinin diğer kitaplarda böyle olmayacak diye düşünüyorum.
Kitabı okumanızı tavsiye ederim, fantastik seven birisi için güzel bir seri gibi duruyor.
Keyifli okumalar dilerimm✿