“Nice limanlara yanaşacak gemiler var elbette, ama hiçbiri hayatın ıstırap vermez olduğu limana varmayacak, her şeyi unutabileceğimiz bir rıhtım da yok.”
“Acı olan, vahim olan, ‘halk içinde’ merhametin gözlerinin kuruması, kurutulması… Zulümden, gaddarlıktan irkilme hassasının yittiği, kendi muhiti, kendi Biz’i haricindekilerin acılarına bigâne, ‘bu insana bu yapılır mı?’ haddinin tanınmadığı yerde, toplum olmanın hayatî bir kaynağı kuruyor demektir.”